THE ROOTS OF LUKCHUP: A REFLECTION ON THE ORIGIN OF LUKCHUP IN THAILAND

Main Article Content

Thippiroon Poomduang
Ilada Tanthaveewiwat

Abstract

This academic article aims to examine: 1) The origins of Luk Chup, 2) Historical evidence related to Luk Chup, 3) A compilation of ingredients used in making Luk Chup, and 4) The development of the appearance of Luk Chup. The study employs a descriptive literature review methodology based on research reports, research articles, academic articles, and related books. The literature review revealed that: 1) there are two major perspectives regarding the origin of Luk Chup. The first suggests that Luk Chup was influenced by “marzipan,” a Portuguese confection introduced during the Ayutthaya period through trade and missionary activities in the reign of King Narai the Great. The second perspective proposes that Luk Chup originated during the Rattanakosin period due to the absence of clear historical evidence from earlier periods. 2) Significant historical evidence related to Luk Chup includes a handwritten letter from Mom Chao Ying Charatchom Kasemsan to Prince Wachirayan Warorot, which states that melon seed-shaped Luk Chup was one of the favorite royal dishes of King Mongkut (Rama IV). This evidence indicates that Luk Chup had already appeared during the reign of King Rama IV. 3) The study compiled seven significant Thai recipes for Luk Chup, each containing different ingredients and components according to the context of each recipe. and 4) The appearance of Luk Chup has evolved and adapted in accordance with changing periods and consumer preferences, enabling the dessert to maintain its continued presence within Thai society. Nevertheless, the creation process of Luk Chup continues to reflect the theory of “art as imitation” through the replication of natural forms into the artistic expression of Thai culinary art.

Article Details

How to Cite
Poomduang, T., & Tanthaveewiwat, I. (2026). THE ROOTS OF LUKCHUP: A REFLECTION ON THE ORIGIN OF LUKCHUP IN THAILAND. Journal of Social Science and Cultural, 10(7), 32–46. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/294976
Section
Academic Article

References

กรมศิลปากร. (2554). คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม เอกสารจากหอหลวง. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (2565). กระแสความนิยมของขนมลูกชุบไทยบนโลกโซเชียลจีน. เรียกใช้เมื่อ 26 สิงหาคม 2568 จาก https://www.blockdit.com/posts/63105c2924243a6aea52410e

กรมหลวงนรินทรเทวี และ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2526). จดหมายเหตุความทรงจำ ของ กรมหลวงนรินทรเทวี (พ.ศ. 2310-2381) และพระราชวิจารณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. เรียกใช้เมื่อ 28 สิงหาคม 2568 จาก https://ia601405.us.archive.org/24/items/2310238100002370/2310238100002370.pdf

ก้อง พาหุรักษ์. (2565). ดีเอ็นเอปฏิวัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มติชน.

กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์. (2568). ปรากฏการณ์ “หมูเด้ง” เซเลบสาวที่ไม่ได้ดังเพราะความบังเอิญ. เรียกใช้เมื่อ 26 สิงหาคม 2568 จาก https://www.thaimediafund.or.th/article-03012025/

เฉลียว สังฆมณี. (2545). ปาจิตตกุมาร คำกลอน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บริษัทการศึกษาจำกัด.

ซ่มจีน ราชานุประพันธ์. (2433). ตำรับกับเข้า. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วัชรินทร์.

ดิเรก กุลสิริสวัสดิ์. (2545). สำเภากษัตริย์สุลัยมาน: บันทึกของคณะราชทูตเปอร์เชียเข้ามากรุงศรีอยุธยา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มติชน.

เติบ ชุมสาย. (2564). กับข้าวรัตนโกสินทร์ 2525. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ศรีเมืองการพิมพ์.

ธนวิทย์ ลายิ้ม. (2565). ขนมไทย: วิวัฒนาการและการประยุกต์เพื่อสุขภาพ. กระแสวัฒนธรรม, 23(44), 70-84.

ธวัชชัย เอื้ออารี. (2540). ขนมไทยลูกชุบ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บริษัท ฮอบบี้เมคเกอร์ จำกัด.

บรรณาธิการมาร์เก็ตเธียร์. (2561). คุณซื้อ ‘ขนมไทย’ ครั้งสุดท้ายเมื่อไร ? เรียกใช้เมื่อ 26 สิงหาคม 2568 จาก https://marketeeronline.co/archives/1939

ประชาชาติธุรกิจ. (2564). ‘บ้านลูกชุบ’ สรรค์สร้างสุดประณีต เลอค่าขนมไทย. เรียกใช้เมื่อ 26 สิงหาคม 2568 จาก https://www.prachachat.net/public-relations/news-827462

เปลี่ยน ภาสกรวงศ์. (2554). แม่ครัวหัวป่าก์. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ต้นฉบับ.

ผู้จัดการออนไลน์. (2568). ย้อนตำนาน 100 ปี ลูกชุบ (ลูกละสลึง) “หม่อมปริม บุนนาค” วัย 94 ปี เหมือนจริงแยกไม่ออก.เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2568 จาก https://mgronline.com/smes/detail/9680000022772#google_vignette

พญาลิไทย. (2526). ไตรภูมิกถาหรือไตรภูมิพระร่วง พระราชนิพนธ์พระมหาธรรมราชาที่ 1 พญาลิไทย ฉบับตรวจสอบชำระใหม่. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมศิลปากร.

พรชัย โสพิศ. (2560). รูปลักษณ์แห่งศรัทธา. ใน สารนิพนธ์ศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาออกแบบทัศนศิลป์. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย. (2533). กาพย์เห่เรือและตำราอาหารที่น่ารู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ อัมรินทร์ พริ้นติ้ง กรุ๊ฟ จำกัด.

พระยามหานุภาพ. (2461). นิราศพระยามหานุภาพไปเมืองจีนครั้งกรุงธนบุรี ปีฉลู พ.ศ. 2324. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.

พิทยะ ศรีวัฒนสาร. (2541). ชุมชนชาวโปรตุเกสในสมัยกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2059-2310. ใน วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภรดี พันธุภากร. (2560). โครงการ “หม้อ ไห ถ้วย โถ โอ ชาม : วัฒนธรรมอาหารในงานเซรามิก”. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ภาสพงศ์ ผิวพอใช้. (2564). คำแสดงโภชนลักษณ์ในตำราอาหารไทย: ศึกษาใน “ตำรากับเข้า” ของหม่อมซ่มจีน ราชานุประพันธ์. Journal of Buddhist Anthropology, 6(4), 451-468.

ภูชิษย์ สว่างสุข. (2560). อาหารไทยในวัฒนธรรมข้าว. วารสารวิจัยรามคำแหง (มนุษศาสตร์และสังคมศาสตร์), 20(2), 114-135.

มติชนสุดสัปดาห์. (2565). ว่าด้วยรากเหง้า ปชป.-กปปส.-พปชร.-รทสช. เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2568 จาก https://www.matichon.co.th/weekly/featured/article_630208

มูลนิธิไทย. (2568). Luk Chup: The Artful Thai Dessert That Blends History and Flavor - Thailand Foundation. เรียกใช้เมื่อ 21 พฤษจิกายน 2568 จาก https://thailandfoundation.or.th/luk-chup-the-artful-thai-dessert-that-blends-history-and-flavor/

ราชบัณฑิตยสถาน. (2469). ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 35. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ราชบัณฑิตยสถาน.

วชิรวิชญ์ กิติชาติพรพัฒน์. (2562). ศิลปะคืออะไร? ในมุมมองของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี. เรียกใช้เมื่อ 2 กันยายน 2568 จาก https://becommon.co/culture/corrado-feroci-art-view/

วิญญู กินะเสน และ บุณชญา วิวิธขร. (2559). วิเคราะห์หลักการปกครองในวรรณกรรมไตรภูมิพระร่วง. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 2(1), 59-73.

วิภู กุตะนันท์. (2567). ดีเอ็นเอไม่ไทยบรรพชนไทยไม่แท้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มติชน.

ศรีสมร คงพันธุ์. (2555). เรื่องเล่ากับข้าวไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บริษัท สแกนแอนด์พรินท์ จำกัด.

ส. พลายน้อย. (2561). ขนมแม่เอ้ย. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สารคดี.

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2560). อาหารไทย มาจากไหน?. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์นาตาแฮก.

สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. (2564). จดหมายเหตุอเล็กซานเดอร์ ฮามิลตัน เกี่ยวกับราชอาณาจักสยาม. วารสารอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(2), 42-77.

หม่อมเจ้าหญิงจรัศโฉม เกษมสันต์. (2453). จดหมายถึงพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงวชิรญาณ วโรรส. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์การเรียนรู้วชิรญาณสังวร.

องค์ บรรจุน. (2565). ลูกชุบ เกิดสมัยอยุธยา แต่ต้นตำรับใช้อัลมอนต์ ไม่ใช่ถั่วเขียว! เรียกใช้เมื่อ 5 กันยายน 2568 จาก https://www.silpa-mag.com/culture/article_105836

อภิลักษณ์ เกษมผลกูล. (2560). เมื่อ“ตำรับกับข้าวชาววัง” ออกสู่โลกกว้าง: กำเนิดและพัฒนาการของ “ตำรากับข้าวชาววัง” ในสมัยรัชกาลที่ 5 จนถึงการตั้งโรงเรียนสตรี. วรรณวิทัศน์, 17, 353-358. https://doi.org/10.14456/vannavidas.2017.14.

Ferrari, G. R. F. (2000). Plato: The Republic. Cambridge: Cambridge University Press.