การพัฒนากลยุทธ์การบริหารงานการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผลของ โรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการพัฒนากลยุทธ์การบริหารงานการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน ดำเนินการวิจัย 3 ขั้นตอน ขั้นตอน 1 ศึกษาสภาพการบริหารงานการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผล กลุ่มตัวอย่าง 169 คน เครื่องมือเป็นแบบสอบถามความคิดเห็นได้จากการวิเคราะห์สังเคราะห์เนื้อหา ความเชื่อมั่น .84 วิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และความต้องการจำเป็น ขั้นตอน 2 สร้างกลยุทธ์การบริหารงานการประกันคุณภาพภายใน โดยการสนทนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน นำข้อมูลมาวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาสและภาวะคุกคามในรูปแบบ TOWS Matrix วิเคราะห์เป็นเชิงพรรณนา ขั้นตอน 3 จัดทำกลยุทธ์ เพื่อตรวจสอบความเป็นประโยชน์ ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความถูกต้อง การนำไปปฏิบัติจริง ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารงานการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผล โดยรวมอยู่ระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์โดยรวมอยู่ระดับมากที่สุด ความต้องการจำเป็นโดยรวมอยู่ระดับมากที่สุด พิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ระดมทรัพยากรและสร้างภาคีเครือข่าย ความต้องการจำเป็นมากที่สุด คือ สร้างเป้าหมายผลลัพธ์ของผู้เรียน 2) กลยุทธ์การบริหารงานประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผล มี 6 กลยุทธ์ คือ กลยุทธ์ 1 กำหนดวิสัยทัศน์ แผนงาน และนโยบาย กลยุทธ์ 2 สร้างเป้าหมายผลลัพธ์ของผู้เรียน กลยุทธ์ 3 พัฒนาครูเป็นผู้นำทางวิชาการ กลยุทธ์ 4 สร้างกระบวนการนิเทศอย่างเป็นระบบ กลยุทธ์ 5 ระดมทรัพยากรและสร้างภาคีเครือข่าย กลยุทธ์ 6 มุ่งใช้สื่อเทคโนโลยีสมัยใหม่บริหารจัดการ และ 3) ประเมินกลยุทธ์การบริหารงานการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผล พบว่า ความเป็นประโยชน์ ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความถูกต้อง อยู่ระดับมากที่สุดทุกด้าน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
นเรศ สถิตยพงศ์. (2561). การประกันคุณภาพโรงเรียนยุคการศึกษาประเทศไทย 4.0 และศตวรรษที่ 21. Journal of Education Studies, Chulalongkorn University, 46(3), 345-364.
บุญธรรม อ้วนกันยา. (2563). กลยุทธ์การบริหารงานการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ราตรี ศรีไพรวรรณ และพฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2555). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสู่ความเป็นเลิศ ของโรงเรียนมาตรฐานสากล ระดับประถมศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 3(2), 182-194.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). รายงานผลการติดตามการขับเคลื่อนการดำเนินงานโรงเรียนคุณภาพ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
สุวิมล ติรกานันท์. (2548). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ : แนวทางสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Heinz, W. & Harold, K. (2005). Management: A Global Perspective. New Delhi: McGraw Hill.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/00131644700300030.