รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำที่แท้จริงสำหรับนิสิตบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยและพัฒนาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ 1) พัฒนาองค์ประกอบภาวะผู้นำที่แท้จริง 2) สร้างและตรวจสอบรูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำที่แท้จริง 3) ศึกษาผลการทดลองใช้รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำที่แท้จริง และ 4) ประเมินรูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำที่แท้จริง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นิสิตบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา ชั้นปี 1 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จำนวน 35 คน ที่ได้จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบวัดภาวะผู้นำที่แท้จริง จำนวน 30 ข้อ (ให้คะแนน 4 ระดับ) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สอง การทดสอบสถิติที ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบภาวะผู้นำที่แท้จริง ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ การตระหนักรู้ในตนเอง การเปิดเผยตนเองอย่างจริงใจ กระบวนการที่สมดุล มุมมองเชิงจริยธรรมภายใน และการเรียนรู้สู่อนาคต 2) รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำที่แท้จริง ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ ปัจจัยการบริหาร กระบวนการบริหาร และผลลัพธ์ของการพัฒนาภาวะผู้นำที่แท้จริง 3) นิสิตบัณฑิตมีคะแนนภาวะผู้นำที่แท้จริงสูงกว่าก่อนทำกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในทุกด้าน (p < .001) และ 4) ผลการประเมินด้านความพึงพอใจและความเป็นประโยชน์ต่อกิจกรรมการส่งเสริมภาวะผู้นำที่แท้จริง ภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.337 - 4.440, S.D. = 0.235 - 0.246) และผลการประเมินด้านความเป็นไปได้ ด้านความเป็นประโยชน์ ด้านความถูกต้องของรูปแบบการบริหารฯ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.200 - 4.371, S.D. = 0.167 - 0.369) ส่วนด้านความเหมาะสมของรูปแบบการบริหารฯ ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.520, S.D. = 0.169)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธีรภัทร กุโลภาส. (2560). ภาวะผู้นำที่แท้จริง: ความเป็นมาและประเด็นวิจัยในบริบทการศึกษาไทย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 9(2), 1-15.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
มนัส จันทร์พวง และคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาคุณลักษณะและความเป็นนวัตกรของนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายวิชาชีพชั้นสูง หลักสูตรอนุปริญญาสาขาวิชาเทคโนโลยีการเกษตร วิทยาลัยชุมชนแพร่. วารสารวิชาการการพัฒนาท้องถิ่น วิทยาลัยชุมชนพังงา, 1(2), 1-14.
ศิริพงษ์ ทะหล้า และปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2566). ภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาในโครงการกองทุนการศึกษา ภาคเหนือ. Journal of Modern Learning Development, 8(7), 203-219.
สุทธิ สีพิกา และคณะ. (2562). ภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี. วารสารบัณฑิตวิจัย, 10(1), 77-95.
สุธาสินี แสงมุกดา และคณะ. (2557). การพัฒนาเครื่องมือวัดภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 8(15), 29-38.
Almanasreh, E. et al. (2019). Evaluation of methods used for estimating content validity. Research in Social and Administrative Pharmacy, 15(2), 214-221.
Alomar, A. et al. (2022). A Review of Authentic Leadership and Workplace Spirituality & Campus Sustainability in Educational Institutions. International Transaction Journal of Engineering, Management, & Applied Sciences & Technologies, 13(2), 13A2O, 1-13. https://doi.org/10.14456/itjemast.2022.36.
Avolio, B. J. & Gardner, W. L. (2005). Authentic leadership development: Getting to the root of positive forms of leadership. The Leadership Quarterly, 16(3), 315-338. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2005.03.001.
Bertalanffy, L. V. (1968). General System Theory: Foundations, Development. New York: George Braziller.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: Center for Advanced Engineering Study, Massachusetts Institute of Technology.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change. (2nd ed.). Hoboken: Jossey-Bass.
Jiewen, X. et al. (2024). A comprehensive review of authentic leadership models. International Journal of Academic Research in Economics and Management Sciences, 13(3), 21-30. https://doi.org/10.6007/IJAREMS/v13-i3/21919.
Kelloway, E. K. (2015). Using Mplus for structural equation modeling: A researcher’s guide. (2nd ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications.
Kolb, D. A. (2015). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. (2nd ed.). Upper Saddle River: Pearson Education.
Komives, S. R. et al. (2006). A leadership identity development model: Applications from a grounded theory. Journal of College Student Development, 47(4), 401-418. https://doi.org/10.1353/csd.2006.0048.
Ornstein, A. C. & Hunkins, F. P. (2017). Curriculum: Foundations, principles, and issues. (7th ed.). Harlow: Pearson Education.
Robinson, V. M. et al. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635-674. https://doi.org/10.1177/0013161X08321509.
Soper, D. S. (2026). A-priori sample size calculator for structural equation models [Software]. Retrieved March 12, 2026, from https://www.danielsoper.com/statcalc
Steiger, J. H. (2007). Understanding the limitations of global fit assessment in structural equation modeling. Personality and Individual Differences, 42(5), 893-898. https://doi.org/10.1016/j.paid.2006.09.017.
Vygotsky, L. S. (1978). Tool and Symbol in Child Development. In Cole, M. et al. (Eds.), Mind in society: The development of higher psychological processes. (pp. 19-30). Cambridge: Harvard University Press.
Walumbwa, F. O. et al. (2008). Authentic leadership: Development and validation of a theory-based measure. Journal of Management, 34(1), 89-126. https://doi.org/10.1177/0149206307308913.
