แนวทางการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมา

ผู้แต่ง

  • วันวิสาข์ แสนประสิทธิ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา
  • เสฐียร ทั่งทองมะดัน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา
  • เบญจมาศ สุวรรณวงศ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา

คำสำคัญ:

จรรยาบรรณ, วิชาชีพ, วิศวกรรมไฟฟ้า

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมา 2) ศึกษาหลักอริยสัจ 4 ในการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมาตามหลักอริยสัจ 4 โดยได้ลงพื้นที่ในการสัมภาษณ์ และจัดสนทนากลุ่ม จำนวน 30 รูป/คน ในพื้นที่ 2 อำเภอ คือ อำเภอพิมาย และอำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา
          ผลการวิจัยพบว่า
          1. จรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมา มีปัญหาด้านจรรยาบรรณต่อสาธารณะ มีผลกระทบต่อวิชาชีพ ต่อผู้ว่าจ้าง และมีปัญหาต่อผู้ร่วมอาชีพ สาเหตุของปัญหาคือการทำผิดจรรยาบรรณ
          2. หลักอริยสัจ 4 ในการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า ปัจจุบันอาชีพวิศวกรนั้นมีความเครียดเป็นสภาวะอาการที่เกิดขึ้นในแต่ละบุคคลโดยร่างกายมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อสิ่งที่มาคุกคาม ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และอารมณ์ ซึ่งการปฏิบัติตามหลักอริยสัจ 4 ในการลดปัญหาความเครียด คือ 1) การกำหนดรู้และเข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้นแล้ว เพื่อกำหนดรู้เห็นสภาวะความเป็นจริง 2) กำหนดรู้สาเหตุของปัญหา ซึ่งการแก้ปัญหาเกี่ยวกับลดความเครียดเกี่ยวกับอาชีพวิศวกร 3) กำหนดแนวทางในการแก้ปัญหา คือการมีเป้าหมายที่ชัดเจน และ 4) กำหนดวิธีปฏิบัติเพื่อการแก้ไขปัญหา ด้วยหลักธรรมอริยมรรค 8 มาปฏิบัติให้เกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้
          3. แนวทางการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมาตามหลักอริยสัจ 4 ได้แก่ 1) ด้านจรรยาบรรณต่อสาธารณะ เพื่อให้บุคลากรของวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า ได้รู้และใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติตนให้เป็นไปตามจรรยาบรรณ ระเบียบ กฎหมาย และค่านิยมองค์กรที่มีอยู่ 2) ด้านจรรยาบรรณต่อวิชาชีพ เพื่อให้บุคลากรที่ประกอบอาชีพวิศวกรรมไฟฟ้า ได้รู้และใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติตนให้เป็นไปตามจรรยาบรรณ ระเบียบ และกฎหมาย 3) ด้านจรรยาบรรณต่อผู้ว่าจ้าง เพื่อควบคุมให้ผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมประกอบวิชาชีพของตนเองด้วยความซื่อสัตย์สุจริต 4) ด้านจรรยาบรรณต่อผู้ร่วมวิชาชีพ การเสริมสร้างความสามัคคีของกลุ่มผู้มีวิชาชีพเดียวกัน คือต้องมีความซื่อสัตย์ต่อเพื่อนร่วมวิชาชีพ โดยไม่กระทำการใด ๆ ให้เป็นที่เสื่อมเสียชื่อเสียงของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมต่อตนเองและผู้อื่น

เอกสารอ้างอิง

ณัฐณิชากร ศรีบริบูรณ์. (2550). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของจิตอาสา ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาครุศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาฯ เตปิฎกํ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2548). พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อรุณการพิมพ์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-04-28

รูปแบบการอ้างอิง

แสนประสิทธิ์ ว. ., ทั่งทองมะดัน เ. ., & สุวรรณวงศ์ เ. . (2023). แนวทางการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรมไฟฟ้าในจังหวัดนครราชสีมา . วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(1), 131–139. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/258131

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles