ONLINE SHOPPING BEHAVIOR UNDER THE PRINCIPLES OF SUFFICIENCY IN THE ELDERLY: MEANING COMPONENTS AND GUIDELINES FOR PROMOTING ATTITUDES TOWARD THE BEHAVIOR
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) Study the meaning of online shopping behavior under the principles of sufficiency in the elderly, 2) Study the components of online shopping behavior under the principles of sufficiency in the elderly, and 3) Study guidelines for promoting attitudes toward online shopping behavior under the principles of sufficiency in the elderly. The research employed a qualitative research methodology together with document analysis. Data were collected through semi-structured in-depth interviews with 24 informants, consisting of 12 elderly persons aged
60 years and over who had experience in online shopping and passed the screening criteria for online shopping behavior under the principles of sufficiency using a screening questionnaire developed by the researcher, and 12 persons close to the key informants. The informants were selected by purposive sampling. Data were analyzed using semantic content analysis. The findings revealed that online shopping behavior under the principles of sufficiency in the elderly consisted of three components: moderation in online shopping behavior, reasonableness in online shopping behavior, and self-immunity in online shopping behavior. In addition, the guidelines for promoting attitudes toward such behavior were classified into three dimensions according to the components of attitudes. The cognitive dimension consisted of assessing necessity and utility, and analyzing and comparing information. The affective dimension consisted of satisfaction with appropriate consumption, a sense of security, and reducing anxiety related to online shopping. The behavioral dimension consisted of verification and self-immunity building, behavioral self-regulation based on self-established criteria, and learning through family members or significant others. The findings can be applied as guidelines for developing measurement instruments and programs to promote online shopping behavior under the principles of sufficiency among the elderly.
Article Details
References
จิรัฐฏ์ ร่วมทอง. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตระหนกซื้อสินค้าออนไลน์ในสถานการณ์ COVID-19 ของผู้บริโภค ในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาพาณิชยศาสตร์และการบัญชี. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชาย โพธิสิตา. (2568). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ พริ้นติ้งฯ.
ณัฏฐ์พิฌา ราษฎรดีเตชะกุล. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 9(1), 128-134.
ธัญลักษณ์ สุมนานุสรณ์. (2561). พฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้สูงอายุกลุ่มเบบี้บูมเมอร์. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปรเมษฐ์ สิริพิพัฒน์ และฐติกุล ไชยวรรณ์. (2560). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้สูงอายุคนไทย. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 26(2), 135-149.
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 1. (11 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 10. (19 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 11. (19 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 12. (19 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 2. (11 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 3. (11 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 4. (11 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 5. (12 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 6. (12 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 7. (12 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 8. (18 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลหลักคนที่ 9. (18 ต.ค. 2568). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุ. (ภูมิ สายรัตน์, ผู้สัมภาษณ์)
ยุทธชัย ด้วงสวัสดิ์ และกัญญาพัชร ดุลยพัชร์. (2568). มาตรการป้องกันและเยียวยาผู้สูงอายุที่ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมออนไลน์ของประเทศไทยเปรียบเทียบประเทศญี่ปุ่น. วารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 13(1), 42-60.
รชตภร กลั่นทอง. (2564). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันเจดีเซ็นทรัลของผู้บริโภค. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
รุจินันท์ เอื้อพิทักษ์สกุล และยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้สูงอายุไทย. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา, 16(2), 29-47.
วีรวัลย์ ปิ่นชุมพลแสง และคณะ. (2565). การศึกษาพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ของกลุ่มผู้สูงอายุ. วารสารการจัดการโซ่คุณค่าและกลยุทธ์ธุรกิจ, 1(1), 27-36.
ศรายุธ จิตรตรง. (2563). การแสวงหาข่าวสาร การรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ในช่วงการแพร่ระบาดโรคโควิด-19. ใน สารนิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศุภิกา ประเสริฐพร. (2568). พฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้สูงอายุกลุ่มเบบี้บูมเมอร์ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 15(2), 142-153.
เศรษฐวิฐฬ์ คงกะพันธ์ และวลัยลักษณ์ บวรสินรักดี. (2565). พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคสูงอายุจังหวัดภูเก็ตในยุคดิจิทัล. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(47), 274-284.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). รายงานประจำปี Thailand Digital Outlook ประจำปี 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อาภัสรี บัวประดิษฐ์ และสุรศักดิ์ เสาแก้ว. (2562). ผลของโปรแกรมพัฒนาการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาต่อ พฤติกรรมการเลือกบริโภค ผลิตภัณฑ์สุขภาพในกลุ่มผู้สูงอายุที่ใช้แอปพลิเคชันไลน์ในจังหวัดนครนายก. วารสารเภสัชกรรมไทย, 12(4), 932-942.
Baumeister, R. F. & Vohs, K. D. (2016). Chapter Two - Strength Model of Self-Regulation as Limited Resource: Assessment, Controversies, Update. Advances in Experimental Social Psychology, 54, 67-127. https://doi.org/10.1016/bs.aesp.2016.04.001.
Bloom, B. S. et al. (1971). Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: McGraw-Hill.
Bowen, G. A. (2009). Document Analysis as a Qualitative Research Method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40.
Venkatesh, V. et al. (2016). Unified Theory of Acceptance and Use of Technology: A Synthesis and the Road Ahead. Journal of the Association for Information Systems, 17(5), 328-376.
