แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนบ้านแสลงพัน ตำบลแสลงพัน อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์
คำสำคัญ:
การพัฒนาศักยภาพ, การท่องเที่ยวชุมชน, บ้านแสลงพัน, จังหวัดบุรีรัมย์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาศักยภาพชุมชนบ้านแสลงพัน ตำบลแสลงพัน อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ 2) เพื่อค้นหาแนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนบ้านแสลงพัน ตำบลแสลงพัน อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เจาะลึก สนทนากลุ่ม การเดินสำรวจ และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม ผลการศึกษา พบว่า ชุมชนบ้านแสลงพันมีศักยภาพด้านการท่องเที่ยว ได้แก่ 1. ศักยภาพด้านวัฒนธรรมชุมชน มีประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมเข้ามาตั้งถิ่นฐานในชุมชนระหว่างชาวไทย - จีน จนกลายเป็นเอกลักษณ์ชุมชน 2. ศักยภาพสินค้าและอาหารพื้นถิ่น เป็นสินค้าที่รองรับนักท่องเที่ยว ได้แก่ แคนตาลูป เมนูอาหารพื้นถิ่น คือ ลาบเป็ดปักกิ่ง พะแนงไก่บ้าน ต้มโคล้ง ซุปมะเขือปลอดสารพิษ เป็นต้น ถือได้ว่าเป็นเมนูที่สะท้อนความเป็นท้องถิ่น นับเป็นจุดเด่นที่สำคัญในการดึงดูดนักท่องเที่ยว 3. ศักยภาพด้านสถานที่ท่องเที่ยว ได้แก่ สถานีรถไฟบ้านแสลงพัน ตลาดสายหยุด ศูนย์การเรียนรู้ไร่แสงจันทร์ ฉางข้าวโบราณ100 ปี ไทย-จีน เป็นต้น สถานที่ทั้งหมดล้วนมีประวัติศาสตร์และความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมของชุมชนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน จนเกิดเป็นแนวทางการพัฒนาศักยภาพท่องเที่ยวชุมชนบ้านแสลงพัน 3 แนวทาง ได้แก่ 1. แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนด้านฝึกอบรมมัคคุเทศก์ชุมชน 2. แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนด้านการประชาสัมพันธ์ 3. แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนด้านการสร้างภาคีสาธารณะจัดการท่องเที่ยวชุมชน
เอกสารอ้างอิง
กองวิจัยการตลาด การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2561). ศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีศักยภาพในการใช้จ่าย. กรุงเทพฯ: รายงานฉบับสมบูรณ์กองวิจัยการตลาด การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
กลุ่มประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. (2562). ท้องถิ่นศึกษา. กรุงเทพฯ: พี.เอส.เพรสจำกัด.
ดำรงค์ ฐานดี. (2544). สังคมและวัฒนธรรมจีน. พิมพ์ครั้งที่ 2. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2552). บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
นาตยา เกตุสมบูรณ์ และ วันทนา เนาว์วัน. (2562). ศักยภาพด้านการท่องเที่ยวเพื่อการพัฒนาหมู่บ้านท่องเที่ยว หมู่บ้านหนองสรวง ตำบลกระแซง อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 25(1), 81-93.
พรรณ์ธิดา เหล่าพวงศักดิ์ ธนินท์รัฐ รัตนพงศ์ภิญโญ และ อารี ผสานสินธุวงศ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวสำหรับการเรียนรู้วิถีเกษตรเพื่อยกระดับศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในจังหวัดกาญจนบุรี. ได้รับงบประมาณสนับสนุนจากคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พิมพ์ระวี โรจน์รุ่งสัตย์. (2556). การท่องเที่ยวชุมชน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ฟองจันทร์ หลวงจันทร์ดวง สุรชัย กังวล และ วราภรณ์ นันทะเสน. (2561). ศักยภาพชุมชนต้นแบบการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน. วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม, 8(2), 52-83.
ฤทพร พลบุญ. (2556). การค้าหมูในสุรินทร์ พ.ศ. 2469-2503. วารสารประวัติศาสตร์, 6(1), 120-128.
วัชระ เชียงกูล และ เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2560). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของท่องเที่ยวเชิงกีฬา จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(1), 90-109.
ศักดิ์ชาย สิกขา. (2555). สภาพปัจจุบัน และปัญหา พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านอีสาน. อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท.
สมศักดิ์ สามัคคีธรรม. (2564). ธรรมาภิบาลและความรับผิดชอบทางสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อริสรา เสยานนท์. (2560). การประกอบการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
อุทิศ ทาหอม สำราญ ธุระตา ชุลีพร บุ้งทอง และคเนศ วงษา. (2561). รูปแบบการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่น "ตำเปียงทรงเครื่อง" เพื่อสร้างความเข้มแข็งของเศรษฐกิจชุมชนบ้านเสม็ด ตำบลหนองเต็ง อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารพัฒนาสังคม, 20(2), 35-62.
อุทิศ ทาหอม และ สุนันท์ เสนารัตน์. (2561). การประยุกต์ใช้ทุนทางวัฒนธรรมกับการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นอีสาน. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 5(1), 15-24.
Digital Thailand. (2020). สถิติ Digital Thailand ประจำปี 2020. สืบค้นจาก http://gg.gg/ui6uq. เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2563.
Giampiccoli, A. (2020). A conceptual justification and a strategy to advance community-based tourism development. European Journal of Tourism Research, 25(3), 1-20.
Pedersen, S. B. (2020). A passport to peace? Modern tourism and internationalist idealism. European Review, 28(3), 389-402.
Rafi, F., & Herdiansyah, H. (2020). The impact of Koja cliff development on social-cultural and economic: case of community-based tourism, Banten, Indonesia. GeoJournal of Tourism & Geosites, 28 (1), 164-175.
Szente, V., Osiako, P. O., Nagy, M. Z., Pintér, A., & Szigeti, O. (2021). Community Based Ecotourism IN Hungary: Citizens Perceptions Towards The Roma Community. GeoJournal of Tourism and Geosites, 34(1), 233-239.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
