กลยุทธ์การบริหารจัดการโซ่อุปทานของสินค้านวัตกรรม เพื่อความยั่งยืนในอุตสาหกรรมเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและกลยุทธ์การบริหารจัดการโซ่อุปทานของสินค้านวัตกรรมเพื่อความยั่งยืนในอุตสาหกรรมเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูล ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 30 คน ประกอบด้วย ซัพพลายเออร์ ผู้ผลิต ผู้เชี่ยวชาญ ผู้จัดจำหน่าย และผู้บริโภคในอุตสาหกรรมเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการวิเคราะห์เชิงธีม ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารจัดการโซ่อุปทานเพื่อความยั่งยืนประกอบด้วย 4 ประเด็นหลัก ได้แก่ 1) การพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ โดยมุ่งเน้นผลิตภัณฑ์ที่ตอบสนองต่อแนวโน้มด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภค 2) การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งช่วยเสริมสร้างภาพลักษณ์องค์กรและเพิ่มการยอมรับจากผู้บริโภค 3) ความร่วมมือในโซ่อุปทาน ผ่านการวางแผนร่วม การแลกเปลี่ยนข้อมูล และการสร้างพันธมิตรทางธุรกิจระหว่างสมาชิกในโซ่อุปทาน และ 4) การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในโซ่อุปทาน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ความโปร่งใส และความรวดเร็วในการตัดสินใจทางธุรกิจ นอกจากนี้ ผลการศึกษายังสะท้อนให้เห็นว่า การบูรณาการนวัตกรรมในการพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ ความร่วมมือในโซ่อุปทาน และเทคโนโลยีดิจิทัลเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ เป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนการบริหารจัดการโซ่อุปทานอย่างยั่งยืน และช่วยเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันขององค์กรในระยะยาว ทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ตลอดจนสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ให้สอดคล้องกับแนวทางการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระดับสากล อีกทั้งยังสามารถใช้เป็นแนวทางเชิงกลยุทธ์สำหรับองค์กรที่ต้องการยกระดับประสิทธิภาพการบริหารจัดการโซ่อุปทานและสร้างคุณค่าทางธุรกิจอย่างยั่งยืนในอนาคต
Article Details
เอกสารอ้างอิง
บุคคลที่ 1. (2 มิ.ย. 2568). ความร่วมมือในโซ่อุปทาน (Supply Chain Collaboration). (ศศิร์อร แสนทวีสุข, ผู้สัมภาษณ์)
บุคคลที่ 1 และบุคคลที่ 2. (2 มิ.ย. 2568). การพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ (Innovation Strategy). (ศศิร์อร แสนทวีสุข, ผู้สัมภาษณ์)
บุคคลที่ 2. (2 มิ.ย. 2568). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในโซ่อุปทาน (Digital Supply Chain). (ศศิร์อร แสนทวีสุข, ผู้สัมภาษณ์)
บุคคลที่ 3. (8 มิ.ย. 2568). การพัฒนาบรรจุภัณฑ์เพื่อความยั่งยืน (Sustainable Packaging). (ศศิร์อร แสนทวีสุข, ผู้สัมภาษณ์)
บุคคลที่ 4. (10 มิ.ย. 2568). การพัฒนาบรรจุภัณฑ์เพื่อความยั่งยืน (Sustainable Packaging). (ศศิร์อร แสนทวีสุข, ผู้สัมภาษณ์)
บุคคลที่ 5. (14 มิ.ย. 2568). ความร่วมมือในโซ่อุปทาน (Supply Chain Collaboration). (ศศิร์อร แสนทวีสุข, ผู้สัมภาษณ์)
มณฑลี ศาสนนันทน์. (2559). การจัดการนวัตกรรมและเทคโนโลยี. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Ageron, B. et al. (2013). Innovative supply chain practices: The state of French companies. Supply Chain Management: An International Journal, 18(3), 265-276. https://doi.org/10.1108/SCM-03-2012-0082.
Carter, C. R. & Rogers, D. S. (2008). A framework of sustainable supply chain management: Moving Toward New Theory. International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 38(5), 360-387. https://doi.org/10.1108/09600030810882816.
Chan, E. Y. L & Lau, E. K. L. (2021). “Decoding MH” - A destigmatization campaign in the Hong Kong police force. Behavioral Sciences & the Law, 41(1), 30-40. https://doi.org/10.1002/bsl.2594.
Chen, Y. et al. (2015). Linking market orientation and environmental performance: The influence of environmental strategy, employee’s environmental involvement, and environmental product quality. Journal of Business Ethics, 127(3), 479-500. https://doi.org/10.1007/s10551-014-2059-1.
Christopher, M. (2016). Logistics and Supply Chain Management. (5th ed.). London: Pearson.
Dolsen, M. & Chinnam, R. (2017). Developing innovation capability in a mass production organization. Journal of Enterprise Transformation, 7(3-4), 116-138. https://doi.org/10.1080/19488289.2017.1409297.
Falahat, M. (2020). SMEs internationalization: The role of product innovation, market intelligence, pricing and marketing communication capabilities. Technological Forecasting and Social Change, 152, 119208. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2020.119908.
Flynn, B. et al. (2010). The impact of supply chain integration on performance: A contingency and configuration approach. Journal of Operations Management, 28(1), 58-71. https://doi.org/10.1016/j.jom.2009.06.001.
Kotler, P. & Keller, K. L. (2016). Marketing management. (15th ed.). Edinburgh: Pearson Education.
Kumar, S. et al. (2020). Innovation in supply networks: A research framework and roadmap. Journal of Operations Management, 66(7-8), 754-767. https://doi.org/10.1002/joom.1122.
Miraz, M. H. et al. (2016). An overview of information technology tools implementation in supply chain management. IETI Transactions on Computers, 2(2), 110-117.
Nowicka, K. (2019). Digital innovation in supply chain management. Research Papers of Wroclaw University of Economics, 63(8), 202-214. https://doi.org/10.15611/pn.2019.8.16.
Pham, T. M. (2021). The role of sustainable innovation in the supply chain of traditional manufacturing firms: A case study of South-East Asia’s biggest beverage producer. In a thesis on business innovation, in the field of business innovation management. Bangkok University.
Prakash, G. & Pathak, P. (2017). Intention to buy eco-friendly products among young consumers of India: A study on developing nation. Journal of Cleaner Production, 141, 385-393. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2016.09.116.
Queiroz, M. M. et al. (2020). Impacts of epidemic outbreaks on supply chains: Mapping a research agenda amid the COVID-19 pandemic through a structured literature review. Annals of Operations Research, 319, 1159-1196. https://doi.org/10.1007/s10479-020-03685-7.
Silva, F. et al. (2016). Innovation Development Process in Small and Medium Technology-Based Companies. RAI Revista de Administração e Inovação, 13(3), 176-189. https://doi.org/10.1016/j.rai.2016.04.005.
