Guidelines for the Development of Learning in the 21st Century in Schools under the Office of the Educational Service Area Primary Education, Khon Kaen, Area 4
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the current, desired, and needed for learning management in the 21st century of schools under the Office of the Primary Educational Service Area, Khon Kaen Area 4, and 2) develop a guideline for learning management in the 21st century for schools in the said group. The sample group used in the research was 313 administrators, teachers, and educational personnel of schools under the Office of the Primary Educational Service Area, Khon Kaen Area 4, obtained by simple random sampling from the ready-made table of Krejcie and Morgan (Krejcie & Morgan, 1970). The research instruments comprised a 5-level rating scale questionnaire to assess the current and desired status, and a semi-structured interview form for 5 experts. The statistics used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, and Modified Priority Needs Index (PNI modified) to prioritize the needs. The research results found that 1) the current state of learning management is at a moderate level (Mean = 3.12), while the desired state is at a high level (Mean = 4.19). The necessity of learning management in the 21st century, ranked from most to least important, is as follows: resources and academic resources (PNImodified = 0.46), learning format and methods (PNImodified = 0.39), evaluation and improvement (PNImodified = 0.36), and objective and content determination (PNImodified = 0.32). The development guidelines for learning management in the 21st century consist of 4 aspects.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
จตุพร คำสีทา. (2560). ทักษะของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตนที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 (ปริญญานิพนธ์หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย).
จิตรลดา พิทักษ์ธรรม. (2566). ผลของการเรียนรู้ผ่านโครงการ (Project-Based Learning) ต่อทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
จิติมา วรรณศรี. (2557). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2561). แนวคิดเกี่ยวกับนวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณัฐวุฒิ ศรีระษา. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5 ขั้น (5E) ร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. Journal of Education Studies, 49(4), 13-23.
บัณฑิต ทิพากร. (2550). การพัฒนาคณาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: สุวรียาสาส์น.
ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2563). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
พระบุนนา อธิปุญฺโญ และคณะ. (2562). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารบณัฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 7(3), 312-325.
พิมพ์พิศา วัฒนศักดิ์. (2566). การใช้ Kahoot! ในการประเมินผลการเรียนรู้และการเพิ่มความกระตือรือร้นในห้องเรียน. คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหิดล.
ภารดี อนันต์นาวี. (2553). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). ชลบุรี: สำนักพิมพ์มนตรี จำกัด.
รัตนสุวรรณการพิมพ์.ณัฐชา สุขศรี. (2564). การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้แบบอิสระในนักเรียนมัธยมศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรัญญา นาคสมบูรณ์. (2567). การตั้งวัตถุประสงค์การเรียนรู้แบบ SMART และผลต่อความสำเร็จในการเรียนรู้ของนักศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วราวุธ ทรงประเสริฐ. (2565). การใช้ระบบการจัดการเรียนรู้ (LMS) ในการเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา. คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
วิจารณ์ พานิช. (2555). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21: แนวทางและเครื่องมือในการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สรวิศ ศรีสวัสดิ์. (2567). การใช้ PDCA Cycle ในการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ในระดับอุดมศึกษา. คณะบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เขต 4 จังหวัดขอนแก่น. (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2566. ขอนแก่น: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เขต 4.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). การกำหนดแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยกับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารวิชาการที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคพลิกผัน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวรรณา พาเหาะ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 2. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(4), ตุลาคม-ธันวาคม 2566.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2560). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 19). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อารยา ภูมิภักดิ์. (2565). การใช้เกมการศึกษาเพื่อกระตุ้นความสนใจในการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2557). หลักสูตรและการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน. กรุงเทพฯ: เอสดีเพรส.
International Society for Technology in Education. (2007). Standards for Technological Integration in Education. International Society for Technology in Education.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610..
Liberal Education and America’s Promise. (2007). Essential Learning Outcomes in the 21st Century. Association of American Colleges and Universities.
