ความสัมพันธ์ระหว่างวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัลและภาวะผู้นำเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันโมเดลการวัดวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัลและภาวะผู้นำเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา และเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างของวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัลที่มีต่อภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหารสถานศึกษาในพื้นที่ภาคใต้ที่ได้มาจากการสุ่มอย่างง่ายจากบัญชีรายชื่อสถานศึกษาจำนวน 210 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยมาตรวัดวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัล และมาตรวัดภาวะผู้นำเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งผ่านการตรวจสอบคุณภาพความตรงจากผู้เชี่ยวชาญในเบื้องต้น เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีออนไลน์ผ่าน Google Form วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้น ผลการวิจัย พบว่า 1) โมเดลการวัดวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัลตามทฤษฎีมีความเหมาะสมกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในระดับดีมาก (CFI=0.98, TLI=0.97, RMSEA=.05) ค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ (R2) ของข้อคำถามจำนวน 11 ข้อ มีค่าอยู่ระหว่าง 0.45 ถึง 0.78 มาตรวัดมีค่าความเที่ยงด้วยวิธีสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.90 2) โมเดลการวัดภาวะผู้นำเทคโนโลยีดิจิทัลตามทฤษฎีมีความเหมาะสมกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในระดับดี (CFI=0.95, TLI=0.94, RMSEA=.07) ค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ (R2) ของข้อคำถามจำนวน 20 ข้อ มีค่าอยู่ระหว่าง 0.53 ถึง 0.77 มาตรวัดมีค่าความเที่ยงด้วยวิธีสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.96 และ 3) โมเดลความสัมพันธ์ระหว่างวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัลกับภาวะผู้นำเทคโนโลยีดิจิทัลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในระดับดีมาก (CFI=0.97, TLI=0.96, RMSEA=.08) โดยวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัลมีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีดิจิทัลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และสามารถพยากรณ์ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีดิจิทัลได้ร้อยละ 77
คำสำคัญ: วิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีดิจิทัล, ภาวะผู้นำเทคโนโลยีดิจิทัล, ผู้บริหารสถานศึกษา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชญานิศ โฆษิตพิมานเวช และ เอกราช โฆษิตพิมานเวช. (2569). ภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนเอกชน. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 6(4), 249–264.
ณัฐกฤตา ลาภหลาย. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค New Normal. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 11(2), 98–107.
ธิดารัตน์ ไชยวรรณ์ และ สุภัทรา ภูษิตรัตนาวลี. (2568). ภาวะผู้นําทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อทักษะดิจิทัลของครูสังกัดสํานักการศึกษา เทศบาลนครภูเก็ต. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(3), 795–806.
ภุชงค์ บุญชอบ, ปิยาพัชญ์ นิธิศอัครานนท์ และ ชวนคิด มะเสนะ. (2569). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําทางเทคโนโลยีดิจิทัลกับความสําเร็จของงานบริหารวิชาการสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นํา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 14(54), 200–212.
รัตนา สนเปี่ยม, เสาวภาคย์ แหลมเพ็ชร, จิรวัฒน์ กิติพิเชฐสรรค์ และ กฤษดา ผ่องพิทยา. (2568). องค์ประกอบภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 19(1), 236–257.
วสันต์ อติศัพท์, ตวงรักษ์ นันทวิสารกุล, และวรพันธุ์ คุ้มปู่. (2563). การพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 43(3), 1–15.
วิทวัส นิดสูงเนิน, สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์ และมารุต พัฒผล. (2565). การพัฒนาโมเดลสมการโครงสร้างของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โรงเรียนมัธยมศึกษาในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(4), 1638–1658.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). ภาวะผู้นําทางเทคโนโลยี: การนําเทคโนโลยีสู่ห้องเรียนและโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 216–224.
สุวิมล มธุรส, ปองพล ธวัลหทัยกุล, และมะลิ เลื่องลือ. (2564). การบริหารการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 14(4), 1–11.
เอกรินทร์ สังข์ทอง, ออมสิน จตุพร, และเรชา ชูสุวรรณ. (2562). การพัฒนากรอบแนวคิดภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลในโรงเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 30(2), 167–180.
Aslam, R., Khan, N., & Ahmed, U. (2020). Technology Integration and Teachers' Professional Knowledge with Reference to International Society for Technology in Education (ISTE) Standard: A Causal Study. Journal of Education and Educational Development, 7(2), 307–327. https://doi.org/10.22555/joeed.v7i2.311
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. Free Press.
Fiedler, F. E. (1967). A theory of leadership effectiveness. McGraw
International Society for Technology in Education. (2018). ISTE standards for education leaders. https://www.iste.org/standards/iste-standards-for-education-leaders
JASP Team. (2024). JASP (Version 0.19.1). [Computer software]. https://jasp-stats.org/
Johansen, B. (2017). The new leadership literacies: Thriving in a future of extreme disruption and distributed everything. Berrett-Koehler Publishers.
Karakose, T., Polat, H., Tülübaş, T., & Demirkol, M. (2024). A review of the conceptual structure and evolution of digital leadership research in education. Education Sciences, 14(11), 1166. https://doi.org/10.3390/educsci14111166
Peng, B. (2022). Digital leadership: State governance in the era of digital technology. Cultures of Science, 5(4), 210–225. https://doi.org/10.1177/2096608321989835
Prabhakar, A., & Kumar, D. (2022). Digital leadership: Need for stakeholders of education in the changing paradigm of the 21st century. International Journal of Humanities, Law and Social Sciences, 9(1), 246–249.
Sheninger, E. C. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Corwin Press & International Society for Technology in Education (ISTE).
Shultz, K. S., Whitney, D. J., & Zickar, M. J. (2014). Measurement theory in action: Case studies and exercises (2nd ed.). Routledge.
Tapscott, D., & Williams, A. D. (2006). Wikinomics: How mass collaboration changes everything. Portfolio/Penguin.
Wiseman, A. W., & Taylor, C. S. (Eds.). (2017). The impact of the OECD on education worldwide. Emerald Group Publishing.