ผลการจัดการเรียนรู้รายวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องการละหมาดญะนาซะฮฺโดยใช้บทบาทสมมุติ สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1

ผู้แต่ง

  • รุสดี สาเล็ง สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
  • อับดุลรอแม สุหลง คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
  • มูหำมัดสุใหมี เฮงยามา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา

คำสำคัญ:

ผลการจัดการเรียนรู้, อัลฟิกฮฺ, ละหมาดญะนาซะฮฺ , กิจกรรมบทบาทสมมุติ

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนรายวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องการละหมาดญะนาซะฮฺ โดยใช้บทบาทสมมุติ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องการละหมาดญะนาซะฮฺ ระหว่างนักเรียนที่จัดการเรียนการสอนโดยใช้บทบาทสมมุติกับนักเรียนที่จัดการเรียนการสอนแบบปกติและ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมุติ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1 โรงเรียนนิรันดรวิทยา ภาคเรียนที่ 2 ปี การศึกษา 2565 จำนวนนักเรียนทั้งหมด 80 คน และกลุ่มตัวอย่าง คือนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1/2 ห้อง จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมุติ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องการละหมาดญะนาซะฮฺ ของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการสอนโดยใช้บทบาทสมมุติ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองระหว่างเรียนรายวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องการละหมาดญะนาซะฮฺ สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนโดยใช้บทบาทสมมุติ สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1 มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.53

เอกสารอ้างอิง

รายการอ้างอิงฉบับภาษาไทย

กาญจนา อรุณสุขรุจี. (2546). ความพึงพอใจของสมาชิกสหกรณ์ต่อการดําเนินงานของสหกรณ์การเกษตรไชยปราการจํากัดอำเภอไชยปราการจังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาส่งเสริมการเกษตร, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). หลักสูตรอิสลามศึกษา 2546. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2543). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ปิยจิตร สังข์พานิช. (2560). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาฝรั่งเศสด้วยการแสดงบทบาทสมมติสำหรับนักศึกษาวิชาเอกการจัดการการท่องเที่ยว. คณะวิทยาการจัดการ.วารสารสมาคมครูภาษาฝรั่งเศสแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์ฯ. 40(134): 41-54.

ปราณี กองจินดา. (2549). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และทักษะการคิดเลขในใจของนักเรียนที่ได้รับการสอนตามรูปแบบซิปปาโดยใช้แบบฝึกหัดที่เน้นทักษะการคิดเลขในใจกับนักเรียนที่ได้รับการสอนโดยใช้คู่มือครู. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตร และการสอน บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

ยุทธนา ปัญญาดี. (2553). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่มีทักษะกระบวนการคิดเป็นลำดับขั้นตอนโดยนำแนวคิดการเขียนอธิบายด้วยผังงาน. กรุงเทพฯ: โรงเรียนพาณิชยการจรัลสนิทวงศ์.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2541). การบริหารเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: พัฒนศึกษา.

สมพร เชื้อพันธ์. (2547). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้วิธีการจัดการเรียนการสอนแบบสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเองกับการจัดการเรียนการสอนตามปกติ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัยสถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

สมยศ นาวีการ. (2533). การบริหารเพื่อความเป็นเลิศ. กรุงเทพมหานคร: บรรณกิจ.

สมนึก ภัททิยธนี. (2546). การวัดผลการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สุรยาณี อาลีมามะ และรอฮานี มาแจ. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ: กรณีศึกษานักเรียนโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามขนาดใหญ่พิเศษจังหวัดนราธิวาส. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8(2): 217-235.

อรุณ บุญชม. (2536). อัลฟิกฮุ้ลมันฮะญีย์. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือ มานพ วงศ์เสงียม.

ฮาดียะห์ เฮงยามา. (2562). การพัฒนาทักษะการพูดภาษามลายูโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบบทบาทสมมุติ สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

รายการอ้างอิงฉบับภาษาต่างประเทศ

al-Bukhari, Muhammad ibn Isma'il. (2018). Sahih al-Bukhari. al-Riyad: Dar al-Salam.

Anna Kusnierek. (2015). Developing Students’ Speaking Skills through Role-play. Poland: Plac Tadeusza Kosciuszki.

Clore GL and Robert M Bray. (1978). The Effects of Children’s Stories on and Attitudes Modeling and Vicarious Role Playing. England: Resources in Education.

Dixon D. and others. (1977). Training Disadvantaged Preschoolers on Various Fantasy Activities: Effection Cognitive Function and Impulse Control Child Development. British: Armada Publisher.

Lonnotti Ronald J. (1980). A Longitudinal Investigation of Role Taking, Altruism and Empathy. England: Resources in Education.

Muslim ibn al-Hajjaj. (1981). Sahih Muslim. al-Qahirah: Dar al-Maktabah.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

สาเล็ง ร., สุหลง อ., & เฮงยามา ม. . (2023). ผลการจัดการเรียนรู้รายวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องการละหมาดญะนาซะฮฺโดยใช้บทบาทสมมุติ สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1. มนารอ : วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย, 4(2), 19–36. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/M-JICI/article/view/268224

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย