โมเดลสมการโครงสร้างกรอบความคิดสากลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลสมการโครงสร้างกรอบความคิดสากลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4 ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 2) ศึกษาอิทธิพลของกรอบความคิดสากลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4 และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนากรอบความคิดสากลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4 ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ด้วยรูปแบบการวิจัยแบบแผนปฏิสัมพันธ์หลายขั้นตอนจากโมเดลสมการโครงสร้างพบว่า มีค่าพารามิเตอร์ 10 หน่วย นำจำนวนพารามิเตอร์กับขนาดกลุ่มตัวอย่างมาพิจารณาในอัตราส่วน 1 : 20 ได้กลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 200 คน ประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษาและครู เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตราการประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.820 วิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง ด้วยโปรแกรม M-plus7.0 ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลสมการโครงสร้างมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (X2= 33.137, df = 24, p-value = 0.101, X2/df = 1.380, CFI = 0.995, TLI = 0.993, RMSEA = 0.044, SRMR = 0.016) 2) กรอบความคิดสากลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4 มีอิทธิพลรวมและอิทธิพลทางตรงเชิงบวกเท่ากับ 0.951 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยตัวแปรกรอบความคิดสากลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพได้ร้อยละ 90.50 (R2 = 0.905) 3) แนวทางในการพัฒนากรอบความคิดสากลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4 มี 5 ด้าน 1) ความยืดหยุ่นปรับตัว 2) วิสัยทัศน์มุ่งสู่สากล 3) ปฏิสัมพันธ์สู่สากล 4) ความเข้าใจวัฒนธรรมสากล และ 5) ความฉลาดทางอารมณ์
คำสำคัญ: กรอบความคิดสากล, ผู้บริหารสถานศึกษา, โรงเรียนคุณภาพ, โมเดลสมการโครงสร้าง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ใจมั่น (2566). การบริหารกิจการบ้านเมืองแบบร่วมมือกับการนำนโยบายโครงการโรงเรียนคุณภาพไปสู่การปฏิบัติในพื้นที่: กรณีศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1. หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). หนังสือที่ระลึกคล้ายวันสถาปนากระทรวงศึกษาธิการ ครบรอบ 132 ปี “เรียนดี มีความสุข”. กรุงเทพฯ: พีจีที กรุ๊ป จำกัด.
จินดารัตน์ แย้มวงษ์. (2562). แนวคิดการพัฒนาภาวะผู้นําของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดการพัฒนานักเรียนให้มีภาวะผู้นําแบบโลกาภิวัฒน์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(4), 108- 123.
ทนงศักดิ์ โพธิ์เกตุ. (2564). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาสู่โรงเรียนคุณภาพของโรงเรียนบ้านดอนแยง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(1), 34-51.
ธนชิต วะปะแก้ว. (2566). รูปแบบการพัฒนากรอบความคิดสากล (Global Mindset) ของผู้บริหารและครู โรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธนพล จูมแพง. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรศาสตรมหาบัณฑิต การบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4. (2568). สำนักงานเขตพื้นที่แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (2566-2570) ฉบับทบทวน ประจำปีงบประมาณ 2568. การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). โรงเรียนคุณภาพ “1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ”. ค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2568, จาก https://eduinno.obec.go.th/schoolgrading/
สุนทรพจน์ ดำรงค์พานิช. (2563). โปรแกรม Mplus กับการวิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ และสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภมาส อังศุโชติ. (2551). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์ เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพฯ บริษัท มิสชั่น มีเดีย จำกัด.
อุดมศักดิ์ สันสมบัติ และธารารัตน์ มาลัยเถาว์. (2567). การศึกษาการบริหารงานโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. วารสารวิจัยสังคมและปริทัศน์, 47(1), 49-58.
Bathan Peter. (2021). Committing to Social Responsibility: A Grounded Theory of a Conducive Learning Environment. New Educational Review, 65(3), 178-189.
Creemers P.M. Bert and Kyriakides Leonidas. (2012). Improving Quality in Education: Dynamic approaches to school improvement. New York: Routledge.
Iddris Faisal. (2024). Entrepreneurship Education on International Entrepreneurship Intention: The Role of Entrepreneurship Alertness, proactive Personality, Innovative Behaviour And Global Mindset. Journal of Applied Research in Higher Education, 17(2), 640-662.
Javidan, Hough and Bullough. (2010). Conceptualizing and Measuring Global Mindset: Development of the Global Mindset Inventory. Glendale, AZ: Thunderbird School of Global Management.
Jie S. and Harms R. (2017). Cross-Cultural Competences and International Entrepreneurial Intention: A Study on Entrepreneurship Education. Retrieved July 11, 2025, from https://doi.org/10.1155/2017/9042132
Nasaj, M., Kumar, A., Kumari, P. and Alaya, A. (2025). The influence of proactive personality, cultural intelligence and global mindset on individual’s resilience behavior, Journal of Asia Business Studies, 19(2), 561-580.
Panina. (2021). Developments in Virtual Learning Environments and the Global Workplace: Developing Global Mindset Through Experiential Learning in Global Virtual Teams. Hershey PA, USA: IGI Global.
Rachmad, Yoesoep Edhie. (2022). Adaptive Leadership Theory. Albacete: Cuchillo Publicaciones Internacionales, Edición Especial 2022.