THE DEVELOPMENT OF CHARISMATIC LEADERSHIP INDICATORS BASED ON BUDDHIST APPROACHES FOR SECONDARY SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER THE OFFICE OF THE BASIC EDUCATION COMMISSION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) To develop indicators of charismatic leadership based on Buddhist approaches for secondary school administrators under the Office of the Basic Education Commission, and 2) To validate the goodness-of-fit of the structural relationship model of these indicators with empirical data. The research was conducted in 2 phases. The research methodology was divided into two phases. Phase 1 involved the development of indicators through documentary synthesis and in-depth interviews with nine experts using semi-structured interview forms. Phase 2 focused on validating the structural model. The sample size was determined based on the absolute criteria proposed by Comrey and Lee, which suggested that a sample of 500 participants is considered very good for confirmatory factor analysis (CFA).
In addition, the researcher increased the sample size by 25 percent (125 participants) to ensure adequacy, resulting in a total of 625 respondents comprising school administrators and teachers selected through multi-stage random sampling. The research instrument was a questionnaire, and the data were analyzed using confirmatory factor analysis (CFA). The findings revealed the importance of integrating Buddhist principles into educational administration in order to foster trust and confidence in modern school leadership. Buddhist-based charismatic leadership consisted of five components with fifteen indicators (three indicators for each component), namely: 1) Visionary , 2) Effective Communication, 3) Situational Risk-taking, 4) Collaboration Building, and 5) Ethical Role Modeling. Furthermore, the results of the confirmatory factor analysis indicated that the structural model was consistent with the empirical data. The goodness-of-fit indices met the acceptable criteria at a significant level, with p-value = 0.097, χ²/df = 1.24, RMSEA = 0.02, NNFI = 1.00, CFI = 1.00, GFI = 0.98, and AGFI = 0.97.
Article Details
References
ดอนล่าร์ เสนา และคณะ. (2560). การพัฒนาภาวะผู้นำตามหลักพุทธธรรมของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล ในจังหวัดพิษณุโลก. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ ปริทรรศน์, 6(2),183-194.
พระมหาไพรัช ปภสฺสโร (แก้วโก) และคณะ. (2567). ความต้องการจำเป็นภาวะผู้นำแบบบารมีของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 5(2), 230-238.
วัชระ คงแสนคำ. (2565). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงศรัทธาบารมีของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดเล็ก. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2553). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา: แนวคิดและกรณีศึกษา. ขอนแก่น: โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (Classical Test Theory). (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สัมมา รธนิธย์. (2560). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566 - 2570) ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวง ศึกษาธิการ.
Bennis, W. G. & Nanus, B. (1985). The strategies for taking charge. New York: Harper & Row.
Comrey, A. L. & Lee, H. B. (1992). A First Course in Factor Analysis. (2nd ed.). Mahwah: Lawrence Erlbaum Associates.
Fiol, C. M. et al. (1999). Charismatic leadership: Strategies for effecting social change. The Leadership Quarterly, 10(3), 449-482.
Johnstone, J. N. (1981). Indicators of education systems. Paris: UNESCO.
Polit, D. F. & Beck, C. T. (2010). Statistics and Data Analysis for Nursing Research. (2nd ed.). Upper Saddle River: Pearson Education.
Shamir, B. et al. (1993). The Motivational Effects of Charismatic Leadership: A Self-Concept Based Theory. Organization Science, 4(4), 577-594.
