การจัดการเรียนรู้รายวิชาอัตตัจญ์วีด โดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ สำหรับชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4

ผู้แต่ง

  • สุไลมาน อิสมาเอ สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
  • อิสมาแอ สนิ สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
  • อับดุลรอแม สุหลง สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนรู้ , รายวิชาอัตตัจญ์วีด, เทคนิคการสอนแบบจิ๊กซอว์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์กับการสอนแบบปกติ ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อแผนการจัดการเรียนรู้แบบเทคนิคจิ๊กซอว์ สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4 กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4 โรงเรียนดาราวิทยา ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 2 ห้อง นักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4/2 จำนวน 36 คน เป็นกลุ่มทดลอง และนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4/1 จำนวน 36 คน เป็นกลุ่มควบคุม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 2) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนรู้เทคนิคจิ๊กซอว์ รายวิชาอัตตัจญ์วีด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบความแตกต่าง Dependent samples t-Test และ Independent samples t-Test ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาอัตตัจญ์วีดก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลอง ที่ได้รับการสอนโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาอัตตัจญ์วีดของนักเรียนกลุ่มทดลองหลังเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย (𝑥̅) เท่ากับ 4.54

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรอิสลามศึกษาตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แผนการจัดการเรียนรู้ ป. 4-5 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2551. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ชัยวัฒน์ สุธิรัตน์. (2552). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: แดแน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.

ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นงนุช บุดดีสี. (2557). พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคจิ๊กซอว์ 2 เรื่อง ภูมิศาสตร์ของประเทศไทย กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการ, 5(5): 25-26

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). หลักการวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.

พรอุมา รุดชาติ. (2554). ผลการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้กลุ่มร่วมมือเทคนิคจิ๊กซอว์ (Jigsaw) เรื่อง บรรยากาศ วิชาดาราศาสตร์ ชั้น

มัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2550). หลักการวัดและประเมินผลทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.

ยุสนีย์ เจะมะ ดวงมณี จงรักษ์ และชิดชนก เชิงเชาว์. (2561). ผลการเรียนแบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ที่มีต่อผลการคิดเชิงวิจารณญาณ วิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารอัล-นูร มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 13(24): 25-41.

รัชพร เทวฤทธิ์. (2554). รายงานการพัฒนาการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ (Jigsaw) เรื่อง ไฟฟ้า วิชาฟิสิกส์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2553). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ลักขณา สริวัฒน์. (2557). จิตวิทยาสาหรับครู. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

ศิริลักษณ์ สภาจรูญ. (2551). เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์และเจตคติต่อการเรียน เรื่อง หลักการใช้ภาษากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ระหว่างรูปแบบการสอนแบบร่วมมือเทคนิคจิ๊กซอร์กับการสอนปกติ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

สํานักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). หลักสูตรอิสลามศึกษาตามหลักสูตร แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สุกัญญา ศรีสืบสาย. (2551). การจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการการอ่านและการคิด. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์ พับลิเคชั่นส์.

สุวิทย์ มูลคํา และอรทัย มูลคํา. (2552). 19 วิธีจัดการเรียนรู้: เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะ. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

ฮัสบุ้ลเลาะหฺ เซ็มมี. (2560). ปัญหาเด็กอ่านกุรอานไม่ได้. กรุงเทพฯ: เดอะมาสเตอร์กรุ๊ป แมเนจเม้นท์.

เอกสารอ้างอิงฉบับภาษาต่างประเทศ

Aronson, E.; et al. (1978). The Jigsaw Classroom Beverly Hills. London: Sage Publications.

Mattingly, Robert M; Vansickle, Ronald. (1991). Cooperative Learning and Achievement in Social Studies: Jigsaw 2. [CDROM] Social Education. 55(6): 392-395.

Steinbrink, John J.; & Stahl, Robert J. (1994). Jigsaw III = Jigsaw II + Cooperative TestReview: Application to the Social Studies Classroom. In Cooperative Learningin Social Studies: A Handbook for Teachers. Stahl, Robert J. pp. 131-152.California: Addison-Wesley Publishing Company.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

อิสมาเอ ส., สนิ อ. ., & สุหลง อ. . (2024). การจัดการเรียนรู้รายวิชาอัตตัจญ์วีด โดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ สำหรับชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 4. มนารอ : วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย, 5(2), 18–35. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/M-JICI/article/view/270807

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย