รูปแบบนวัตกรรมการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัล ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัลของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี 2) พัฒนารูปแบบนวัตกรรมการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัลของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี และ 3) ประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ดำเนินการ 3 ระยะ ได้แก่ การศึกษาสภาพการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัล การพัฒนารูปแบบนวัตกรรม และการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรทางการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี จำนวน 322 คน และผู้ทรงคุณวุฒิที่เกี่ยวข้อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการบริหาร งานบุคคลในยุคดิจิทัล ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ การวางแผนทรัพยากรบุคคล การสรรหา การพัฒนาบุคลากร การสื่อสารและการทำงานร่วมกันผ่านระบบดิจิทัล และการประเมินผลการปฏิบัติงาน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) รูปแบบนวัตกรรมการบริหารงานบุคคลที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ วิธีดำเนินงาน วิธีการประเมิน และเงื่อนไขความสำเร็จ โดยวิธีดำเนินงาน ประกอบด้วย 5 ขั้น ได้แก่ การออกแบบอย่างสร้างสรรค์ การคัดสรรบุคคล การพัฒนาระบบให้ทันสมัย การร่วมมือประสานงานผ่านระบบดิจิทัล และการสะท้อนผลลัพธ์การปฏิบัติงาน และ 3) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด นวัตกรรมนี้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพความโปร่งใส และความคล่องตัวอย่างเป็นระบบ สามารถตอบสนองความต้องการในการพัฒนาการศึกษายุคใหม่ได้เป็นอย่างดี ลดขั้นตอนการทำงานที่ซ้ำซ้อน ส่งเสริมทักษะดิจิทัลของบุคลากรอย่างต่อเนื่อง สร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้และการทำงานร่วมกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จุฬาลักษณ์ สุวรรณพานิช และจุลดิศ คัญทัพ. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ, 4(11), 27-41.
นิสสรณ์ แสวงการ และวานิช ประเสริฐพร. (2568). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัลของ สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(51), 135-144.
พลชัย ชุมปัญญา. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการวิถีใหม่ตามหลักธรรมาภิบาลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภูธเนศ สำรวมสุข. (2567). ศึกษาการบริหารทรัพยากรบุคคลเพื่อรองรับการทำงานในยุคดิจิทัล ของกองการเจ้าหน้าที่ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มณฑิตา แม้นกลิ่นเนียม. (2565). ศึกษานวัตกรรมเพื่อการบริหารงานบุคคลกับการจัดการภาครัฐแนวใหม่: กรณีศึกษา สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
รัตติยา โฉมเฉลา และคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 18(2), 149-163.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ 2567. เรียกใช้เมื่อ 19 พฤษภาคม 2569 จาก https://main.spmnonthaburi.go.th/performance-report/
สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 - 2580). เรียกใช้เมื่อ 19 พฤษภาคม 2569 จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T_0001.PDF
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of Psychological Testing. (5th ed.). London: HarperCollins Publishers.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
