เส้นทางการเรียนรู้ตามรอยประวัติศาสตร์เมืองซิงกอร่าสู่สิงหนคร

Main Article Content

ปกรณ์ ลิ้มโยธิน
อังศณา ณ สงขลา
นิลาวัลย์ ทิพย์บุญ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจ รวบรวม แหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์ในเขตเทศบาลเมืองสิงหนคร และ 2) สร้างเส้นทางการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ในเขตเทศบาลเมืองสิงหนคร เป็นการวิจัยแบบ เชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ เจ้าหน้าที่เทศบาล ผู้นำชุมชน ผู้เชี่ยวชาญในพื้นที่ รวมจำนวน 31 คน ด้วยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบไม่มีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูล เชิงเนื้อหาและสรุปภาพรวม ผลการวิจัย พบว่า สามารถกำหนดเป็นเส้นทางการเรียนรู้ตั้งแต่สมัยศรีวิชัย เมืองสงขลาเก่าหัวเขาแดง และแหลมสน สามารถจำแนกข้อมูลออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ 1) ป้อมปราการ 2) บุคคลสำคัญ และ 3) ศาสนสถาน และได้พัฒนาเป็นสื่อการเรียนรู้ออนไลน์ HU MOOC บนแพลตฟอร์ม Lifelong Learning ของมหาวิทยาลัยหาดใหญ่ และออกแบบเส้นทางการเรียนรู้ จำนวน 2 เส้นทาง ได้แก่ 1) เส้นทางการเรียนรู้ที่ 1 จากศรีวิชัยสู่เมืองสงขลาเก่าหัวเขาแดง และ 2) เส้นทางการเรียนรู้ที่ 2 เมืองสงขลาเก่าแหลมสน - 4 วัด โดยเส้นทางเหล่านี้สามารถนำไปต่อยอดเป็นการออกแบบการท่องเที่ยวโดยชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในรูปแบบต่าง ๆ ได้อีกด้วย ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาเส้นทางการเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์สามารถใช้ต่อยอดสู่การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน โดยหน่วยงานภาครัฐ/เอกชนที่เกี่ยวข้องควรร่วมมือเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ร่วมกันในการประชาสัมพันธ์ความโดดเด่นของพื้นที่ในมิติของประวัติศาสตร์ผ่านช่องทางการสื่อการออนไลน์ หรือการจัดกิจกรรมเพื่อสร้างการรับรู้ถึงคุณค่าของแหล่งเรียนรู้ต่าง ๆ ให้แก่เยาวชนหรือประชาชนในพื้นที่ และเทศบาลควรพัฒนาเส้นทางการเรียนรู้และสิ่งอำนวยสะดวกเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เข้ามาโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากประเทศมาเลเซีย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ลิ้มโยธิน ป., ณ สงขลา อ., & ทิพย์บุญ น. (2026). เส้นทางการเรียนรู้ตามรอยประวัติศาสตร์เมืองซิงกอร่าสู่สิงหนคร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 10(7), 60–76. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/294981
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

บัญญัติ แพรกปาน และคณะ. (2568). การพัฒนาพื้นที่เชิงสร้างสรรค์บริเวณเมืองเก่าในจังหวัดสงขลา. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(2), 237-249.

พระครูโฆสิตวัฒนานุกูล และคณะ. (2567). การเปลี่ยนแปลงของภูมิรัฐศาสตร์ในย่านเมืองเก่าสงขลา. วารสารพุทธศาสตร์ มจร อุบลราชธานี, 6(3), 159-168.

พสชนันท์ บุญช่วย และวันวิสาข์ พรมจีน. (2568). เส้นทางท่องเที่ยวตามรอยสิ่งศักดิ์สิทธิ์และวิถีชีวิตมอญรามัญนครเขื่อนขันธ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(8), 174-187.

มนัสสวาส กุลวงศ์ และคณะ. (2568). การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมเพื่อออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ชุมชนวัฒนธรรมวิถีตาลโตนด ตำบลบางเขียด อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(1), 31-45.

มุกข์ดา สุขธาราจาร และจริยา สุพรรณ. (2567). การจัดเก็บข้อมูลเรื่องเล่าชุมชนเพื่อเพิ่มศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนบ้านหนองแขม จังหวัดพิจิตร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(2), 36-50.

วาทินี ถนอมพลกรัง. (2554). การสร้างภาพสันนิษฐานป้อมเมืองสงขลาเก่า (หัวเขาแดง) อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ด้วยโปรแกรม 3 มิติ. ใน สาระนิพนธ์ ภาควิชาโบราณคดี. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วุฒิชัย เพชรสุวรรณ. (28 มิ.ย. 2568). ประวัติศาสตร์เมืองสงขลาเก่า. (อังศณา ณ สงขลา, ผู้สัมภาษณ์)

สิริลักษณ์ ทองพูน. (2565). การขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานวัฒนธรรม อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

สืบสกุล ศรีสุข. (29 มิ.ย. 2568). สงขลาสู่มรดกโลก. (อังศณา ณ สงขลา, ผู้สัมภาษณ์)

โอวาท โกญจนาวรรณ. (2531). การศึกษาป้อมเมืองสงขลาเก่า กิ่งอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา. ใน สารนิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาโบราณคดี. มหาวิทยาลัยศิลปากร.