ETHICAL BEHAVIOR IN FIVE DIMENSIONS AMONG SECONDARY SCHOOL STUDENTS AND GUIDELINES FOR MORAL AND ETHICAL DEVELOPMENT THROUGH SCHOOL-BASED LEARNING
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to examine the levels of ethical behavior among upper secondary school students across five dimensions: discipline, responsibility, honesty and integrity, public-mindedness, and sufficiency; to compare differences in ethical behavior classified by gender and residential characteristics; and to explore students’ perspectives on approaches to promoting morality and ethics through learning in educational institutions. The research employed quantitative survey methodology. The sample consisted of 2,744 upper secondary school students. The findings revealed that, overall, students demonstrated ethical behavior at a high level ( = 4.00, S.D. = 0.53). Honesty and integrity scored the highest means (
= 4.22, S.D. = 0.98), followed by responsibility (
= 4.18, S.D. = 0.62) and public mindedness (
= 3.89, S.D. = 0.70), while sufficiency scored (
= 3.82, S.D. = 0.77) notably lower than the other dimensions. Furthermore, comparative analysis indicated that female students exhibited statistically significantly higher overall levels of ethical behavior than male students. Students residing with their parents also demonstrated higher levels of ethical behavior in certain dimensions compared to those with other living arrangements, reflecting the significant role of family. Regarding Approaches to Moral and Ethical Development, it was also found that experiential activities, integration of morality across academic subjects, use of digital media appropriate to the contemporary context, and close collaboration between schools and families should be prioritized. The findings propose that educational institutions establish a systematic moral development plan that coherently connects policy, classroom practice, and extracurricular activity levels, alongside promoting the role of families in supervision and role modeling. Moreover, educational media and activities should be designed to emphasize hands-on practice and reflective thinking, to promote the transformation of ethical behavior in the daily lives of children and youth.
Article Details
References
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2568). รายงานสถิติคดีเด็กและเยาวชน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงยุติธรรม.
กิตติศักดิ์ จันทอง และกฤษกนก ดวงชาทม. (2566). แนวทางการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 5(1), 398-411.
ชนันภรณ์ ใจเสาร์ดี. (2567). การใช้ Active Learning ในการพัฒนาด้านคุณธรรมจริยธรรมของเยาวชนในศตวรรษที่ 21. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 34(1), 165-180. https://doi.org/10.14456/pyuj.2024.11.
ปัญจนาฏ วรวัฒนชัย. (2563). พฤติกรรมที่เป็นปัญหาของสังคม. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 19(2), 1-16.
พรพิทักษ์ เห็มบาสัตย์ และวรรณพล พิมพะสาลี. (2563). แนวทางการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมในสังคมไทย. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 9(2), 63-80.
พระครูพิศาลจริยากร เลขธมฺโม (สังข์ขาว) และสุชน ประวัติดี. (2562). จริยธรรม : ปัญหาพฤติกรรมและการจัดการในปัจจุบันของสังคมไทย. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 5(2), 131-145.
พระธรรมปิฎก. (2561). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาที่ยั่งยืน. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอนันต์ องฺกุรสิริ. (2561). คุณธรรมจริยธรรมกับการพัฒนาผู้เรียนในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 2(2), 81-90.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49-53 (1 พฤษภาคม 2562).
วรรณวิสาข์ ไชยโย. (2566). ปัจจัยที่มีต่อค่านิยมทางจริยธรรมของวัยรุ่นไทย. มนุษยศาสตร์สาร มหาวิทยาลัย เชียงใหม่, 24(1), 176-203.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุวัทนา สงวนรัตน์ และชัยวัฒน์ วารี. (2566). เกมทางการศึกษา : ความสนุกสนานบนพื้นฐานทางวิชาการ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(12), 754-772.
Berkowitz, M. W. & Bier, M. C. (2005). What works in character education: A research-driven guide for educators. Washington: Character Education Partnership.
Deterding, S. et al. (2011). From game design elements to gracefulness: Defining “gamification.”. In Proceedings of the 15th International Academic MindTrek Conference. (pp. 9-15). New York: Association for Computing Machinery.
Eisenberg, N. & Lennon, R. (1983). Sex differences in empathy and related capacities. Psychological Bulletin, 94(1), 100-131. https://doi.org/10.1037/0033-2909.94.1.100.
Gilligan, C. (1982). In a different voice: Psychological theory and women’s development. Cambridge: Harvard University Press.
Kohlberg, L. (1984). The Psychology of Moral Development: Essays on Moral Development. San Francisco: Harper & Row.
Mayer, R. E. (2009). Multimedia learning. (2nd ed.). New York: Cambridge University Press.
Nucci, L. et al. (2014). Handbook of Moral and Character Education. New York: Routledge.
Steinberg, L. D. (2001). We know some things: Parent-adolescent relationships in retrospect and prospect. Journal of Research on Adolescence, 11(1), 1-19. https://doi.org/10.1111/1532-7795.00001.
Steinberg, L. D. (2014). Age of Opportunity: Lessons from the New Science of Adolescence. New York: Eamon Dolan/Houghton Mifflin Harcourt.
Walker, L. J. & Hennig, K. H. (2004). Differing conceptions of moral exemplarity: Just, brave, and caring. Journal of Personality and Social Psychology, 86(4), 629-647. https://doi.org/10.1037/0022-3514.86.4.629.
Walker, L. J. & Pitts, R. C. (1998). Naturalistic conceptions of moral maturity. Developmental Psychology, 34(3), 403-419. https://doi.org/10.1037/0012-1649.34.3.403.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.
