การศึกษาบทบาทของพระสอนศีลธรรมในการพัฒนาจริยธรรมของเยาวชนในโรงเรียน อำเภอเขวาสินรินทร์ จังหวัดสุรินทร์

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาบทบาทของพระสอนศีลธรรมในการพัฒนาจริยธรรมของเยาวชนในโรงเรียน อำเภอเขวาสินรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ คุณลักษณะที่พึงประสงค์ในภาพรวม และคุณลักษณะที่ไม่พึงประสงค์ในภาพรวม ในการพัฒนาจริยธรรมของพระสอนศีลธรรมต่อเยาวชนในโรงเรียน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ วิธีดำเนินการวิจัย สืบค้นข้อมูลจากคัมภีร์พระไตรปิฎก เอกสารและงานที่เกี่ยวข้อง แบบสัมภาษณ์เชิงลึก นำข้อมูลมาเรียบเรียงและเขียนรายงาน ผลการวิจัยพบว่า หลักจริยธรรมที่เด็กและเยาวชนพึงยึดถือเป็นหลักปฏิบัติ มีดังนี้ จริยธรรมว่าด้วยความสามัคคี คือ ความพร้อมเพรียงกัน จริยธรรมว่าด้วยการคบเพื่อน จริยธรรมว่าด้วยความเมตตา จริยธรรมว่าด้วยหลักการเรียนเก่งผู้ที่จะเรียนได้สำเร็จศึกษาเล่าเรียนจนเป็นบัณฑิตได้นั้น จะต้องปฏิบัติตาม  บาลีภาษิตว่า “สุ จิ ปุ ลิ วินิมุตโต กะถัง ปัณฑิโต ภะเว” ปราศจาก “สุ จิ ปุ ลิ”แล้วจะเป็นบัณฑิตได้อย่างไร  สุ คือ สุตะ ต้องขยันสดับตรับฟัง จิ คือ จินตะ ต้องคิดตาม ปุ คือ ปุจฉา ต้องไถ่ถามเมื่อสงสัย ลิ คือ ลิขิต เขียนจารึกบันทึกไว้ “จำดีกว่าจด ถ้าจำไม่หมด จดดีกว่าจำ” หลัก 4 ประการนี้ เรียกว่า หลักเรียนเก่ง