ความต้องการจำเป็นของการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา เขตภาคเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ และเพื่อประเมินความต้องการจำเป็นของการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา เขตภาคเหนือ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 210 คน จากประชากร 459 คน ใน 17 จังหวัดภาคเหนือ ซึ่งได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) ตามสัดส่วนของประชากรผู้บริหารและขนาดของสถานศึกษา เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ครอบคลุมการบริหารงานวิชาการ 5 ด้าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNImodified) ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลโดยรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด องค์ประกอบที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ ด้านการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลและการใช้ข้อมูลเพื่อการตัดสินใจ รองลงมาคือ ด้านการจัดการเชิงกลยุทธ์และการประกันคุณภาพ ด้านการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ด้านการมีส่วนร่วมและเครือข่ายความร่วมมือ และด้านการจัดการเรียนการสอนและการประเมินผลที่เน้นสมรรถนะ ตามลำดับ โดยประเด็นที่มีความต้องการจำเป็นเร่งด่วนที่สุด ได้แก่ ระบบรักษาความปลอดภัยของข้อมูลสารสนเทศ การส่งเสริมให้ครูใช้เทคโนโลยีอย่างสร้างสรรค์และมีจริยธรรม และการใช้ข้อมูลสารสนเทศในการตัดสินใจเชิงนโยบาย ทั้งนี้ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าปัญหาเชิงโครงสร้างด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเป็นอุปสรรคสำคัญที่สุดต่อการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียนมัธยมศึกษา เขตภาคเหนือ
คำสำคัญ: ความต้องการจำเป็น, การบริหารงานวิชาการ, ยุคดิจิทัล, โรงเรียนมัธยมศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการ
จัดการศึกษา พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
นงลักษณ์ วิรัชชัย และสุวิมล ว่องวานิช. (2562). การประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2552). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์ทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก.
วรรณี แกมเกตุ. (2555). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิทยา นาควัชระ และคณะ. (2565). การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลในภาคเหนือของประเทศไทย. วารสาร
เทคโนโลยีสารสนเทศ, 18(2), 123-125.
สมชาย จึงเสถียรทรัพย์. (2566). ความหลากหลายทางภูมิศาสตร์และสังคมของโรงเรียนมัธยมศึกษาเขต
ภาคเหนือ. วารสารการศึกษาไทย, 20(3), 45-47.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ:
กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2565). รายงานสถานภาพเทคโนโลยีดิจิทัลในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ:
DEPA.
อธิวัฒน์ พันธ์รัตน์. (2562). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา, 15(1),
-12.
Baglama, B., et al. (2022). The role of school administrators in promoting digital technology in
education. Educational Technology Research, 45(3), 112-128.
Bates, A. W. (2019). Teaching in a digital age: Guidelines for designing teaching and learning
(2nd ed.). Tony Bates Associates.
Bryson, J. M. (2018). Strategic planning for public and nonprofit organizations (5th ed.). Jossey-
Bass.
Creswell, J. W. (2022). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods
approaches (6th ed.). Sage.
David, F. R. (2017). Strategic management: Concepts and cases (16th ed.). Pearson.
Epstein, J. L. (2011). School, family, and community partnerships (2nd ed.). Westview Press.
Harasim, L. (2017). Learning theory and online technologies (2nd ed.). Routledge.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2007). Educational administration: Theory, research, and practice (8th ed.). McGraw-Hill.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational
and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Pattanasak, P., & Thanakit, S. (2023). Comparative analysis of educational contexts in urban
and rural northern Thai schools. Journal of Educational Administration, 61(1), 78-82.
Scott, C., & Guan, S. (2023). Digital divide in educational institutions. International Journal of
Education Technology, 15(2), 45-62.
Siemens, G. (2013). Learning analytics: The emergence of a discipline. American Behavioral
Scientist, 57(10), 1380-1400.
Siriwan, S., & Phongphit, S. (2024). Multicultural education and 21st century skills. Asian
Education Review, 12(2), 156-159.
UNESCO. (2020). Education in a post-COVID world: Nine ideas for public action. UNESCO
Publishing.
World Bank. (2023). Digital education in developing countries. World Bank Group.
