Guidelines for Developing Inclusive Education Management in Schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Secondary Educational Service Area Office
Main Article Content
Abstract
This research aimed 1) to study the inclusive education management of schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Secondary Educational Service Area Office, 2) to examine the relationships among the components of inclusive education management, and 3) to propose guidelines for developing inclusive education management within these schools. The population consisted of 504 school administrators and teachers, while the sample group comprised 217 administrators and teachers selected through simple random sampling. The research instruments included questionnaires and interviews. The statistical methods used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, and correlation coefficient. The results revealed that the inclusive education management of schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Secondary Educational Service Area Office could be discussed according to different levels. Based on four aspects of administrators and teachers, the overall result was high. When considered by aspect, the highest mean score was for the environmental aspect, followed by the student aspect, the equipment aspect, and the teaching and learning activities aspect, respectively. The analysis of the correlation coefficients indicated that all variables were positively correlated with each other at the .01 level of statistical significance. Additionally, the study identified four aspects and seventeen guidelines for the development of inclusive education management.
Keywords: Inclusive Education Management, Development Guidelines
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จริยา ตรุษฎี. (2562). แนวทางการจัดการเรียนร่วมสำหรับเด็กที่มีความต้องการ พิเศษในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรีเขต 2. สาขาวิชาการบริหารการ ศึกษา.คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
จาตุรงค์ เจริญนํา. (2558). สภาพการบริหารการจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้างซีท (SEAT)และแนวทางการพัฒนาการดําเนินงานของโรงเรียนจัดการเรียนร่วมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9. วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ธัญบุรี.
ฉวีวรรณ โยคิน. (2553). การศึกษาแบบเรียนรวม. http://61.19.246.216/~nkedu2/?name=webboard&file=read&id=177).
ชมบุญ แย้มนาม. (2560). การศึกษารูปแบบการจัดการเรียนร่วมของผู้บริหารโรงเรียนจัดการเรียนร่วมระดับประถมศึกษาในพื้นที่กรุงเทพและ ปริมณฑล. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ชัชวาล ไวแสน. (2566). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนรวมในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
ดารณี อุทัยรัตนกิจ. (2562). การประชุมทางวิชาการของคุรุสภา ประจำปี 2562 เรื่อง ครูแห่งอนาคตเพื่อผู้เรียนแห่งอนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
เตือนจิต มูลอินทร์และ จิระพร ชะโน. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาแบบเรียนรวม สําหรับสถานศึกษา.สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาใน จังหวัดร้อยเอ็ด. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
พงษ์ธร บ้งจ่า (2565). การบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมโดยใช้โครง สร้างซีท โรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
รจเรจ พยอมแย้ม. (2553). การบริหารโรงเรียนแกนนำเรียนร่วมของเด็กพิการในโรงเรียนปกติ (การค้นคว้าอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รดา ธรรมพูนพิสัย. (2556). สภาพปัญหาและแนวทางการจัดการเรียนร่วมในโรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
วิชาญ จารุกาญจน์. (2564). การศึกษาวิเคราะห์องค์ประกอบของการบริหารจัดการ ศึกษาแบบเรียนรวมของโรงเรียน.สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
สชาสิริ วัชรานุรักษ์. (2553). การศึกษาสภาพการบริหารจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้างซีท (SEAT) เป็นฐานในโรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วม จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
สุภาพร ชินชัย. (2551). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ: กรณีศึกษาโรงเรียนเรียนรวมในจังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุมาลี ศรีผง. (2560). รูปแบบการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมของ นักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2561). การจัดการศึกษาแบบเรียนรวม เล่มที่ 16. https://pubhtml5.com/rqbh/rhmy
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2560). แนวทางการประเมิน คุณภาพตามมาตรฐานการเรียนรวมเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2563). คู่มือสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2567). นโยบายการศึกษาสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ปีการศึกษา 2567. http://special.obec.go.th
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566–2570). กระทรวงศึกษาธิการ. https://kku.world/aboyl6
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิก.
สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2552). อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ
อนุชิต บุญมาก. (2560). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนร่วมสำหรับโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อุไลวรรณ ทานนท์. (2556). การศึกษาการดำเนินงานการจัดการเรียนร่วมในสถานศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
อัญชลา เกลี้ยงแก้ว. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเรียนร่วมของโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสยาม.
Krejcie, R.V. & Morgan D.W. (1970). " Determining Sample Size for Research Activities, "Psychological Measurement, 607-610.
Riedel, P. B. (1991). “An implementation evaluation of the structured teaching program for Students with autism. (Doctoral dissertation. The Union Institute, 2001). Dissertation Abstracts International. DAI-4 52/04: 1164, 1991.
Wardani, L. G. (1998). The attitude of regular classroom teachers and special education teachers of Bali, Indonesia. Dissertation Abstracts International, 49 (5), A: 742.