อำนาจชุมชนกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยว ตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ

ผู้แต่ง

  • ไพทูรย์ มาเมือง วิทยาลัยสงฆ์ชัยภูมิ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

อำนาจชุมชน, การมีส่วนร่วม, การจัดการแหล่งท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคิดเห็นของประชาชนต่อกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ 2) ศึกษาอำนาจชุมชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ และ 3) ศึกษาแนวทางการเสริมสร้างอำนาจชุมชนในจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ระหว่างวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ มีเครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 และทำการสุ่มตัวอย่างแบบตามสะดวก และกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 30 คน ที่มาจากการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
          ผลการวิจัยพบว่า
          1. ระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ 3 ลำดับแรก ได้แก่ ประชาชนมีส่วนร่วมในการวางแผนการจัดทำงบประมาณในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวบึงละหาน อยู่ในระดับมาก (= 4.42) ประชาชนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวบึงละหาน อยู่ในระดับมาก ( = 4.41) ประชาชนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจกำหนดแนวทางในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวบึงละหาน อยู่ในระดับมาก ( = 4.39)
          2. อำนาจชุมชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ คือ การจัดการจัดสรรพื้นที่ใช้ในการลงเรือเพื่อชมทุ่งบัวแดง เก็บค่าลงเรือชมบัวแดง เก็บค่าชมสะพานไม้ มีการจัดการซุ้มจำหน่ายสินค้าของสมาชิกกลุ่มการจัดการสิ่งแวดล้อมร่วมกันในชุมชน
          3. แนวทางการเสริมสร้างอำนาจชุมชนในจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ได้แก่ การเสริมสร้างศักยภาพชุมชนและพื้นที่ การสร้างอัตลักษณ์ชุมชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยว การส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชน การส่งเสริมให้เกิดการสร้างภาคีเครือข่ายชุมชน ส่งเสริมกลุ่มวิสาหกิจแหล่งท่องเที่ยวในการจัดตั้งศูนย์เรียนรู้แหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และการประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรม

เอกสารอ้างอิง

พระใบฏีกาสุพจน์ ตปสีโล. (2556). ศึกษากระบวนการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรมขององค์กรชุมชนในจังหวัดอุบลราชธานี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี.

ภัชรบถ ฤทธิ์เต็ม. (2550). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงศาสนาและวัฒนธรรมในวัด. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540. (2540, 11 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 114 ตอนที่ 55ก, 73.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550. (2550, 24 สิงหาคม) ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 124 ตอนที่ 47ก, 112-113.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40ก, 74-75.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-04-28

รูปแบบการอ้างอิง

มาเมือง ไ. . (2023). อำนาจชุมชนกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยว ตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(1), 341–354. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/263574

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles