รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ด้วยการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในโรงเรียนมัธยมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาภาวะผู้นำครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ด้วยการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในโรงเรียนมัธยมศึกษา 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ด้วยการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในโรงเรียนมัธยมศึกษา และ 3) ประเมินรูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ด้วยการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในโรงเรียนมัธยมศึกษาที่พัฒนาขึ้น วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ประกอบด้วย ระยะที่ 1 การประเมินความต้องการจำเป็นโดยการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและการสำรวจความคิดเห็น โดยการศึกษาแนวปฏิบัติที่ดี (Best Practice) จากโรงเรียนที่มีวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ ระยะที่ 2 การสร้างรูปแบบ เป็นการยกร่างและตรวจสอบความเหมาะสมของร่างรูปแบบและการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และระยะที่ 3 การประเมินรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ประเมินความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารและครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบประเมินความต้องการจำเป็น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI modified)
คำสำคัญ : การพัฒนาภาวะผู้นำครู, การจัดการเรียนรู้, ปัญญาประดิษฐ์ (AI), โรงเรียนมัธยมศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกอร สมปราชญ์. (2560). ภาวะผู้นำและภาวะผู้นำสำหรับการเรียนรู้ผู้บริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). ขอนแก่น : คลังพัฒนา.
จิรวดี ทวีโชติ. (2561). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร : ปีที่พิมพ์ 2561.
วรลักษณ์ หิมะกลัส . (2566). การทบทวนวรรณกรรมว่าด้วยการใช้ AI ในการศึกษา Literature review on the use of AI in education. รายงานฉบับสมบูรณ์ภายใต้แผนงานยุทธศาสตร์เป้าหมาย(Spearhead) ด้าน สังคม แผนงานคนไทย 4.0 สนับสนุนโดยสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).
สิริกร ไชยราช. (2562). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูในการจัดการเรียนรู้ ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 11. ค.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ, 2568. คู่มือการใช้ AI สำหรับครู นักเรียน โรงเรียน และผู้ปกครองในประเทศไทย พ.ศ. 2568. กรุงเทพฯ : สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2567). กฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพทางการศึกษา เล่ม 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
Agrawal, A., Gans, J. S., & Goldfarb, A. (2019). Artificial intelligence: The ambiguous labor market impact of automating prediction. Journal of Economic Perspectives, 33(2), 31- 50. doi:10.1257/jep.33.2.31.
Crowther,F., Kaager,S.S., Ferguson, M., and Hann, L. (2002). Developing teacher leaders: How teacher leadership enhances school success. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Drucker, P. E. (1968). Your Leadership is Unique. Leadership, 17(4), 54.
Fullan, M. (2001). The New Meaning of Education Change. New York: College Teaching.
Richardson Ackerman and Sarah Mackenzie. (2006). identified the characteristics and responsibilities of teacher leaders.
Surana, K. J., & Moss, D. M. (2002). Exploring teacher leadership in the context of teacher preparation. Paper presented at the annual meeting of the Educational Research Association, New Orleans. LA. (ERIC Document Reproduction Service No. ED465751)
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt, Brace & World.
York-Barr, J. & Duke, K. (2004). What do we know about teacher leadership? Finding from two decades of scholarship. Review of Educational Researc, 74(3), 260.
