ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการ การประยุกต์หลักไตรสิกขาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

บทคัดย่อ

          การพัฒนาที่ยั่งยืน เป็นแนวทางการพัฒนาด้านเศรษฐกิจที่มุ่งให้มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างระมัดระวัง เพื่อให้คนรุ่นต่อไปในอนาคตมีทรัพยากรธรรมชาติเพียงพอต่อการตอบสนองความต้องการของตน ในพระพุทธศาสนา การจะพัฒนาอย่างยั่งยืนต้องพัฒนาตนเองทั้งร่างกาย จิตใจและปัญญา เพื่อปฏิบัติต่อสิ่งแวดล้อมทั้งมนุษย์และทรัพยากรธรรมชาติอย่างถูกต้อง เหมาะสม สามารถรักษาทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อมไว้ได้ จึงสอนให้ปฏิบัติทางกายและจิตใจควบคู่กันไปตามหลักมัชฌิมาปฏิปทา ซึ่งสรุปลงได้ในหลักไตรสิกขา อันประกอบด้วย อธิศีลสิกขา อธิจิตสิกขา อธิปัญญาสิกขา และตรวจสอบผลการปฏิบัติด้วย ภาวนา 4 อันประกอบด้วย กายภาวนา ศีลภาวนา จิตภาวนา และปัญญาภาวนา เพื่อพัฒนาพฤติกรรมทางกาย พัฒนาจิตใจ พัฒนาความรู้ความเข้าใจต่อตนเองและธรรมชาติให้สมบูรณ์พร้อม ซึ่งบุคคลทั่วไปสามารถนำมาประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาตนโดยไม่เบียดเบียนตนเอง ผู้อื่น และธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อันเป็นจุดมุ่งหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืน