การสร้างเส้นทางสายอาหารสตรีทฟู้ดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดนครนายก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจเส้นทางการท่องเที่ยวสายอาหารสตรีทฟู้ด 2) สร้างเส้นทางการท่องเที่ยวสายอาหารสตรีทฟู้ด และ 3) ประชาสัมพันธ์เส้นทางการท่องเที่ยวสายอาหารสตรีทฟู้ด ในพื้นที่จังหวัดนครนายก การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน เชิงปริมาณใช้การแจกแบบสอบถามนักท่องเที่ยว จำนวน 200 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบสะดวก และเชิงคุณภาพ ด้วยการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการร้านอาหารในพื้นที่ ผู้วิจัยนำข้อมูลที่มาตรวจสอบความสมบูรณ์ และนำมาวิเคราะห์เนื้อหา สรุป ตีความ ตามประเด็นหลัก ประเด็นรอง และนำเสนอข้อมูลตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย ผลวิจัยพบว่า 1) ผลการวิเคราะห์การตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านอาหารสตรีทฟู้ด ในจังหวัดนครนายก ภาพรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนใหญ่ คือ ด้านการส่งเสริมการตลาด รองลงมา ด้านผลิตภัณฑ์ และด้านกระบวนการให้บริการ คือ และลำดับสุดท้าย คือ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย 2) เส้นทางการท่องเที่ยวสายอาหารสตรีทฟู้ด ในจังหวัดนครนายก แบ่งออกเป็น 4 เส้นทางหลัก ซึ่งมีจุดเด่นและเอกลักษณ์ที่แตกต่างกัน คือ 2.1) อำเภอเมืองนครนายก เป็นศูนย์รวมของร้านอาหารเก่าแก่ที่เปิดให้บริการมายาวนานและเป็นที่รู้จักของคนในพื้นที่ 2.2) อำเภอบ้านนา มีความหลากหลายสูง 2.3) อำเภอปากพลี มีจุดเด่นในด้านอาหารพื้นถิ่น และ 2.4) อำเภอองครักษ์ มีร้านอาหารที่รองรับผู้เดินทางและผู้คนในชุมชนอย่างหลากหลาย และ 3) แผนประชาสัมพันธ์เส้นทางอาหารควรมุ่งเน้นการเล่าเรื่อง ผ่านสื่อออนไลน์และออฟไลน์ โดยชูเอกลักษณ์ท้องถิ่น ปักหมุดร้านอร่อยระดับตำนานและ มาตรฐาน Clean Food Good Taste เพื่อความมั่นใจ ใช้ Influencer สายกินโปรโมท สร้างกิจกรรมเช็คอินรับส่วนลด และร่วมมือกับชุมชนเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหาร และได้รูปแบบการพัฒนาเส้นทางสตรีทฟู้ดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). เเผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2564). รายงานผลการประเมินแผนปฏิบัติราชการกระทรวงสาธารณสุข สู่ความเป็นเลิศ รอบ 9 เดือน ปีงบประมาณ 2564. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงสาธารณสุข.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2540). การพัฒนาการท่องเที่ยวเรื่องกลยุทธ์การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์. กรุงเทพมหานคร: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
ทศพร ลิ้มดำเนิน และพิทักษ์ สิริวงศ์. (2560). แนวทางการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงอาหารกรณีศึกษาคลองดำเนินสะดวก อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธนภัทร พิริย์โยธินกุล. (2561). วัฒนธรรมอาหารในวรรณคดีไทยสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น. ใน วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริเพ็ญ ดาบเพชร. (2561). องค์ประกอบการท่องเที่ยวและช่องทางการนำเสนอการท่องเที่ยวสำหรับกลุ่มวิจัยอนาคตการศึกษาจังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาชุมชน, 11(1), 79-98.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2546). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ธีระฟิลม์ และไซเท็กซ์จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคลังจังหวัดนครนายก. (2567). รายงานประมาณการเศรษฐกิจจังหวัดนครนายก โดยวิธี Management Chart ประจำไตรมาสที่ 4/2567 เดือนธันวาคม 2567. นครนายก: สำนักงานคลังจังหวัดนครนายก.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed.). New York: John Wiley and Sons Inc.
Kotler, P. (1997). MARKETING MANAGEMENT: ANALYSIS, PLANNING, IMPLEMENTATION AND CONTROL. New Delhi: Prentice-Hall.
