ปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้า และสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คำสำคัญ:
การสำเร็จการศึกษา, นิสิตระดับบัณฑิตศึกษาบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้า และสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ 2) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้าและสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ที่มีหลักสูตรที่ศึกษาแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการงานวิจัยครั้งนี้ คือผู้สำเร็จการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ที่สำเร็จการศึกษา ในปีการศึกษา 2560-2562 จำนวน 79 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้า และการสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ของนิสิตระดับบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน F-test และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่โดยใช้การเปรียบเทียบเชิงพหุคูณ สถิติ Scheffe
ผลการวิจัยพบว่า
นิสิตระดับบัณฑิตศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้า และสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์โดยรวม และรายด้าน 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยมากที่สุดและรองลงมา ดังนี้ ด้านคุณลักษณะส่วนตัวของนิสิต (= 4.22) ด้านขั้นตอน/ระเบียบ/ข้อบังคับ/แนวปฏิบัติ (= 4.20) ด้านความรู้ในการวิจัย (= 4.01) ด้านการบริการแหล่งค้นคว้าทางวิชาการ (=3.93) ตามลำดับ มีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้า และสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ อยู่ในระดับมากที่สุด 2 ด้าน คือ ด้านอาจารย์ที่ปรึกษาในการทำวิจัย (=4.70) และด้านการบริหารจัดการของหลักสูตร (=4.55) ความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้า และสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ อยู่ในระดับปานกลาง 1 ด้าน คือ ด้านปัญหาส่วนตัวของนิสิต (= 3.21)
โดยสรุป ปัจจัยที่มีผลต่อการสำเร็จการศึกษาล่าช้า และสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษามากที่สุด คือด้านอาจารย์ที่ปรึกษาในการทำวิจัย และด้านการบริหารจัดการของหลักสูตร ซึ่งสารสนเทศที่ได้นี้จะเป็นแนวทางให้หลักสูตรได้นำไปพัฒนาและปรับปรุงการบริหารจัดการเรียนการสอนนิสิตระดับบัณฑิตศึกษาให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กิตติยา สุทธิประภา และสมาน ลอยฟ้า. (2557). บทบาทห้องสมุดในการส่งเสริมการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. อินฟอร์เมชั่น. 21(1): 19-30.
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2561). รายงานประจำปี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม 2561. มหาสารคาม: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ดิลก รักตน์ โครงสุมาตรย์ และชัญญา อภิปาบกุล. (2554). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น” วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา. 5(3) กรกฎาคม –กันยายน: 1-10.
ทรงธรรม ธีระกุล. (2547). รายงานวิจัยเรื่องปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการทำวิทยานิพนธ์ของมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยทักษิณ สงขลา. บัณฑิตศึกษา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ธวัชชัย ศุภดิษฐ์. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ของการเรียนในระดับปริญญาโทของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ปีการศึกษา 2554. รายงานวิจัย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นิภา ศรีไพโรจน์. (2524). สถิติวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2561) คู่มือนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปีการศึกษา 2561. คลังนานาวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สุรีวิทยาสาส์น.
มหาวิทยาลัยรามคําแหง. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อความสําเร็จในการศึกษาระดับปริญญาตรีของนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคําแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช. รายงานวิจัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมจิตร์ แก้วมณี. (2551). “ปัญหาในการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาระดับมหาบัณฑิต. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์. 4(1): 133-158; มกราคม-มิถุนายน.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
