การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และแนวทางการบริหารเครือข่าย การเรียนรู้ที่ส่งเสริมคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารเครือข่ายการเรียนรู้ที่ส่งเสริมคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา และ 2) ศึกษาแนวทาง
การบริหารเครือข่ายการเรียนรู้ที่ส่งเสริมคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครูผู้รับผิดชอบงานวิชาการ จำนวน 444 รูป/คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.97 และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างจากผู้ทรงคุณวุฒิ 6 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารเครือข่ายการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.56, S.D. = 0.71) โดยด้านภาวะผู้นำและกลไกการบริหารมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ขณะที่ด้านการสื่อสาร เทคโนโลยี และสารสนเทศมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ส่วนสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.71, S.D. = 0.51) และ 2) ด้านการเรียนรู้และนวัตกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ด้านภาวะผู้นำและกลไกการบริหาร และด้านการกำหนดเป้าหมายและวิสัยทัศน์ร่วม แนวทางการบริหารที่สำคัญ ประกอบด้วย การสร้างวิสัยทัศน์ร่วม การสร้างพื้นที่ปลอดภัยเพื่อส่งเสริมความไว้วางใจและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การพัฒนาภาวะผู้นำร่วมโดยกระจายอำนาจตามความเชี่ยวชาญ การออกแบบโครงสร้างแบบเครือข่ายเชิงระนาบเพื่อเพิ่มความคล่องตัว การจัดตั้งศูนย์ข้อมูลดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการใช้สารสนเทศ และการขับเคลื่อนการเรียนรู้ผ่านกระบวนการ PLC ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ผลการวิจัยชี้ว่าการบริหารเครือข่ายการเรียนรู้แบบบูรณาการที่เชื่อมโยง สามารถเป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
ทิพวรรณ ล้วนปสิทธิ์สกุล. (2562). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่สอดคล้องกับเป้าหมายการศึกษาของนโยบายไทยแลนด์ 4.0. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาปรัชญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562).
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กองพุทธศาสนาศึกษา. (2563). สถิติและเอกลักษณ์ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาตามมาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษากระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
DuFour, R. et al. (2016). Learning by Doing: A Handbook for Professional Learning Communities at Work (Book & CD-ROM). Bloomington: Solution Tree Press.
Fullan, M. (2023). The New Meaning of Educational Change. (6th ed.). New York: Teachers College Press.
Hattie, J. (2023). Visible Learning: The Sequel A Synthesis of Over 2,100 Meta-Analyses Relating to Achievement. London: Routledge.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Miles, R. E. & Snow, C. C. (1992). Causes of Failure in Network Organizations. California Management Review, 34(4), 53-72.
OECD. (2023). Education Policy Outlook 2023: EMPOWERING ALL LEARNERS TO GO GREEN. Paris: OECD Publishing.
Reina, M. (2000). Trust and Betrayal in the Workplace: Building Effective Relationships in Your Organization. San Francisco: Berrett-Koehler Publishers.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. New York: Doubleday/Currency.
Spillane, J. P. (2006). Distributed Leadership. San Francisco: Jossey-Bass.
