การออกแบบและพัฒนาเครื่องอบแห้งพลังงานแสงอาทิตย์สำหรับวัตถุดิบเครื่องดนตรีอีสาน: กรณีศึกษาบ้านท่าเรือ อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม

Artit  Sirisawad; Anek Norrasarn

Authors

Artit Sirisawad Automotive Technology Program, Sri Songkhram Industrial Technology College, Nakhon Phanom University
Anek Norrasarn Electrical Engineering Program, Sri Songkhram Industrial Technology College, Nakhon Phanom University

Keywords:

Solar Dryer, Isan Musical Instruments, Wood Processing, Ban Tha Ruea

Abstract

This research aims to design and construct a solar dryer for processing raw materials used in the production of Isan musical instruments, specifically focusing on a case study of Ban Tha Ruea, Na Wa District, Nakhon Phanom Province. The dryer was developed using locally available materials to ensure cost-effectiveness and ease of construction. The study evaluates the dryer's performance and analyzes key factors affecting its operational efficiency. The results indicated that the solar drying system could maintain internal temperatures between 55°C and 62°C, an optimal range for moisture evaporation without compromising the physical quality of the wood. Experimental tests showed that the dryer successfully reduced the moisture content of the raw materials to approximately 17%. The drying duration varied according to the thickness and initial moisture content of each material type. In conclusion, the developed solar dryer demonstrates sufficient performance for community-level application, significantly reducing drying time compared to traditional open-air methods and effectively enhancing the quality control of raw materials for Isan musical instruments.

References

สัญญา สมประสงค์. (2555). การศึกษาการทำเครื่องดนตรีพื้นบ้านอีสาน : กรณีศึกษาหมู่บ้านท่าเรือ ต.ท่าเรือ อ.นาหว้า จ.นครพนม, ปริญญานิพนธ์ ศป.ม., สาขาวิชามานุษยดุริยางควิทยา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.

ไพโรจน์ ด้วงนคร. (2561). การศึกษาปริมาณการเกิดเชื้อราของเมล็ดชาน้ำมันในกระบวนการตากแดดตามธรรมชาติและการอบแห้งในตู้อบ,วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 12(1), กรกฎาคม 2561, หน้า 99-111.

เสาวลักษณ์ ยอดวิญญูวงศ์ และ รุ่งโรจน์ สงวนวัฒนา. (2562). การพัฒนาโรงอบแห้งรมควันเครื่องจักสานไม้ไผ่, การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 6, สถาบันวิจัยและพัฒนา, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, ธันวาคม 2562, หน้า 429-440.

พงษ์สวัสดิ์ คชภูมิ. (2565). เครื่องอบแห้งพลังงานแสงอาทิตย์ระบบไฮบริดแบบมีระบบแจ้งเตือน, วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี,16(1), กุมภาพันธ์ 2565, หน้า 175-188.

สุรสิงห์ อารยางค์กูร และวัชรานนท จุฑาจันทร. (2564). ตู้อบแห้งพลังงานแสงอาทิตย์แบบเลนส์รวมแสง,วารสารเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์, 2(2), สิงหาคม 2564, หน้า 51-60.

จารุวัฒน์ เจริญจิต. (2555). เทคโนโลยีการอบแห้งด้วยรังสีอาทิตย์ และแนวทางการพัฒนา, วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 17(1), มกราคม 2555, หน้า 110-124.

ฤทธิชัย อัศวราชันย์. (2554). การอบแห้งผลผลิตทางการเกษตรด้วยคลื่นไมโครเวฟ ,วารสารวิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต, มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 1(2), มกราคม 2554, หน้า 31-42.

อาริษา โสภาจารย์, สุห์ดี นิเซ็ง, ธีรยุทธ โทยาน และ ธีรภัทร ฤทธิผลิน. (2563). ศึกษาการอบชาสมุนไพรใบพลูด้วยความ ร้อนจากฮีตเตอร์อินฟราเรดโดยใช้ไฟฟ้าจากโซลาร์เซลล์, วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, 12(1), ธันวาคม 2563, หน้า 171-179.

ฐิปกรณ์ อุตรนคร, วราวิทย์ เอกอินทุมาศ และ ทวิช พูลเงิน. (2567). ผลของปริมาณความชื้นในไม้ยางพาราที่ผ่านการอบด้วยความร้อนสูงที่มีต่อประสิทธิภาพของคานไม้ประสานด้วยกาวภายใต้น้ำหนักบรรทุกแบบคงค้างและแบบสลับทิศ, วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 34(3), หน้า 1-14.

วรวรรธน์ นกน้อย, สิรินาฏ น้อยพิทักษ์ และ อนุพันธ์ เทอดวงศ์วรกุล. (2561). การตรวจสอบเปอร์เซ็นต์ความชื้นไม้ยางพาราแปรรูปด้วยเทคนิคสเปกโทรสโกปีอินฟราเรดย่านใกล้, วารสารสมาคมวิศวกรรมเกษตรแห่งประเทศไทย, 24(2), ตุลาคม 2561, หน้า 54-62.