ความสอดคล้องระหว่างหลักสูตรกับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษา ในยุคหลังโควิด: ข้อมูลจากงานสหกิจศึกษาและฝึกประสบการณ์วิชาชีพ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประเภทตำแหน่งงานที่นักศึกษาเข้ารับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในช่วงปี พ.ศ. 2565 - 2568 ภายหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรค COVID-19 และ 2) เพื่อวิเคราะห์ความสอดคล้องระหว่างหลักสูตรที่นักศึกษาศึกษาอยู่กับตำแหน่งงานที่ได้รับในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ภายหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรค COVID-19 เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) จากประชากร 614 คน ศึกษานักศึกษาปริญญาตรีของคณะที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพในช่วงเวลาดังกล่าว โดยฝึกครบตามเกณฑ์ที่หลักสูตรกำหนดและมีข้อมูลครบถ้วนสมบูรณ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบบันทึกข้อมูลการฝึกจากระบบสหกิจศึกษาและฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ระหว่างปี พ.ศ. 2565 ถึง 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ และจำนวนเชิงเปรียบเทียบรายปีและรายหลักสูตร พร้อมการจัดหมวดหมู่ตำแหน่งงานตามลักษณะงาน ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาได้ฝึกประสบการณ์วิชาชีพในตำแหน่งงานหลัก 10 ประเภท โดยงานที่ได้รับความนิยมสูงสุด 3 ประเภทแรก ได้แก่ งานธุรการ เอกสาร สำนักงาน คิดเป็นร้อยละ 25.24 งานประสานงานทั่วไป ผู้ช่วย คิดเป็นร้อยละ 19.71 และงานบริการ การท่องเที่ยว โรงแรม ร้านอาหาร คิดเป็นร้อยละ 12.70 นอกจากนี้ยังพบว่า นักศึกษาร้อยละ 98.05 ได้ฝึกประสบการณ์วิชาชีพในตำแหน่งที่ “สอดคล้อง” กับหลักสูตร แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของระบบการจัดการฝึกประสบการณ์วิชาชีพที่สามารถตอบโจทย์สมรรถนะตามกรอบหลักสูตรและความต้องการของสถานประกอบการ การวิจัยนี้มีข้อเสนอแนะ ดังนี้ ควรพัฒนาระบบจับคู่ (Matching System) ระหว่างนักศึกษากับสถานประกอบการ พร้อมส่งเสริมให้นักศึกษาฝึกงานเชิงวิชาชีพเฉพาะทาง เช่น งานวิเคราะห์ และงานสื่อสารสากล ตลอดจนติดตามและประเมินผลความสอดคล้องระหว่างตำแหน่งงานกับหลักสูตรอย่างต่อเนื่อง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
งานสหกิจศึกษาและฝึกประสบการณ์วิชาชีพ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568). ระบบสหกิจศึกษาและฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ปี พ.ศ. 2565 - 2568. ใน รายงานสรุปงานสหกิจศึกษาและฝึกประสบการณ์วิชาชีพ. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ณัฐวุฒิ วิเศษ และเพียงเดือน เกิดอำแพง. (2565). การประเมินผลการบูรณาการการเรียนกับการทำงานแบบการฝึกงานและสหกิจศึกษา ของนิสิตมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 8(2), 192-204.
นันทวัฒน์ ภัทรกรนันท์. (2560). การพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาตลอดชีวิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 10(2), 1317-1329.
บุญเลี้ยง ทุมทอง และฐิตวันต์ หงส์กิตติยานนท์. (2565). ผลกระทบจากสถานการณ์โควิดที่มีต่อการจัดการศึกษาไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(3), 436-455.
ภาวิณี บุญจันดา และคณะ. (2564). การศึกษาปัจจัยในการตัดสินใจเลือกสถานประกอบการในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. วารสาร มจร. มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 95-110.
ศรีสุดา ด้วงโต้ด และวัชรี แซงบุญเรือง. (2567). ผลการศึกษาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลที่ใช้ในการจัดการเรียนรู้ในช่วงแพร่ระบาดและช่วงหลังโควิด-19 สำหรับครู. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิศวกรรมศึกษา, 15(3), 45-57.
ศิริวรรณ มุนินทรวงศ์. (2561). ปัญหาการฝึกงานและทักษะในการทำงานของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 8(3), 206-218.
ศิริวรรณ มุนินทรวงศ์. (2565). คุณลักษณะและทักษะที่สำคัญเพื่อการเตรียมความพร้อมก่อนการฝึกงาน: กรณีศึกษานักศึกษาฝึกงานสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 12(2), 167-186.
สมชาย แผลงศร. (2548). ศึกษาแนวทางในการพัฒนาคุณลักษณะของนักศึกษาฝึกงานในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ โรงเรียนเทคนิคพณิชยการเจ้าพระยา. ใน สารนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สัณห์สินี กันโอภาส และคณะ. (2557). การศึกษาความพึงพอใจของสถานประกอบการต่อการฝึกงานของนักศึกษาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา มหาวิทยาลัยมหิดล ประจำปีการศึกษา 2555. เรียกใช้เมื่อ 18 พฤษภาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/pgCF8
