การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วย IDEA Model ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของ Polya เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ภาคตัดกรวย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ IDEA Model ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์กับเกณฑ์ร้อยละ 70 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และ4) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/2 จำนวนนักเรียน 33 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ กระบวนการจัดการเรียนรู้ และการวัดและประเมินผล โดยกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้ IDEA Model ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา ประกอบด้วย 4 ขั้น ได้แก่ (1) ขั้นกระตุ้นเตรียมความพร้อม (I : Inquire & Initiate) (2) ขั้นวิเคราะห์และวางแผน (D : Design & Devise) (3) ขั้นเรียนรู้ร่วมกันและสร้างองค์ความรู้ (E : Execute & Construct Knowledge) และ(4) ขั้นประเมินและต่อยอด (A : Assess & Advance) ซึ่งมีประสิทธิภาพ เท่ากับ 78.97/78.49 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 2) ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของผู้เรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 และ 4) ความพึงพอใจของผู้เรียนโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ : IDEA Model, การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ภาคตัดกรวย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จุฬาภรณ์ บุญศรี. (2560). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ เรื่อง การประยุกต์แก้โจทย์ปัญหาด้วยสมการ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. โรงเรียนบ้านโคกหินช้าง.
ชลดา บุญแสน. (2563). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยใช้การเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ชิดชนก ตะโกพร. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. https://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/4296/1/61253902.pdf
นฤกวิน วัฒนรัตน์. (2565). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาร่วมกับเทคนิคการตั้งคำถามแบบโสเครติส (การค้นคว้าอิสระ). มหาวิทยาลัยนเรศวร. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5945/3/NaruekawinWattanarat.pdf
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 24). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิไลลักษณ์ วังวลสินธุ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค TGT. http://research.otepc.go.th/files/ฉบับสมบูรณ์_lwkrwoc3.pdf
วิระสิทธิ์ มาตอำพร. (2563). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับแนวคิดการศึกษาชั้นเรียน (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. https://202.28.34.124/dspace/bitstream/123456789/1162/1/60010283018.pdf
ศศิธร โมลา. (2560). การเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5Es ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา(วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา. https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/7367/1/Fulltext.pdf
สายใจ ปินะกาพัง. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สายชล สุกร. (2562). การพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือของผู้เรียน (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรคณิตศาสตร์.
อภิสิทธิ์ สางรัมย์. (2566). การพัฒนาการเรียนรู้ตามแนวทาง GPAS 5 Steps (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Akhsanul, I. (2014). The implementation of the Polya method in solving Euclidean geometry problems. University of Muhammadiyah.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives. Longmans.
Nneji, S. O. (2015). Effect of Polya’s problem solving model on students’ achievement. Mediterranean Journal of Social Sciences, 3(6), 41–48.
Piaget, J. (1972). Science of education and the psychology of the child. Orion Press.
Polya, G. (1985). How to solve it. Princeton University Press.
Williams, W. (2003). The relationship between response to adversity and student achievement (Doctoral dissertation). Cardinal Stritch University.
