Enhancing English Speaking Skills and Learning Achievement Using Active Learning Management Associated with Game for Mathayomsuksa 2 Students

Main Article Content

Thanyanee Khenkhampha
Phairoth Termtachatipongsa

Abstract

The purposes of this study were 1) to develop English speaking skills through active learning associated with games for Mathayomsuksa 2 students, aiming for an average score would not be less than 60% of the total score and at least 60% of the students passing the criterion. 2) to compare the students’ learning achievement after learning through active learning with games with the criterion of 70% of the total score. 3) to study the students’ satisfaction toward the learning management using the active learning associated with games. This research employed a one-group posttest only design. The sample consisted of 23 Mathayomsuksa 2/1 students from Pracharat Wittaya Serm School, Phrayuen District, Khon Kaen Province, in the second semester of the 2025 academic year. The sample was selected by cluster random sampling. The research instruments were: 1) lesson plans based on active learning associated with games; 2) an English - speaking skills test; 3) a learning achievement test; and 4) a satisfaction questionnaire. The statistics used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, and t-test for one sample. The results of the study revealed that:        1) the Mathayomsuksa 2 students had an average post-learning English speaking skills score of 38.91 out of 60, accounting for 64.85 percent, and 17 students, or 73.91 percent, passed the criterion of 60 percent of the full score, which was higher than the prescribed criterion;            2) the students had an average post-learning achievement score of 23.83, which was significantly higher than the criterion of 70 percent of the full score at the .05 level, and 3) the students’ overall satisfaction toward the learning management using the active learning associated with games was at the highest level.


Keywords: Active Learning Management, Game, English-Speaking Skill, Learning Achievement, Satisfaction

Article Details

How to Cite
Khenkhampha, T., & Termtachatipongsa, P. (2026). Enhancing English Speaking Skills and Learning Achievement Using Active Learning Management Associated with Game for Mathayomsuksa 2 Students. Journal of Intellect Education, 5(4), 97–119. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/295298
Section
Research Article

References

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 และมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดฯ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กระทรวงศึกษาธิการ.

________. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

________. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

________. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ฉบับ

ปรับปรุง พ.ศ.2560 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551). โรงพิมพ์

ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย

คณะนักวิชาการบริษัทนามมีบุคส์. (2543). เกมสนุกฝึกภาษาอังกฤษ (พิมพ์ครั้งที่ 11). นานมีบุ๊คส์.

จิตติน เพลงสันเทียะ. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จุราภรณ์ ปฐมวงษ์. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดสนทนาภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. Journal of Modern Learning Development. 7(4), 143-145.

ชาติ ทั่งสถิรสิมา และสถาพร ขันโต. (2555). การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารโดยใช้เกม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 6(2), 168–175.

ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). Active Learning. ข่าวสารวิชาการงานบริการศึกษาคณะเภสัชศาสตร์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ณัฐชา ฦาชา. (2567). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อทักษะการพูดภาษาอังกฤษและผลสัมฤทธิ์

ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้เรื่อง A Day at School ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 16(45), 180-189

ทิศนา เเขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน (พิมพ์ครั้งที่ 2). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธุวพร ตันตระกูล. (2555). รายงานวิจัยการพัฒนาทักษะการพดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน โดยใช้บทฝึกการสนทนาภาษาอังกฤษ. สถาบันภาษาและวัฒนธรรมนานาชาติ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

นาฎอนงค์ ศรีวิเชียร. (2565). ผลการใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในวิชาการจัดการเรียน. UTKRESEARCH JOURNAL, 11(1), 85-94.

บุญชม ศรีสะอาด. (2541). การพัฒนาการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 2). ชมรมเด็ก.

________. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10, ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.

ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2551). การเรียนเชิงรุก (Active Learning). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรียานุช บัวผัน.(2564). ผลการใช้กิจกรรมเกมกระดานเพื่อส่งเสริมทักษะการ พูดภาษาอังกฤษของนักเรียน

ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 20(2), 203 -241.

มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา(พิมพ์ครั้งที่ 8). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มยุรี โรจน์อรุณ. (2559). ผลของการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับกระบวนการกลุ่มที่มีต่อความสามารถใน

การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และความสามารถในการทำงานกลุ่มของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

เมธาวี แก้วสนิท. (2558). การเรียนการสอนเชิงรุกโดยเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางในสาขาวิชนิเทศศาสตร์.

วารสารเกษมบัณฑิต,16(1), 113-125.

เยาวลักษณ์ ภวะโชติ. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบเชิงรุกประกอบกับชุดฝึกทักษะการ

สื่อสารภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 2(4), 53-65.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). ความพึงพอใจ ในพจนานุกรมฉบับราชบัฌฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. (หน้า 775). นานมีบุ๊คส์.

รุ่งนภา จิตตสินนวา. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

รงคเทพ ลิ้มมณี. (2563). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้เกมเพื่อการเรียนรู้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรังสิต.

รพีพร ศักดิ์อุดมกุล. (2567). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันโดยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. Journal of MBU Yotsunthon Review. 1(3). 1-14.

วรพงษ์ แสงประเสริฐ (2560). การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 16(1), 106-124.

ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2558). ความสำคัญของแผนการจัดการเรียนรู้. ในวิจัยในชั้นเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. 347-348

ศุภาพิชญ์ สิงห์ลอ. (2565). การใช้เกมคำศัพท์เพื่อพัฒนาการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดแหลมพระธาตุ จังหวัดพิษณุโลก. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ศูนย์บริการวิชาการและเผยแพร่นวัตกรรมทางการศึกษาและภาควิชาวิจัยและพัฒนาการศึกษา. (2565). โปรแกรมวิเคราะห์คุณภาพเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย (RESEARCHTOOLS ANALYSISPROGRAM:RTAP). มหาสารคาม: คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สืบค้นจากHTTPS://EDURTAP.MSU.AC.TH/RTAPAPP/

ศศิธร ภู่วาว. (2566). การสร้างข้อสอบสังคมศึกษาเพื่อประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(1), 264.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, ส. (2558). คู่มือ การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแนว ใหม่ ตามกรอบอ้างอิงความสามารถทางภาษาของสหภาพยุโรป The Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) ระดับชั้นมัธยมศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.

สัญญา ภัทรากร. (2552). ผลการจัดการเรียนรู้อย่างมีชีวิตชีวาที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและการ สื่อสารทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรื่อง ความน่าจะเป็น. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครรินทรวิโรฒ.

สุทธิวรรณ พีรศักดิ์โสภณ. (2557). การสร้างเครื่องมือวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. เอกสารประกอบการบรรยายจาก. http://www.mathayom9.go.th/nitad/analyze/achiev-1.pdf.

สุนีตา โฆษิตชัยวัฒน์. (2012). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมค่ายภาษาอังกฤษเพื่อเสริมสร้างทักษะการพูดภาษาอังกฤษความรู้ด้านกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษ. มหาวิทยาลัยศิลปากร. หลักสูตรสถานศึกษาโรงเรียนประชารัฐวิทยาเสริม พุทธศักราช 2560 อิงตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงเรียนประชารัฐวิทยาเสริม

อรรชนิดา หวานคง. (2016). "การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. Journal of Yanasangvorn Research Institute. 7(2), 304-314.

เอกรินทร์ สี่มหาศาล. (2545). กระบวนการจัดทำหลักสูตรสถานศึกษา แนวคิดสู่ปฏิบัติ. บุ๊คพอยท์.

Amira Deani & Pratomo Widodo (2020). Active learning in Teaching English for Young Learners. Journal of (23(10),115 -123. http://dx.doi.org/10.4108/eai.11-11-2020.166957

Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1. George Washington University.

Brown, H. D. (2004). Language assessment: Principles and classroom practices. Pearson Education.

Maslow, A. H. (1970). Motivation and Personality (2nd ed.). New York: Harper & Row.

Phoeun, M., & Sengsri, S. (2024). The effect of a flipped classroom with communicative language teaching approach on undergraduate students’ English-speaking ability. Journal of Language and Education, 17(2), 150-165.

Pandey, G. P. (2024). Language testing reimagined: Enhancing teaching and learning in English education. Journal of Practical Studies in Education, 5(6), 16–24. https://doi.org/10.46809/jpse.v5i6.92

Vygotsky, L. S. (1978). The development of higher psychological processes. Harvard University Press.