รูปแบบการกู้ชีพพื้นฐานอย่างมีส่วนร่วมของชุมชนตามระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินในตำบลลุงเขว้า อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาการได้รับบริการจากกู้ชีพขั้นพื้นฐาน ในระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน จากทีมอื่นของประชาชนในตำบลลุงเขว้า  2) เพื่อกำหนดรูปแบบการกู้ชีพขั้นพื้นฐานอย่างมีส่วนร่วมของชุมชนตามระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน ดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ เลือกพื้นที่ศึกษาแบบเจาะจงจากตำบลที่ยังไม่มีการก่อตั้งระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินระดับพื้นฐาน ผู้ให้ข้อมูลจำนวน 40 คน เลือกแบบเจาะจงตรวจสอบข้อมูลโดยการใช้เทคนิคการตรวจสอบแบบสามเส้า และนำเสนอผลการวิจัยโดยวิธีพรรณนาวิเคราะห์

          ผลการวิจัยพบว่า
          1. พื้นที่ตำบลลุงเขว้าไม่มีหน่วยบริการการแพทย์ฉุกเฉินระดับพื้นฐาน พบสภาพปัจจุบันและปัญหา เทียบกับมาตรฐานและหลักเกณฑ์ตามความจำเป็นก่อน 5 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านผู้ปฏิบัติการ พบว่าเจ้าหน้าที่ทีมกู้ชีพของตำบลอื่นที่ให้บริการมีอายุน้อย และไม่ไว้วางใจเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการเนื่องจากเป็นบุคคลนอกตำบล  2) ด้านอุปกรณ์พาหนะลำเลียง พบว่าเป็นรถปิกอัพมีสภาพเก่า หลังคาต่ำอึดอัดเมื่อโดยสาร  3) ด้านการแต่งกายและใช้เครื่องหมาย  4) ด้านชุดปฏิบัติการ พบว่าผู้ปฏิบัติการไม่มีแบบฟอร์มในการใส่ปฏิบัติงาน  มีความเห็นว่าทีมไม่พร้อมออกปฏิบัติการ  5) ด้านชุดปฏิบัติการ พบสมาชิกทีมดูแลผู้ป่วยมีจำนวนบุคคลากรไม่ครบตามมาตรฐาน สภาพปัจจุบันและปัญหาด้านการเงินการคลัง พบได้รับค่าออกปฏิบัติการแพทย์ฉุกเฉินครบถ้วน แต่ค่าบริการน้อยเกินไป  2. รูปแบบการกู้ชีพขั้นพื้นฐานอย่างมีส่วนร่วมของชุมชนตามระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน เทียบกับมาตรฐานและหลักเกณฑ์ตามความจำเป็นก่อน 5 ด้าน ดังนี้ ด้านผู้ปฏิบัติการควรแยกเป็นผู้ขับขี่และผู้ปฏิบัติการ ต้องมีความรู้ผ่านการอบรมตามมาตรฐาน ด้านอุปกรณ์ ต้องการเป็นรถปิกอัพหลังคาสูง อุปกรณ์ทั่วไป อุปกรณ์ทางการแพทย์ อุปกรณ์สารสนเทศและการสื่อสาร อุปกรณ์ป้องกันตนเอง ต้องการให้มีครบตามมาตรฐาน ด้านการแต่งกายและการใช้เครื่องหมายแบบฟอร์มชุดเสื้อและกางเกงเป็นชุดสีขาวปักตราสัญลักษณ์ตามมาตรฐานกำหนด แบบด้านชุดปฏิบัติการ ให้มีบุคคลากรจำนวน 3 คนตามมาตรฐาน ด้านการเงินการคลัง กำหนดให้อยู่เวรผลัด 2 ผลัดต่อวันและผลัดละ 3 คน ค่าตอบแทนคนละ 200 บาทต่อผลัด