The Expansion of Learning Management Model for Thai Literature Based on Active Learning to Enhance Creative Problem Solving Skill and Literary Appreciation of High School Students

Authors

  • Prajak Noinuay Silpakorn University
  • Maream Nillapun Faculty of Education, Silpakorn University, Sanam Chan Palace Campus

Keywords:

The Expansion of the Thai Literature Learning Management Model, Active Learning, Appreciation of Thai Literature

Abstract

               The purposes of the research were: 1) To compare the creative problem-solving ability of pre- and post-study expansion group students. 2) To study the appreciation of Thai literature of students in the expansion group after studying. 3) To study the satisfaction of the students in the expansion group after studying. The sample groups in the research was Mathayomsuksa 5 students at Mathayom Wat Nong Khaem School, Under the Secondary Educational Service Area Office 1, 20 students were studying in the second semester of the academic year 2020, which were selected by simple random sampling. The research instruments were: 1) The creative problem-solving abilities evaluation form. 2) The measure form of appreciation in Thai literature. 3) The satisfaction questionnaire. To analyze the data by finding the mean. Standard deviation. Hypothesis testing by using a dependent t-test and the qualitative data were analyzed by content analysis. Findings are as follows: 1) After using the model, students were statistically significantly higher in creative problem-solving ability than before studying at the .05 level. 2) After using the model, the students were appreciative of Thai literature. 3) The students were most satisfied with the model.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ชลธิชา หอมฟุ้ง. (2557). การพัฒนารูปแบบการสอนวรรณคดีไทยโดยประยุกต์ใช้อริยสัจสี่เพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณและแก้ไขปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ชลธิรา กลัดอยู่. (2517). การใช้ภาษา. พระนคร: เคล็ดไทย.

วิจารณ์ พานิช. (2556). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 21. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2557). 14 วิธีสอนสำหรับครูมืออาชีพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

นิวัฒน์ บุญสม. (2556). แนวคิดของกระบวนการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมนวัตกรรมด้าน สุขภาพของนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ประภาศรี สีหอำไพ. (2524). วิธีการสอนภาษาไทยระดับมัธยม. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

เปรม สวนสมุทร. (2558). รสวตี: วรรณวิถีแห่งการซาบซึ้งจากวรรณคดีก้นครัว. กรุงเทพฯ: สันติศิริการพิมพ์.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). ความเป็นครูและการพัฒนาครูมืออาชีพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

แม้นมาส ชวลิต. (2537). งานเขียนเก่า ๆ ของไทยไฉนเด็กวัยรุ่นทำเมิน. กรุงเทพฯ: บริษัทอักษรโสภณ.

รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2558). วรรณกรรมปัจจุบัน. พิมพ์ครั้งที่ 19. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคําแหง.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2552). รูปแบบและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด. พิมพ์ครั้งที่ 5. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วารินท์พร ฟันเฟื่องฟู. (2562). การจัดการเรียนรู้Active Learning ให้สำเร็จ. วารสารวไลยลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1), 135-145.

ศศิธร ลิจันทร์พร. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมเป็นฐานโดยใช้แอพพลิเคชั่นเพื่อการศึกษาบนอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่เพื่อส่งเสริมความมีวินัยของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

อลงกต ปัญญาจันทร์. (2551). การส่งเสริมความเข้าใจในการอ่านภาษาอังกฤษ ความซาบซึ้งในวรรณคดี และความสามารถในการอภิปรายเป็นภาษาอังกฤษ โดยใช้กิจกรรมแวดวงวรรณกรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อิงอร สุพันธุวณิช และคณะ. (2547). วรรณกรรมวิจารณ์. กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

อิงอร สุพันธุวณิช และคณะ. (2554). ชุดฝึกอบรมครูภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายโครงการยกระดับคุณภาพครูทั้งระบบตามแผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

Felder, R. M. & Brent, R. (2009). Active learning: An introduction. ASQ Higher Education Brief, 6(2), 4-9.

Isaksen, S. G., Dorval, K. B., & Treffinger, D. J. (2011). Creative Approaches to Problem Solving: A Framework for Innovation and Change (3rd ed.). Sage Publications, Inc.

David L. Goetsch and Stanley B. Davis. (1997). A Review of: Quality Management (3rd ed.). Prentice Hall.

Published

2021-12-24

How to Cite

Noinuay ป., & Nillapun ม. . (2021). The Expansion of Learning Management Model for Thai Literature Based on Active Learning to Enhance Creative Problem Solving Skill and Literary Appreciation of High School Students. Academic MCU Buriram Journal, 6(2), 128–143. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/248599

Issue

Section

Research Articles