ภาษาพาดปกนิตยสารรายสัปดาห์ วิเคราะห์แนวการเมืองไทย ปีพุทธศักราช 2554 - 2557

บทคัดย่อ

          การวิจัยเรื่อง ภาษาพาดปกนิตยสารรายสัปดาห์ วิเคราะห์แนวการเมืองไทย ปีพุทธศักราช 2554 – 2557  มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความหมายและที่มาของวัจนภาษากับ อวัจนภาษา และลักษณะ การใช้ภาษาบนพาดปกนิตยสารรายสัปดาห์ โดยใช้แนวคิดภาษาเพื่อการสื่อสาร แนวคิดการสื่อสารด้วยภาพ แนวคิดเกี่ยวกับอวัจนภาษา และแนวคิดเกี่ยวกับการใช้ภาษา ข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ปกนิตยสารรายสัปดาห์ จำนวน 3 ฉบับ คือ นิตยสารสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ นิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ และนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ จำนวน 425 ฉบับ ผลการวิจัยปรากฏดังนี้

          ความหมายและที่มาของวัจนภาษากับอวัจนภาษา ที่สื่อความหมายโดยตรง ความหมายและที่มาของวัจนภาษาที่สื่อความหมายโดยตรง พบ 15 ลักษณะ ตามลำดับมากน้อย ดังนี้ ด้านการเมือง ด้านบุคคลสำคัญ ด้านคำพูดของบุคคล ด้านราชวงศ์ ด้านศาสนาความเชื่อและประเพณี ด้านสื่อสารมวลชน ด้านอุทกภัย ด้านวรรณกรรม ด้านภาพยนตร์ ด้านบทเพลง ด้านเศรษฐกิจ ด้านอื่น ๆ ด้านเทคโนโลยี ด้านปัญหาทางภาคใต้ และด้านสำนวนและคำเปรียบเทียบ สำหรับความหมายและที่มาของวัจนภาษาที่สื่อความหมายโดยนัย พบ 11 ลักษณะ ตามลำดับมากน้อย ดังนี้ ด้านสำนวนและคำเปรียบเทียบ ด้านการเมือง ด้านบุคคลสำคัญ ด้านเทคโนโลยีและ การสื่อสาร ด้านบทเพลง ด้านวรรณกรรม ด้านภาพยนตร์ ด้านความเชื่อ ด้านปัญหาทางภาคใต้ ด้านเศรษฐกิจ และด้านคำพูดของบุคคล ตามลำดับ

          ส่วนการสื่อความหมายโดยตรงและโดยนัยด้านอวัจนภาษา พบ 6 ลักษณะโดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ การแสดงออกทางใบหน้า การแสดงออกทางร่างกาย การแต่งกายและเครื่องประดับ การแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ การแสดงออกทางการสัมผัส  และการแสดงออกทางสายตา ตามลำดับ

          ลักษณะการใช้ภาษาพาดปกนิตยสารรายสัปดาห์ พบ 14 ลักษณะ ตามลำดับมากน้อย ดังนี้ การใช้คำทับศัพท์ การใช้คำเรียกชื่อ การใช้คำล้อเลียนนักการเมือง การใช้คำภาษาปาก การเล่นเสียงสัมผัสพยัญชนะหรือสัมผัสอักษร การเล่นเสียงสระ การซ้ำคำ การใช้สำนวนภาษา การใช้คำแสลง การใช้อักษรย่อ การใช้คำหยาบ การเล่นเสียงพยัญชนะท้ายพยางค์ การใช้คำภาษาถิ่น และการใช้คำซ้อน ตามลำดับ