ภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 3 2) เปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามตำแหน่ง วุฒิการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน และ 3) เสนอแนวทางในการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 241 คน ซึ่งได้จากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) การทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีของ Scheffe’s method และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1)ระดับภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า การทำงานเป็นทีมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ การมุ่งผลสัมฤทธิ์ ผู้นำการเปลี่ยนแปลง การแก้ปัญหาตามสถานการณ์ และความคิดสร้างสรรค์ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ การมีวิสัยทัศน์เชิงบูรณาการ 2) ผลการเปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามตำแหน่ง พบว่า โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำแนกตามวุฒิการศึกษา ประสบการณ์การทำงาน พบว่า โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3)แนวทางในการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา ควรมุ่งเน้นการพัฒนาการทำงานเป็นทีม การกำหนดวิสัยทัศน์เชิงบูรณาการ การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ การเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง การมุ่งผลสัมฤทธิ์ และการแก้ปัญหาตามสถานการณ์ โดยเน้นการมีส่วนร่วมของบุคลากร การกำกับติดตามและประเมินผลอย่างเป็นระบบ และการนำผลการประเมินไปใช้ในการพัฒนาองค์กรอย่างต่อเนื่อง
คำสำคัญ: ภาวะผู้นำเชิงบูรณาการ, ผู้บริหารสถานศึกษา, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต3
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). นโยบายและแผนการศึกษาชาติ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กัลยา ตากูล. (2550). การศึกษาการจัดการเรียนการสอนและสภาพแวดล้อมเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดและกระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3: กรณีศึกษาโรงเรียนวชิราวุธวิทยา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
คณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2558). เกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
จตุรพล แสนศิลา. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
จิตรา ทรัพย์โฉม. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียนกับประสิทธิผลการบริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ชัยยนต์ เพาพาน. (2559). ภาวะผู้นำทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธีระ รุญเจริญ. (2563). ภาวะผู้นำกับการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปทุมพร เปียถนอม. (2554). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการสำหรับผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปนัดดา ศิลปชัย, & ทนงศักดิ์ คุ้มไข่น้ำ. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏหนองคาย, 11(1), 78–92.
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2560). การทำงานเป็นทีมในองค์กร. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วราภรณ์ สุบรรณ์. (2557). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการสอนของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิรัช บุญส่ง. (2561). การทำงานเป็นทีมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2562). ภาวะผู้นำทางการศึกษา: ทฤษฎีและแนวปฏิบัติ. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิไลวรรณ ศรีมันตะสิริภัทร. (2560). พฤติกรรมการตัดสินใจของผู้บริหารและครูที่ส่งผลต่อการทำงานเป็นทีมในสถานศึกษา. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 11(3), 148–156.
ศักดา แจ่มแจ้ง. (2560). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานระดับปฐมวัย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 8(2), 93–113.
ศักดา พรมกุล. (2563). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงบูรณาการที่ส่งผลต่อคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 3. (2568). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี. เลย: สำนักงานฯ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
หงส์ฟ้า คำสำโรง. (2565). ภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อดิศร พูนสวัสดิ์. (2565). ภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
อนุสรา พิพิทธภัณฑ์. (2563). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของครู (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อภิญญา บุตรอุดม. (2568). ภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม, 8(5), 323–336.
Amabile, T. M. (1996). Creativity in context. Westview Press.
Amabile, T. M., & Pratt, M. G. (2016). The dynamic componential model of creativity. Research in Organizational Behavior, 36, 157–183.
Armenakis, A. A., & Harris, S. G. (2009). Reflections: Our journey in organizational change research. Journal of Change Management, 9(2), 127–142.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Sage.
Burke, W. W. (2011). Organization change: Theory and practice. Sage.
Canadian International Development Agency. (2001). Results-based management guide. CIDA.
Crosby, B. C., & Kiedrowski, K. (2007). Leadership for public value. Jossey-Bass.
Fullan, M. (2001). Leading in a culture of change. Jossey-Bass.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education. McGraw-Hill.
Hallinger, P. (2011). Leadership for learning. Journal of Educational Administration, 49(2).
Hersey, P., & Blanchard, K. H. (1988). Management of organizational behavior. Prentice Hall.
Johnson, D. W., & Morrow, K. A. (1981). Communication in organizations. Harper & Row.
Katzenbach, J. R., & Smith, D. K. (1993). The wisdom of teams. Harvard Business School Press.
Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business School Press.
Locke, E. A., & Latham, G. P. (2002). Building a useful theory of goal setting. American Psychologist, 57(9), 705–717.
Luecke, R. (2004). Creating teams with an edge. Harvard Business School Press.
Morgan, C. T. (1978). Introduction to psychology. McGraw-Hill.
Moynihan, D. P., & Ingraham, P. W. (2004). Integrative leadership in the public sector. Public Administration Review, 64(4), 419–429.
Sahney, S., Banwet, D. K., & Karunes, S. (2008). An integrated framework of quality in education. Quality Assurance in Education, 16(1), 57–74.
Souillard, D. H., & Kerr, D. R. (1990). Problem solving. HarperCollins.
Wallach, M. A., & Kogan, N. (1965). Modes of thinking in young children. Holt.
Winston, B. E., & Patterson, K. (2006). An integrative definition of leadership. International Journal of Leadership Studies, 1(2), 6–66.
Woodcock, M. (1989). Team development manual. Gower.
Yukl, G. (2010). Leadership in organizations (7th ed.). Pearson.
Yukl, G. (2013). Leadership in organizations (8th ed.). Pearson.
