แนวทางการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมา
คำสำคัญ:
จรรยาบรรณ, วิชาชีพ, วิศวกรรมไฟฟ้าบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมา 2) ศึกษาหลักอริยสัจ 4 ในการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมาตามหลักอริยสัจ 4 โดยได้ลงพื้นที่ในการสัมภาษณ์ และจัดสนทนากลุ่ม จำนวน 30 รูป/คน ในพื้นที่ 2 อำเภอ คือ อำเภอพิมาย และอำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา
ผลการวิจัยพบว่า
1. จรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมา มีปัญหาด้านจรรยาบรรณต่อสาธารณะ มีผลกระทบต่อวิชาชีพ ต่อผู้ว่าจ้าง และมีปัญหาต่อผู้ร่วมอาชีพ สาเหตุของปัญหาคือการทำผิดจรรยาบรรณ
2. หลักอริยสัจ 4 ในการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า ปัจจุบันอาชีพวิศวกรนั้นมีความเครียดเป็นสภาวะอาการที่เกิดขึ้นในแต่ละบุคคลโดยร่างกายมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อสิ่งที่มาคุกคาม ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และอารมณ์ ซึ่งการปฏิบัติตามหลักอริยสัจ 4 ในการลดปัญหาความเครียด คือ 1) การกำหนดรู้และเข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้นแล้ว เพื่อกำหนดรู้เห็นสภาวะความเป็นจริง 2) กำหนดรู้สาเหตุของปัญหา ซึ่งการแก้ปัญหาเกี่ยวกับลดความเครียดเกี่ยวกับอาชีพวิศวกร 3) กำหนดแนวทางในการแก้ปัญหา คือการมีเป้าหมายที่ชัดเจน และ 4) กำหนดวิธีปฏิบัติเพื่อการแก้ไขปัญหา ด้วยหลักธรรมอริยมรรค 8 มาปฏิบัติให้เกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้
3. แนวทางการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมาตามหลักอริยสัจ 4 ได้แก่ 1) ด้านจรรยาบรรณต่อสาธารณะ เพื่อให้บุคลากรของวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า ได้รู้และใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติตนให้เป็นไปตามจรรยาบรรณ ระเบียบ กฎหมาย และค่านิยมองค์กรที่มีอยู่ 2) ด้านจรรยาบรรณต่อวิชาชีพ เพื่อให้บุคลากรที่ประกอบอาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า ได้รู้และใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติตนให้เป็นไปตามจรรยาบรรณ ระเบียบ และกฎหมาย 3) ด้านจรรยาบรรณต่อผู้ว่าจ้าง เพื่อควบคุมให้ผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมประกอบวิชาชีพของตนเองด้วยความซื่อสัตย์สุจริต 4) ด้านจรรยาบรรณต่อผู้ร่วมวิชาชีพ การเสริมสร้างความสามัคคีของกลุ่มผู้มีวิชาชีพเดียวกัน คือต้องมีความซื่อสัตย์ต่อเพื่อนร่วมวิชาชีพ โดยไม่กระทำการใด ๆ ให้เป็นที่เสื่อมเสียชื่อเสียงของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมต่อตนเองและผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
ณัฐณิชากร ศรีบริบูรณ์. (2550). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของจิตอาสา ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาครุศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาฯ เตปิฎกํ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2548). พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อรุณการพิมพ์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ