LUANG PU THUAD: LEGEND, FAITH, AND CULTURAL IDENTITY OF SOUTHERN THAILAND
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This qualitative research entitled “Luang Pu Thuat: Legend, Faith, and Cultural Identity of Southern Thailand” aimed to: 1) study and compile knowledge related to the legends of Luang Pu Thuat in Southern Thailand; 2) analyze the role of these legends as cultural mechanisms reflecting the beliefs, faith, and values of local communities; and 3) explain the relationship between the legends of Luang Pu Thuat and the construction of community cultural identity, while proposing guidelines for their sustainable preservation and transmission. The study employed documentary research in conjunction with fieldwork. Twenty-five key informants were purposively selected, including Buddhist monks, community leaders, local scholars, and community members. Research instruments consisted of semi-structured interviews, participant observation, and focus group discussions. Data credibility was ensured through triangulation, and the collected data were analyzed using content analysis techniques. The findings revealed that the legends of Luang Pu Thuat in Southern Thailand can be classified into two categories: written legends and oral traditions. These narratives reflect historical backgrounds, sacredness, miracles, and Buddhist moral teachings, which serve as the foundation of enduring faith among local people. Furthermore, the legends function as cultural mechanisms for transmitting religious values, creating shared social meanings, strengthening community solidarity, and preserving cultural identity. They connect people with their history, collective memory, and local cultural heritage. The preservation and transmission of the Luang Pu Thuat legends should involve cooperation among all sectors through knowledge documentation, the development of educational media, and the promotion of youth participation. The synthesized knowledge indicates that the legends of Luang Pu Thuat represent an important form of cultural capital that contributes to the preservation of cultural identity, community resilience, and sustainable socio-cultural development in Southern Thailand.
Article Details
References
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2564). มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมภาคใต้. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงวัฒนธรรม.
กระทรวงวัฒนธรรม. (2565). รายงานสถานการณ์ทางวัฒนธรรมของประเทศไทย พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงวัฒนธรรม.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2550). ว่าด้วยประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
ประคอง นิมมานเหมินท์. (2551). คติชนวิทยา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระครูอดุลธรรมกิจ และคณะ. (2557). ความเชื่อและศรัทธาที่มีต่อหลวงพ่อทวดของพุทธศาสนิกชนในภาคใต้. สงขลา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมชาย ณ นคร และคณะ. (2559). หลวงพ่อทวดกับการสร้างพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และการท่องเที่ยวเชิงศรัทธาในภาคใต้. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2546). สังคมและวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
สุดแดน วิสุทธิลักษณ์. (2562). พลวัตมรดกวัฒนธรรมในสังคมไทยร่วมสมัย. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
สุพัตรา สุภาพ. (2558). สังคมวิทยา. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
อคิน รพีพัฒน์. (2551). วัฒนธรรมคือความหมาย: มานุษยวิทยากับการศึกษาสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
อำนาจ บุญศรี. (2561). ตำนานหลวงพ่อทวดในฐานะคติชนร่วมสมัย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(2), 45-62.
Anderson, B. (1983). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism. London: Verso.
Bauman, R. (1986). Story, performance, and event: Contextual studies of oral narrative. Cambridge: Cambridge University Press.
Bourdieu, P. (1977). Outline of a theory of practice. Cambridge: Cambridge University Press.
Connerton, P. (1989). How societies remember. Cambridge: Cambridge University Press.
Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. (3rd ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
Denzin, N. K. & Lincoln, Y. S. (2011). The Sage handbook of qualitative research. (4th ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
Denzin, N. K. (1978). The research act: A theoretical introduction to sociological methods. (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Dundes, A. (1980). Interpreting folklore. Bloomington: Indiana University Press.
Durkheim, E. (1912). The elementary forms of religious life. New York: Free Press.
Geertz, C. (1973). The interpretation of cultures. New York: Basic Books.
Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. London: Sage Publications.
Hobsbawm, E. & Ranger, T. (1983). The invention of tradition. Cambridge: Cambridge University Press.
Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology. (2nd ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
Krueger, R. A. & Casey, M. A. (2015). Focus groups: A practical guide for applied research. (5th ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
Lincoln, Y. S. & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Beverly Hills: Sage Publications.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. New York: Simon & Schuster.
Smith, L. (2006). Uses of heritage. London: Routledge.
Spradley, J. P. (1980). Participant observation. New York: Holt, Rinehart and Winston.
UNESCO. (2003). Convention for the safeguarding of the intangible cultural heritage. Paris: UNESCO.
