การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัด การเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเกม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียน ให้มีคะแนนเฉลี่ยไม่น้อยกว่าร้อยละ 60 ของคะแนนเต็ม และมีนักเรียนผ่านเกณฑ์ไม่น้อยกว่าร้อยละ 60 ของนักเรียนทั้งหมด 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังการจัดการเรียนรู้กับเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเกม การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกลุ่มเดียวและทดสอบหลังเรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนประชารัฐวิทยาเสริม อำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 23 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ โดยการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเกม 2) แบบทดสอบวัดทักษะการพูดภาษาอังกฤษ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิตทดสอบที (t-test for one sample) ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีคะแนนทักษะการพูดภาษาอังกฤษ หลังการจัดการเรียนรู้ เฉลี่ยเท่ากับ 38.91 คะแนน จากคะแนนเต็ม 60 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 64.85 และมีนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 60 ของคะแนนเต็ม จำนวน 17 คน คิดเป็นร้อยละ 73.91 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนเท่ากับ 23.83 ของคะแนนเต็ม ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็มที่กำหนดไว้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเกม ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ: การจัดการเรียนรู้เชิงรุก, เกม, ทักษะการพูดภาษาอังกฤษ, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ความพึงพอใจ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 และมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดฯ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กระทรวงศึกษาธิการ.
________. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
________. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
________. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ฉบับ
ปรับปรุง พ.ศ.2560 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551). โรงพิมพ์
ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
คณะนักวิชาการบริษัทนามมีบุคส์. (2543). เกมสนุกฝึกภาษาอังกฤษ (พิมพ์ครั้งที่ 11). นานมีบุ๊คส์.
จิตติน เพลงสันเทียะ. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จุราภรณ์ ปฐมวงษ์. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดสนทนาภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. Journal of Modern Learning Development. 7(4), 143-145.
ชาติ ทั่งสถิรสิมา และสถาพร ขันโต. (2555). การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารโดยใช้เกม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 6(2), 168–175.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). Active Learning. ข่าวสารวิชาการงานบริการศึกษาคณะเภสัชศาสตร์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ณัฐชา ฦาชา. (2567). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อทักษะการพูดภาษาอังกฤษและผลสัมฤทธิ์
ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้เรื่อง A Day at School ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 16(45), 180-189
ทิศนา เเขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน (พิมพ์ครั้งที่ 2). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธุวพร ตันตระกูล. (2555). รายงานวิจัยการพัฒนาทักษะการพดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน โดยใช้บทฝึกการสนทนาภาษาอังกฤษ. สถาบันภาษาและวัฒนธรรมนานาชาติ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
นาฎอนงค์ ศรีวิเชียร. (2565). ผลการใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในวิชาการจัดการเรียน. UTKRESEARCH JOURNAL, 11(1), 85-94.
บุญชม ศรีสะอาด. (2541). การพัฒนาการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 2). ชมรมเด็ก.
________. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10, ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.
ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2551). การเรียนเชิงรุก (Active Learning). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียานุช บัวผัน.(2564). ผลการใช้กิจกรรมเกมกระดานเพื่อส่งเสริมทักษะการ พูดภาษาอังกฤษของนักเรียน
ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 20(2), 203 -241.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา(พิมพ์ครั้งที่ 8). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มยุรี โรจน์อรุณ. (2559). ผลของการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับกระบวนการกลุ่มที่มีต่อความสามารถใน
การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และความสามารถในการทำงานกลุ่มของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เมธาวี แก้วสนิท. (2558). การเรียนการสอนเชิงรุกโดยเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางในสาขาวิชนิเทศศาสตร์.
วารสารเกษมบัณฑิต,16(1), 113-125.
เยาวลักษณ์ ภวะโชติ. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบเชิงรุกประกอบกับชุดฝึกทักษะการ
สื่อสารภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 2(4), 53-65.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). ความพึงพอใจ ในพจนานุกรมฉบับราชบัฌฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. (หน้า 775). นานมีบุ๊คส์.
รุ่งนภา จิตตสินนวา. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รงคเทพ ลิ้มมณี. (2563). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้เกมเพื่อการเรียนรู้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรังสิต.
รพีพร ศักดิ์อุดมกุล. (2567). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันโดยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. Journal of MBU Yotsunthon Review. 1(3). 1-14.
วรพงษ์ แสงประเสริฐ (2560). การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 16(1), 106-124.
ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2558). ความสำคัญของแผนการจัดการเรียนรู้. ในวิจัยในชั้นเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. 347-348
ศุภาพิชญ์ สิงห์ลอ. (2565). การใช้เกมคำศัพท์เพื่อพัฒนาการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดแหลมพระธาตุ จังหวัดพิษณุโลก. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ศูนย์บริการวิชาการและเผยแพร่นวัตกรรมทางการศึกษาและภาควิชาวิจัยและพัฒนาการศึกษา. (2565). โปรแกรมวิเคราะห์คุณภาพเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย (RESEARCHTOOLS ANALYSISPROGRAM:RTAP). มหาสารคาม: คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สืบค้นจากHTTPS://EDURTAP.MSU.AC.TH/RTAPAPP/
ศศิธร ภู่วาว. (2566). การสร้างข้อสอบสังคมศึกษาเพื่อประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(1), 264.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, ส. (2558). คู่มือ การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแนว ใหม่ ตามกรอบอ้างอิงความสามารถทางภาษาของสหภาพยุโรป The Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) ระดับชั้นมัธยมศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
สัญญา ภัทรากร. (2552). ผลการจัดการเรียนรู้อย่างมีชีวิตชีวาที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและการ สื่อสารทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรื่อง ความน่าจะเป็น. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครรินทรวิโรฒ.
สุทธิวรรณ พีรศักดิ์โสภณ. (2557). การสร้างเครื่องมือวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. เอกสารประกอบการบรรยายจาก. http://www.mathayom9.go.th/nitad/analyze/achiev-1.pdf.
สุนีตา โฆษิตชัยวัฒน์. (2012). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมค่ายภาษาอังกฤษเพื่อเสริมสร้างทักษะการพูดภาษาอังกฤษความรู้ด้านกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษ. มหาวิทยาลัยศิลปากร. หลักสูตรสถานศึกษาโรงเรียนประชารัฐวิทยาเสริม พุทธศักราช 2560 อิงตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงเรียนประชารัฐวิทยาเสริม
อรรชนิดา หวานคง. (2016). "การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. Journal of Yanasangvorn Research Institute. 7(2), 304-314.
เอกรินทร์ สี่มหาศาล. (2545). กระบวนการจัดทำหลักสูตรสถานศึกษา แนวคิดสู่ปฏิบัติ. บุ๊คพอยท์.
Amira Deani & Pratomo Widodo (2020). Active learning in Teaching English for Young Learners. Journal of (23(10),115 -123. http://dx.doi.org/10.4108/eai.11-11-2020.166957
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1. George Washington University.
Brown, H. D. (2004). Language assessment: Principles and classroom practices. Pearson Education.
Maslow, A. H. (1970). Motivation and Personality (2nd ed.). New York: Harper & Row.
Phoeun, M., & Sengsri, S. (2024). The effect of a flipped classroom with communicative language teaching approach on undergraduate students’ English-speaking ability. Journal of Language and Education, 17(2), 150-165.
Pandey, G. P. (2024). Language testing reimagined: Enhancing teaching and learning in English education. Journal of Practical Studies in Education, 5(6), 16–24. https://doi.org/10.46809/jpse.v5i6.92
Vygotsky, L. S. (1978). The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
