การพัฒนาทักษะการอ่านเข้าใจเรื่องทางวรรณคดีไทยเรื่องพระบรมราโชวาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ด้วยเทคนิคการคิดออกเสียงร่วมกับเทคนิคการอ่านจับใจความสำคัญบันได 6 ขั้น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านเข้าใจเรื่องทางวรรณคดีไทย
เรื่องพระบรมราโชวาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อนและหลังเรียนด้วยเทคนิคการคิดออกเสียงร่วมกับเทคนิคการอ่านจับใจความสำคัญบันได 6 ขั้น กลุ่มตัวอย่าง
คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ห้อง 1 (ห้องเรียน LIP) โรงเรียนเทศบาลบ้านสามกอง (ขุนวิเศษนุกูลกิจอุทิศ) ตำบลตลาดใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 เครื่องมือ คือ
1) แผนการจัดการเรียนรู้รายคาบวิชาภาษาไทยเรื่อง “การอ่านเข้าใจเรื่องทางวรรณคดีไทยเรื่องพระบรมราโชวาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5)” สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่จัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการคิดออกเสียงร่วมกับเทคนิคการอ่านจับใจความสำคัญบันได 6 ขั้น และ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านเข้าใจเรื่องทางวรรณคดีไทยเรื่องพระบรมราโชวาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ซึ่งเป็นแบบทดสอบปรนัย ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน (t – test for Dependent Sample) ผลการวิจัยพบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านเข้าใจเรื่องทางวรรณคดีไทยเรื่องพระบรมราโชวาทพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ของกลุ่มตัวอย่างหลังเรียนด้วยเทคนิคการคิดออกเสียงร่วมกับเทคนิคการอ่านจับใจความสำคัญบันได 6 ขั้น สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
คำสำคัญ: การอ่านเข้าใจเรื่อง, การคิดออกเสียง, การอ่านจับใจความสำคัญบันได 6 ขั้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ก่อ สวัสดิพานิชย์. (2514). การสร้างประสิทธิภาพการเรียน. กรุงเทพมหานคร: หน่วยศึกษานิเทศก์ กรมสามัญศึกษา.
กิติยวดี บุญซื่อ และอัญญมณี บุญซื่อ. (2549) สอนภาษาอย่างไรให้ลูกเก่ง. สารานุกรมเด็ก.
กุหลาบ มัลลิกะมาส. (2517). วรรณกรรมไทย. กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
กำจร มุณีแก้ว. (2539). ผลของการสอนโดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียงที่มีต่อการพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิต สังกัดสำนักงานสถาบันราชภัฏ. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จารุวัลย์ พิมผนวช (2559). การแก้ปัญหาการอ่านจับใจความสำคัญ โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่1/2 โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. กรุงเทพมหานคร.
จินตนา ใบกาซูยี. (2547). วิธีการสอนทักษะการอ่านจับใจความแบบฝรั่ง. วารสารวิชาการ, 7(2), 17–30.
จุติกาญจน์ สุวรรณธาดา. (2536). ผลของการใช้โปรแกรมส่งเสริมการอ่านจับใจความที่มีต่อการพัฒนาความสนใจในการอ่านและความสามารถใน
การอ่านจับใจความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จุไรรัตน์ ลักษณะศิริ. (2540). ภาษากับการสื่อสาร. ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์. นครปฐม.
ชวาล แพรัตกุล. (2520). เทคนิคการเขียนข้อสอบ.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา.
ชุติมา สัจจนานันท์. (2529). บรรณานุกรมการอ่าน. กรุงเทพมหานคร: สมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทย.
ดนยา วงศ์ธนะชัย. (2542). การอ่านเพื่อชีวิต (Reading for life). โปรแกรมวิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม.
ดวงใจ จงธนากร. (2535). ผลของการสอนอ่านแบบแสดงความคิดเป็นถ้อยคำที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทองหล่อ วงษ์อินทร์. (2537). การวิเคราะห์ความรู้เฉพาะด้าน กระบวนการคิดแก้ไขปัญหา และเมตาคอกนิชันของนักเรียนมัธยมศึกษาผู้ชำนาญและไม่ชำนาญ ในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทัศนีย์ ศุภเมธี. (2542). การสอนภาษาไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏธนบุรี.
บันลือ พฤกษะวัน. (2538). มิติใหม่ในการสอนอ่าน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพาณิช.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). วิธีการสร้างสถิติสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 6). สุวิริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
บุษยารัตน์ จันทร์ประเสริฐ. (2550). การตรวจสอบประสิทธิผลของเทคนิคการคิดออกเสียงในการพัฒนาความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจ ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5: การทดลองแบบอนุกรมเวลา. [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประคอง สุทธสาร. (2534). การปรับปรุงการสอนอ่านในระดับประถมศึกษา [รายงานการศึกษา]. ภาควิชาประถมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเทิน มหาขันธ์. (2530). การอ่านเบื้องต้น. โอเดียนสโตร์.
ประดิษฐ์ กลัดประเสริฐ. (2522). วรรณกรรมวิจารณ์และแนวทางการวิจารณ์วรรณกรรม. วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม.
ประภาศรี สีหอำไพ. (2535). วิธีการสอนภาษาไทยระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช
ปานจิตต์ โกญจนาวรรณ และชนิกาญต์ มาฆะศิรานนท์. (2542). คนฉลาดอ่าน. เอกซ์เปอร์เน็ตบุ๊ค.
ปัญญา บริสุทธิ์. (2534). วิเคราะห์วรรณคดีไทยโดยประเภท. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิชชาอร มินทยักษ์. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การอ่านจับใจความสำคัญด้วยการจัดการเรียนรู้รูปแบบการอ่านด้วยเทคนิคบันได 6 ขั้นร่วมกับแบบฝึกหัด ออนไลน์บนแพลตฟอร์ม Live worksheets สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พิมพา วิทโยฬารโกวิท. (2539). การเปรียบเทียบการพัฒนาความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยแตกต่างกัน ที่เรียนโดยการสอนแบบแลกเปลี่ยนบทบาท ผสมผสานการอธิบายโดยตรง. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฟองจันทร์ สุขยิ่ง และคณะ. (2555). วรรณคดีและวรรณกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 5 ). ไทยร่มเกล้า.
มณีรัตน์ สุขโชติรัตน์. (2548). อ่านเป็น: เรียนก่อน สอนเก่ง. พิมพ์ดี
ยุพาพรรณ จันทร์ศรี. (2561). การเปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้ ด้วยเทคนิคการอ่านแบบ Think aloud กับการอ่านแบบปกติ. การวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 19(1), 116-124.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2523). ความรู้ทั่วไปทางภาษาและวรรณกรรมไทย ตอนที่ 3 วรรณคดีไทย. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วรรณีโสม ประยูร. (2539). การสอนภาษาไทยระดับประถมศึกษา. ไทยวัฒนาพานิช.
วิจิตรา แสงพลสิทธิ์ และคณะ. (2522). การใช้ภาษาไทย (ภาษาไทย 101): ตรงตามหลักสูตรของสภาการฝึกหัดครูพุทธศักราช 2519. โอเดียนสโตร์.
ศิษฏาภรณ์ ถึงมูสิก. (2565). การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาไทย เรื่อง การเขียนย่อความ โดยใช้แบบฝึกทักษะร่วมกับการใช้เทคนิคบันได 6 ขั้น สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1. โรงเรียนแจ้งวิทยา.
สถาบันภาษาไทย สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (19 ธันวาคม 2565). คู่มือฝึกอบรมพัฒนาสมรรถนะการอ่านขั้นสูง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. http://academic.obec.go.th/web/document/view/163.
สนิท ตั้งทวี. (2536). อ่านไทย วิชาภาษาไทย 211 (การอ่าน). โอเดียนสโตร์.
สิริมาศ สิทธิหล่อ. (2534). การพัฒนาวิธีการวัดกระบวนการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์โดยใช้วิธีการคิดออกเสียง. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจริต เพียรชอบ และสายใจ อินทรัมพรรย์. (2538). วิธีสอนภาษาไทยระดับมัธยมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). ภาควิชามัธยมศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุดารัตน์ มนต์นิมิตร. (2545). การใช้เทคนิคการคิดออกเสียงเป็นเครื่องมือในการวินิจฉัยความสามารถในการแก้ปัญหาโจทย์คณิตศาสตร์เพื่อจัดสอนซ่อมเสริม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนันทา มั่นเศรษฐวิทย์. (2540). หลักและวิธีการสอนภาษาไทย. โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.
เสกสันต์ ผลวัฒนะ. (2564). คู่มือฝึกอบรมพัฒนาสมรรถนะการอ่านขั้นสูง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558). คู่มือการเรียนการสอนภาษาไทย คิดและเขียนเชิงสร้างสรรค์ : เรียงความย่อความและสรุปความ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา.
อิงอร สุพันธุ์วณิช และคณะ. (2554). ชุดฝึกอบรมครูภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. โครงการยกระดับคุณภาพครูทั้งระบบตามแผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bauman, J. F., Jones, L. A., & Seifert-Kessell, N. (1993). Using thinkalouds toenhance children’scomprehension monitoring abilities. Reading Teacher, 184-193.
Bereiter, C., & Bird, M. (1985). Use of thinking Aloud in Identification and Teaching of Reading Comprehension Strategies. Cognition and Instruction: 131-156.
Clarke, P. J. & et al. (2013). Developing reading comprehension. Wiley Blackwell.
Duffy, G.G., Roehler, L.R., & Hermann, B.A. (1988). Modeling mental processeshelpspoor readers become strategicreaders. The Reading Teacher, 41(8): 762-767.
Elekes, K. (1997). “Please, keep talking”: The think-aloud method in second language reading research. Novelty, 7. http://www.womack.rj.1991.
Ghaith, G. (2001). Effect of Think Aloudson Literaland Higher-order Reading Comprehension. Educational Research Quarterly, 26(4): 13-21.
Goodman, K. S. (1982). Developing CriticalThink with the Directed Reading Thinking Activity. The Reading Teacher, (April1982): 526-533.
Henry, L.(2002). Building reading Comprehension through think-alouds.lesson plan [online]. from:http://www.readwritethink.org/lessons/lesson_view_printer_friend.asp?id=139.
Hildreth, A. (1968). Teaching Reading. New York: Holt Rinehart.
Kaakinen, K. J, & Hyönä, J. (2005). Perspective Effectson ExpositoryTextComprehension: Evidence From Think-Aloud Protocols, Eyetracking, and Recall. DISCOURSE PROCESSES, 40(3): 239–257.
Nist, S.L., & Kirby, K. (1986). Teaching comprehensionand studystrategiesthrough modeling and thinking aloud. Reading Research and Instruction, 25(4):254-264.
Oster, L. (2001). Using thethinking-aloud for reading instruction. The Reading Teacher, 55(1): 64-69
Smith, F. (1988). Understand Reading. 4thed. Hillsdale: Lawrenee Erlbaum Associate.Publishers.
Strang, R. (1969). Diagnostic Teacher of Reading. New York: Mc Graw-Hill Book Company.
Wainwright, G. R., (1972). Rapid Reading Mass Simple. Great Brain: W. H. Allen Co. Ltd.
