Personnel Administration in Accordance with the Seven Qualities of a Good Person (Sappurisa-Dhamma 7) of Administrators in General Education Division Buddhist Schools Zone 8

Main Article Content

Phramaha Somphong Sujitto
Phrakhruwinaithon Worawuth Techathammo
Prachitr Mahahing

Abstract

The objectives of this research were to study the current conditions of personnel administration of administrators, and to examine guidelines for personnel administration based on the Sappurisa-Dhamma 7 of administrators in Buddhist general education schools, Zone 8. This study employed mixed-methods research, integrating both quantitative and qualitative approaches. The quantitative sample consisted of 205 school administrators and teachers, and statistics such as frequency, percentage, mean, and standard deviation (S.D.) were used. The qualitative key informants comprised nine individuals selected for in-depth interviews. The research results were as follows: 1. Personnel administration of administrators in Buddhist general education schools, Zone 8, was overall at a high level. The highest level of practice was in personnel planning. This was followed by: educational supervision, personnel development, and personnel retention. The lowest level of practice was in personnel recruitment. 2. Guidelines for personnel administration based on the Sappurisa-Dhamma 7 include: schools should plan and coordinate with educational institutions, governmental agencies, and private organizations in developing personnel; administrators should demonstrate neutrality in personnel administration processes; decision-making regarding staff dismissal should be reasonable, accurate, and fair; and parent organizations should provide training on leadership, organizational management, and human resource administration to promote opportunities for teachers and personnel to assume leadership roles within the organization.


Keywords: Personnel Management, Sappurisa-Dhamma 7, General Education Division, Buddhist Schools

Article Details

How to Cite
Sujitto , P. S., Techathammo, P. W. ., & Mahahing, P. (2026). Personnel Administration in Accordance with the Seven Qualities of a Good Person (Sappurisa-Dhamma 7) of Administrators in General Education Division Buddhist Schools Zone 8. Journal of Intellect Education, 5(1), 463–476. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/292320
Section
Research Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). คู่มือการบริหารโรงเรียนขั้นพื้นฐาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ดวงกมลสมัย.

กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2558). แผนยุทธศาสตร์การจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

กองวิชาการ สํานักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2545). รายงานการจัดการศึกษาของกรุงเทพมหานคร ปี2545. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

พระครูพิศาลปริยัตยานุกุล อนันต์ วัฑฒโน. (2561). แนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาเขตบางขุนเทียน สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุหลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูวินัยธรวรวุฒิ เตชธมฺโม เฮียงเหี่ย และคณะ. (2566). การวิจัยแบบผสมผสานวิธีทางพุทธบริหารการศึกษา. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 2(2), 67-77.

พระครูวินัยธรวรวุฒิ เตชธมฺโม เฮียงเหี่ย. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 7. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธนพร คุณสมปนฺโน อาคะนิช. (2565). การบริหารงานบุคคลตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 7. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก ป.อ. (ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บริษัทอาร์ เอส พริ้นติ้งแมส โปรดักส์ จํากัด.

พระธรรมปิฎก ป.อ. (ปยุตฺโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอส.อาร์.พริ้นติ้งแมสโปรดักส์ จํากัด.

พระธรรมปิฎก ป.อ. (ปยุตฺโต). (2555). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 19. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิซซิ่ง.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2551). นโยบายธุรกิจและการบริหารเชิงกลยุทธ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ดวงกมลสมัย.

สมพงษ์ เกษมสิน. (2551). การบริหารงานบุคคลแผนใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.

สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). เอกสารประกอบการศึกษาด้วยตนเอง หลักสูตร ผู้ช่วยผู้บริหารสถานศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้น พื้นฐาน.

สeนักงานคณะกรรมการข้าราชการครู. (2556). มาตรฐานการกeหนดตeแหน่งข้าราชการครู. พิมพ์ครังที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สeนักคณะกรรมการข้าราชการครู.

สำนักเขตการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาศึกษา เขต 8. (2568). สถิติข้อมูลโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาศึกษา. http://www.debeight.org/data_15234_1

สำนักงานรับรองมาตรฐานและการประเมินคุณภาพการศึกษา. (2554). คู่มือการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสาม พ.ศ.2554-2558 ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานรับรองมาตรฐานและการประเมินคุณภาพการศึกษา องค์การมหาชน.

สุนันทา เลาหนันท์. (2551). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

Blank. E. B.. (2001). A Model Job Description for Personnel Administrator position in North Carolina Public School System. North Carolina the University of North Carolina at Greensboro.

Krejcie. R. V. & Morgan. D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

William B. Castetter. (2006). The Personnel Function in Education Administration. 2nd. ed.. New York: McGraw-Hill