แนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนโดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน และปัญหาของการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในโรงเรียน 2) นำเสนอแนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในโรงเรียน วิธีดำเนินงานวิจัยมี 2 ขั้นตอน 1) การศึกษาสภาพปัจจุบัน และปัญหาของการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในโรงเรียน กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2 จำนวน 157 โรงเรียน จำนวน 306 คน ได้มาโดยวิธีการเปิดตารางเครจซี่และมอร์แกน ใช้วิธีการเลือกตัวอย่างสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ เป็นแบบสอบถามระดับสภาพปัจจุบัน และปัญหาของการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในโรงเรียน 2) นำเสนอแนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในโรงเรียน ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 7 ท่าน ซึ่งได้มาด้วยวิธีการเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบัน และปัญหาของการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในโรงเรียน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) การนำเสนอแนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน มี 3 ข้อ ได้แก่ 2.1) แนวทางในการกำหนดจุดมุ่งหมายในการจัดกิจกรรมการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน ต้องรวมทุกโรงเรียนให้เป็นหนึ่งเดียวจะต้องจัดการประชุมจำเดือนร่วมกัน เพื่อสร้างเครือข่ายการทำงาน จัดให้โรงเรียนได้มีกิจกรรมร่วมกันบ่อย ๆ เปิดโอกาสให้นักเรียนได้สะท้อนการสอนของครูเป็นเรื่องที่สำคัญ 2.2) แนวทางในการจัดทำแหล่งเรียนรู้ด้านประชาธิปไตยในโรงเรียน การเปิดโอกาสให้นักเรียนได้สะท้อนการสอนของครูเป็นเรื่องที่สำคัญทางสำนักงานเขตฯโดยกลุ่มงานนิเทศ ต้องสร้างช่องทางให้เด็กสะท้อนการสอนของครู เช่น ผ่านทางเว็บไซต์ สพป.และนำข้อมูลหาแนวทางการปรับปรุงและพัฒนาการจัดการเรียนรู้ด้วยกัน และ 2.3) แนวทางในการเปิดโอกาสให้ครูได้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กิจกรรมประชาธิปไตยในโรงเรียนเพื่อพัฒนาวิชาชีพร่วมกันคัดเลือกโรงเรียนต้นแบบด้านการจัดกิจกรรมประชาธิปไตย เพื่อให้เกิดการแข่งขัน เพราะการแข่งขันจะเกิดการพัฒนา และให้โรงเรียนต้นแบบเป็นแกนนำโรงเรียนอื่น ผู้บริหารมีการจัดอบรม หรือทำโครงการเกี่ยวกับกิจกรรมส่งเสริมประชาธิปไตยเพื่อพัฒนาวิชาชีพของครู โดยนำนักเรียนเข้าร่วมกิจกรรม ให้ปฏิบัติตนเป็นประชาธิปไตยที่ดีได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). หลักสูตรพัฒนาผู้นําการเปลี่ยนแปลง เพื่อรองรับการกระจายอำนาจสำหรับผู้บริหารการศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษา. สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 3). องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
ฐิติวรดา พลเยี่ยม. (2561). ผลลัพธ์การเรียนรู้ของหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป(หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2560). วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(2), 134-145.
นริศ ภูอาราม. (2560). การพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับเครือข่ายโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก. [วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นารีรัตน์ กว้างขวาง. (2561). การบริหารงานโรงเรียนโดยใช้หลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด.(2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2553). หลักสูตรการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิชชาพร อุ่นศิริ. (2564). รายงานการประเมินโครงการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียน ปีการศึกษา 2564 ของโรงเรียนวัดรางกำหยาด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. กระทรวงศึกษาธิการ.
มินตรา ลายสนิทเสรีกุล. (2561). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนสู่การเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสหวิทยาเขตเบญจบูรพา กรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มินตรา ลายสนิทเสรีกุล และปิยพงษ์ สุเมตติกุล. (2557). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนสู่การเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสหวิทยาเขตเบญจบูรพา กรุงเทพมหานคร. วารสาร OJED, 9(3), 392-406.
เลิศพร อุดมพงษ์. (2561). การศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง (Civic/Citizenship Education) ในการส่งเสริมบทบาทของภาคพลเมืองในการเมืองระบบตัวแทน: แนวทางที่ยั่งยืนผ่านประสบการณ์จากต่างประเทศ. https://www.kpi.ac.th.
วันชัย หวังสวาสดิ์ ผ่องศรี วาณิชย์ศุภวงศ์ และวีรยุทธ ชาตะกาญจน์. (2560). รูปแบบการบริหารประชาธิปไตยในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 4(1), 60-72.
วิสุทธิ์ โพธิ์แท่น. (2550). แนวคิดพื้นฐานของประชาธิปไตย. สถาบันพระปกเกล้า.
ศุฑาวัฒน์ ไชยสา. (2566). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2555). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 4). สหวิทยาลัยรัตนโกสินทร์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2. (2566). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2565. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2. (2567). แผนปฏิบัติงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2 ประจำปี พ.ศ. 2567. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2563). คู่มืออบรมตามหลักสูตร “พลเมืองคุณภาพ”. สำนักพัฒนาเครือข่ายการเลือกตั้งฝ่ายพัฒนาเครือข่าย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). เอกสารประกอบการพัฒนาหลักสูตรผู้นำการเปลี่ยนแปลงเพื่อรองรับการกระจายอำนาจสำหรับผู้บริหารการศึกษา และผู้บริหารสถานศึกษา. คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). นโยบายเร่งด่วน (Quick Policy) 2565. https://loei1.go.th/wp-content/ uploads/2022/06/.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552-2561). พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2553). แนวทางการจัดการเรียนรู้ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 2). ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2554). หลักการทฤษฎีและนวัตกรรมการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Cheng, Y. C. (1996). School effectiveness and school-based management: A mechanism for development. Falmer Press.
Gulick, L. & Urwick, G. (1937). The science of administration. Columbia University.
Tracy, D. (1990). 10 steps to empowering employees. William Morrow.
