การผลิตวล็อกร่วมกับเทคนิคอินโฟกราฟิกและเทคนิคปัญญาประดิษฐ์ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

Main Article Content

สุชาวดี ผ่านเภา
กุลกนิษฐ์ ทองเงา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการผลิตวล็อก (Vlog) ที่บูรณาการเทคนิคอินโฟกราฟิกและเทคนิคปัญญาประดิษฐ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และ 2) ศึกษาระดับความพึงพอใจของกลุ่มผู้ชมเป้าหมายหลังจากรับชมสื่อที่ผลิตขึ้น กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วยบุคคลอายุ 18–25 ปี จำนวน 50 คน ที่ใช้งานสื่อออนไลน์ผ่านแพลตฟอร์มเฟซบุ๊ก (Facebook) ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เพื่อเข้าร่วมการประเมินความพึงพอใจ นอกจากนี้ ยังได้ดำเนินการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้เชี่ยวชาญจำนวน 4 ท่าน ได้แก่ (1) ผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตวิดีโอบล็อก (2) ผู้เชี่ยวชาญด้านอินโฟกราฟิก (3) ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา และ (4) ผู้เชี่ยวชาญด้านปัญญาประดิษฐ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงอนุมาน (Inferential statistics) ผลการวิจัยพบว่า 1) สื่อวิดีโอบล็อกที่บูรณาการเทคนิคอินโฟกราฟิกและเทคนิคปัญญาประดิษฐ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ที่ผลิตขึ้นนั้นมีคุณภาพอยู่ในระดับสูง และ 2) ความพึงพอใจของกลุ่มผู้ชมเป้าหมายที่มีต่อสื่อที่ผลิตขึ้นอยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ ผู้เชี่ยวชาญยังระบุว่าสื่อดังกล่าวมีความเหมาะสม มีความคิดสร้างสรรค์ และมีประสิทธิภาพในการเสริมสร้างความเข้าใจให้แก่ผู้ชม โดยสรุป สื่อที่ผลิตขึ้นมีคุณภาพในระดับสูง และมีประสิทธิภาพในการยกระดับภาพลักษณ์ด้านการท่องเที่ยวตลอดจนช่วยกระตุ้นการท่องเที่ยวบนเกาะเกร็ดได้เป็นอย่างดี


คำสำคัญ: วล็อก, อินโฟกราฟิกแบบเคลื่อนไหว, การท่องเที่ยว, ปัญญาประดิษฐ์


 


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ผ่านเภา ส. ., & ทองเงา ก. . (2026). การผลิตวล็อกร่วมกับเทคนิคอินโฟกราฟิกและเทคนิคปัญญาประดิษฐ์ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 5(2), 140–150. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/294114
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน. (2566). รายงานสถานการณ์แรงงานประจำปี 2566. สืบค้นจาก

https://www.dsd.go.th

กิติศักดิ์ สิรหทัยวรกิจ. (2564). อิทธิพลของความผูกพันต่อองค์กรในฐานะตัวแปรคั่นกลางที่

เชื่อมโยงแรงจูงใจสู่ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทพัฒนา

อสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏ

เพชรบุรี, 11(3), 55–69.

ณิชารีย์ หาญแสวงสิน, และ พรลภัส สุวรรณรัตน์. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจในการ

ปฏิบัติงานของพนักงานสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจ

ประกันภัย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 29(2), 50–60.

นริศรา ฉัตรเจริญศิริ. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันองค์กรของพนักงานที่ปฏิบัติงาน

ด้านโลจิสติกส์ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต,

วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.

พัชร์หทัย จารุทวีผลนุกูล, ธัญวฤณ วัทโล, และ วิลาสิณี สุดประเสริฐ. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อ

ความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน บริษัท เอสเอสเค โลจิสติกส์ จำกัด. วารสารวิจัย

มหาวิทยาลัยรังสิต (ฉบับสังคมศาสตร์), 2(3), 45–56.

ลี่ เหมิง. (2565). การศึกษาปัจจัยแรงจูงใจ คุณภาพชีวิตทำงาน และภาวะผู้นำ ส่งผลต่อความ

ผูกพันของพนักงานระดับบริการธุรกิจ SME ในเขตกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระ

บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

Belch, G. E., & Belch, M. A. (2005). Advertising and Promotion: An Integrated

Marketing Communications Perspective (6th ed.). New York, NY: McGraw-

Hill/Irwin.

Herzberg, F. (1959). The Motivation to Work. New York: Wiley.

Kotler, P. (2000). Marketing Management: The Millennium Edition (10th ed.). Upper

Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of

organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89.

Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson.