แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนา และ 3) ประเมินแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3 โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยสถานศึกษา 146 โรง ผู้ให้ข้อมูลรวม 292 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า มีค่าความเชื่อมั่น 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน พร้อมทั้งจัดสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน และประเมินแนวทางโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 15 คน ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันและความต้องการจำเป็นของภาวะผู้นำดิจิทัลโดยรวมอยู่ในระดับมาก ขณะที่สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด โดยความต้องการจำเป็นสูงสุดคือด้านการมีวิสัยทัศน์ รองลงมาคือความเข้าใจบุคลากร การสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล การใช้เทคโนโลยีอย่างคล่องแคล่ว และการใช้ข้อมูลเพื่อการบริหาร ทั้งนี้ได้แนวทางพัฒนา 5 องค์ประกอบหลัก 13 แนวทางย่อย และผลการประเมินแนวทางพบว่ามีความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ: ภาวะผู้นำดิจิทัล, ผู้บริหารสถานศึกษา, แนวทางการพัฒนา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำทางการศึกษาและเทคโนโลยีดิจิทัล. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
วัฒนชัย ศิริกาญ. (2560). ภาวะผู้นำกับการพัฒนาองค์การนวัตกรรม. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
วาสนา พลชาย. (2562). ภาวะผู้นำทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษา, ปีที่(ฉบับที่), หน้า. (ต้นฉบับไม่มีเลขปีที่/ฉบับที่/หน้า กรุณาเติมให้ครบ)
สุภวัช เชาว์เกษม. (ม.ป.ป.). วัฒนธรรมการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรีรัตน์ รอดพ้น. (2564). การจัดการระบบฐานข้อมูลในสถานศึกษาเพื่อการตัดสินใจเชิงบริหาร. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22(1), 78–92.
สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2554). ภาวะผู้นำทางการบริหาร. โอเดียนสโตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2555). แนวทางการพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานในศตวรรษที่ 21. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). พระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์. (2563). แผนยุทธศาสตร์กระทรวงศึกษาธิการด้านเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
Bush, T., & Glover, D. (2005). School leadership development: Literature review. National College for School Leadership.
Certo, S. C., & Certo, S. T. (2006). Modern management (10th ed.). Pearson Prentice Hall.
Elliott, A. (2017). Leadership in a digital world. Sage Publications.
Karakose, T., Polat, H., & Papadakis, S. (2021). Examining teachers' perspectives on school principals' digital leadership roles and technology capabilities during the COVID-19 pandemic. Sustainability, 13(23), 13448. https://doi.org/10.3390/su132313448
Owens, M., Ravi, V., & Hunter, E. (2023). Digital inclusion as a lens for equitable parent engagement. TechTrends. https://doi.org/10.1007/s11528-023-00859-5
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
Sheninger, E. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin Press.
Zhong, L. (2017). Indicators of digital leadership in the context of K-12 education. Journal of Educational Technology Development and Exchange, 10(1), 27–40. https://doi.org/10.18785/jetde.1001.03
