การบริหารทรัพยากรมนุษย์บนพื้นฐานสมรรถนะ

ผู้แต่ง

  • อัญชลี ชัยศรี มหาวิทยาลัยราชภัฎชัยภูมิ

คำสำคัญ:

สมรรถนะ, การบริหารทรัพยากรมนุษย์

บทคัดย่อ

            บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมาย ความสำคัญและประโยชน์ของสมรรถนะ ซึ่งสามารถสรุปได้ว่าสมรรถนะเป็นเครื่องมือพื้นฐานในการบริหารทรัพยากรมนุษย์ การบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีศักยภาพสูง มีความสำคัญสำหรับองค์กรในปัจจุบันเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน การนำสมรรถนะมาประยุกต์ใช้ในการบริหารทรัพยากรมนุษย์นั้น จะช่วยให้องค์การได้บุคลากรที่สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และได้ผลการปฏิบัติงานตรงตามวัตถุประสงค์และเป้าหมายขององค์กร

          ผลจากการศึกษาพบว่า สมรรถนะมีประโยชน์ต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ประกอบด้วย การสรรหาและการคัดเลือก การประเมินผลการปฏิบัติงานของพนักงาน การให้รางวัลและค่าตอบแทน การวางแผนความก้าวหน้าทางอาชีพ และการประเมินผลสัมฤทธิ์ หากทุกคนในองค์กรสามารถปรับสมรรถนะของตนเองให้เข้ากับมาตรฐานที่องค์กรกำหนดในระยะยาวจะเกิดเป็นสมรรถนะเฉพาะขององค์กร และสามารถแข่งขันกับองค์กรอื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลต่อความสำเร็จขององค์กรต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กล้าหาญ ณ น่าน. (2559). การจัดการผลการปฏิบัติงาน. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ชูชัย สมิทธิไกร. (2556). การสรรหา การคัดเลือกและการประเมินผลการปฏิบัติงานของบุคลากร. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2547). มารู้จัก Competency กันเถอะ. กรุงเทพฯ: เอชอาร์เซ็นเตอร์ จำกัด.

ดนัย เทียนพุฒ. (2546). ธุรกิจของ HR B2E. กรุงเทพมหานคร. บริษัทดี เอ็น ที คอนซัลแตนท์.

วิลาวรรณ รพีพิศาล. (2554). ความรู้พื้นฐานในการบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิจิตรหัตถกร.

วีระวัฒน์ ปันนิตามัย. (2563). การประเมินทรัพยากรมนุษย์:หลักการและแนวปฏิบัติ. นนทบุรี: โรงพิมพ์รัตนไตร.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2555). คู่มือการพัฒนาองค์การตามกรอบการประเมินผลภาคราชการแบบบูรณาการมิติ ภายในด้านการพัฒนาองค์การ. แหล่งที่มา URL: http://www.mua.go.th/users/development/paper2/

opdc2555.pdf. (27 กรกฎาคม 2560).

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. แหล่งที่มา https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422. (6 มกราคม 2560).

อนันต์ชัย คงจันทร์. (2557). Human Resource Management: การจัดการทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: หจก. เม็ดทรายพริ้นติ้ง.

David, D. Dubois and William, J. Rothwell. (2004.). Competency-Based Human Resource Management. California: Davies-Black Publishing.

Fisher and Others. (1993.). Human Resource Management. (2nd. Ed). Boston, Toronto: Hughson Mifflin Company.

McClelland, D.C. (1973). Testing for Competence rather than for Intelligence. American Psychologist. 28(1).

Milkovich, George T. and John W. Boudreau. (1991). Human Resource Management. (6th. Ed). Boston: Homewood.

Mondy, R. w., Noe, R.M., & Premeaux, S.R. (1999). Human resource management. (7th Ed.) Upper Saddle River NJ: Schuster.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-12-29

รูปแบบการอ้างอิง

ชัยศรี อ. (2020). การบริหารทรัพยากรมนุษย์บนพื้นฐานสมรรถนะ. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 5(2), 234–248. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/244589

ฉบับ

ประเภทบทความ

Academic Articles