THE ADMINISTRATIVE MODEL FOR PROMOTING AUTHENTIC LEADERSHIP AMONG GRADUATE STUDENTS IN EDUCATIONAL ADMINISTRATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research and development study aimed to: 1) Develop the components of authentic leadership; 2) Construct and validate an administrative model for promoting authentic leadership; 3) Examine the results of implementing the administrative model for promoting authentic leadership; and 4) Evaluate the administrative model for promoting authentic leadership. The sample consisted of 35 first-year graduate students in the Educational Administration program, Faculty of Education, Naresuan University, selected through purposive sampling. The research instrument was a 30-item authentic leadership assessment (rated on a 4-point scale). Data were analyzed using basic statistics, second-order confirmatory factor analysis, and the t-test. The findings revealed that: 1) The components of authentic leadership comprised five dimensions: self-awareness, relational transparency, balanced processing, internalized moral perspective, and future-oriented learning; 2) The administrative model for promoting authentic leadership comprised three components: administrative inputs (factors), administrative processes, and outcomes of authentic leadership development; 3) The graduate students’ authentic leadership scores after the activities were significantly higher than before, at the .05 level of significance, across all dimensions (p < .001); and 4) The evaluation of satisfaction with and usefulness of the activities for promoting authentic leadership was, overall, at a high level ( = 4.337 - 4.440, S.D. = 0.235 - 0.246). The evaluation of the administrative model in terms of feasibility, utility, and accuracy was, overall, at a high level (
= 4.200 - 4.371, S.D. = 0.167 - 0.369), while the evaluation of the model’s appropriateness was, overall, at the highest level (
= 4.520, S.D. = 0.169).
Article Details
References
ธีรภัทร กุโลภาส. (2560). ภาวะผู้นำที่แท้จริง: ความเป็นมาและประเด็นวิจัยในบริบทการศึกษาไทย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 9(2), 1-15.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
มนัส จันทร์พวง และคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาคุณลักษณะและความเป็นนวัตกรของนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายวิชาชีพชั้นสูง หลักสูตรอนุปริญญาสาขาวิชาเทคโนโลยีการเกษตร วิทยาลัยชุมชนแพร่. วารสารวิชาการการพัฒนาท้องถิ่น วิทยาลัยชุมชนพังงา, 1(2), 1-14.
ศิริพงษ์ ทะหล้า และปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2566). ภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาในโครงการกองทุนการศึกษา ภาคเหนือ. Journal of Modern Learning Development, 8(7), 203-219.
สุทธิ สีพิกา และคณะ. (2562). ภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี. วารสารบัณฑิตวิจัย, 10(1), 77-95.
สุธาสินี แสงมุกดา และคณะ. (2557). การพัฒนาเครื่องมือวัดภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 8(15), 29-38.
Almanasreh, E. et al. (2019). Evaluation of methods used for estimating content validity. Research in Social and Administrative Pharmacy, 15(2), 214-221.
Alomar, A. et al. (2022). A Review of Authentic Leadership and Workplace Spirituality & Campus Sustainability in Educational Institutions. International Transaction Journal of Engineering, Management, & Applied Sciences & Technologies, 13(2), 13A2O, 1-13. https://doi.org/10.14456/itjemast.2022.36.
Avolio, B. J. & Gardner, W. L. (2005). Authentic leadership development: Getting to the root of positive forms of leadership. The Leadership Quarterly, 16(3), 315-338. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2005.03.001.
Bertalanffy, L. V. (1968). General System Theory: Foundations, Development. New York: George Braziller.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: Center for Advanced Engineering Study, Massachusetts Institute of Technology.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change. (2nd ed.). Hoboken: Jossey-Bass.
Jiewen, X. et al. (2024). A comprehensive review of authentic leadership models. International Journal of Academic Research in Economics and Management Sciences, 13(3), 21-30. https://doi.org/10.6007/IJAREMS/v13-i3/21919.
Kelloway, E. K. (2015). Using Mplus for structural equation modeling: A researcher’s guide. (2nd ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications.
Kolb, D. A. (2015). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. (2nd ed.). Upper Saddle River: Pearson Education.
Komives, S. R. et al. (2006). A leadership identity development model: Applications from a grounded theory. Journal of College Student Development, 47(4), 401-418. https://doi.org/10.1353/csd.2006.0048.
Ornstein, A. C. & Hunkins, F. P. (2017). Curriculum: Foundations, principles, and issues. (7th ed.). Harlow: Pearson Education.
Robinson, V. M. et al. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635-674. https://doi.org/10.1177/0013161X08321509.
Soper, D. S. (2026). A-priori sample size calculator for structural equation models [Software]. Retrieved March 12, 2026, from https://www.danielsoper.com/statcalc
Steiger, J. H. (2007). Understanding the limitations of global fit assessment in structural equation modeling. Personality and Individual Differences, 42(5), 893-898. https://doi.org/10.1016/j.paid.2006.09.017.
Vygotsky, L. S. (1978). Tool and Symbol in Child Development. In Cole, M. et al. (Eds.), Mind in society: The development of higher psychological processes. (pp. 19-30). Cambridge: Harvard University Press.
Walumbwa, F. O. et al. (2008). Authentic leadership: Development and validation of a theory-based measure. Journal of Management, 34(1), 89-126. https://doi.org/10.1177/0149206307308913.
