ปัจจัยทางเศรษฐกิจมหภาคที่ส่งผลต่อหนี้ครัวเรือนในกลุ่มประเทศอาเซียน–5

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัจจัยทางเศรษฐกิจมหภาคที่ส่งผลต่อหนี้ครัวเรือนในกลุ่มประเทศอาเซียน-5 ได้แก่ ประเทศไทย ประเทศสิงคโปร์ ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศฟิลิปปินส์ และประเทศมาเลเซีย และ 2) เสนอแนวทางเชิงนโยบายจากผลการวิเคราะห์หนี้ครัวเรือนในกลุ่มประเทศอาเซียน-5 การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิแบบพาเนล รายปี ระหว่าง พ.ศ. 2540–2567 ครอบคลุมระยะเวลา 28 ปี จาก 5 ประเทศ รวมทั้งสิ้น 140 หน่วยข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยด้วยข้อมูลแบบพาเนล โดยใช้แบบจำลองผลกระทบคงที่ เป็นแบบจำลองในการประมาณค่า
ผลการวิจัยพบว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัว ดัชนีราคาที่อยู่อาศัย สัดส่วนประชากรวัยแรงงาน และการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกันกับหนี้ครัวเรือนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติโดยผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงที่สุดต่อหนี้ครัวเรือน เมื่อเพิ่มขึ้นร้อยละ 1 จะส่งผลให้หนี้ครัวเรือนเพิ่มขึ้นร้อยละ 0.1738 ในขณะที่อัตราดอกเบี้ยนโยบายและวิกฤตต้มยำกุ้งมีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับหนี้ครัวเรือนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับอัตราเงินเฟ้อ อัตราการว่างงาน อัตราการออม และวิกฤตแฮมเบอร์เกอร์ ไม่มีความสัมพันธ์กับหนี้ครัวเรือนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้นการติดตามภาวะเศรษฐกิจผ่านการเติบโตของรายได้ต่อหัวและการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างประชากรวัยแรงงาน จึงเป็นสิ่งที่ภาครัฐและสถาบันการเงินในกลุ่มประเทศอาเซียน-5 ควรให้ความสำคัญในการกำกับดูแลระดับหนี้ครัวเรือนให้อยู่ในระดับที่ยั่งยืนต่อไป