อำนาจชุมชนกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยว ตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
คำสำคัญ:
อำนาจชุมชน, การมีส่วนร่วม, การจัดการแหล่งท่องเที่ยวบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคิดเห็นของประชาชนต่อกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ 2) ศึกษาอำนาจชุมชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ และ 3) ศึกษาแนวทางการเสริมสร้างอำนาจชุมชนในจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ระหว่างวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ มีเครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 และทำการสุ่มตัวอย่างแบบตามสะดวก และกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 30 คน ที่มาจากการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ 3 ลำดับแรก ได้แก่ ประชาชนมีส่วนร่วมในการวางแผนการจัดทำงบประมาณในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวบึงละหาน อยู่ในระดับมาก (= 4.42) ประชาชนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวบึงละหาน อยู่ในระดับมาก ( = 4.41) ประชาชนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจกำหนดแนวทางในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวบึงละหาน อยู่ในระดับมาก ( = 4.39)
2. อำนาจชุมชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ คือ การจัดการจัดสรรพื้นที่ใช้ในการลงเรือเพื่อชมทุ่งบัวแดง เก็บค่าลงเรือชมบัวแดง เก็บค่าชมสะพานไม้ มีการจัดการซุ้มจำหน่ายสินค้าของสมาชิกกลุ่มการจัดการสิ่งแวดล้อมร่วมกันในชุมชน
3. แนวทางการเสริมสร้างอำนาจชุมชนในจัดการแหล่งท่องเที่ยวตามวิถีชุมชนในเขตบึงละหาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ได้แก่ การเสริมสร้างศักยภาพชุมชนและพื้นที่ การสร้างอัตลักษณ์ชุมชนในการจัดการแหล่งท่องเที่ยว การส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชน การส่งเสริมให้เกิดการสร้างภาคีเครือข่ายชุมชน ส่งเสริมกลุ่มวิสาหกิจแหล่งท่องเที่ยวในการจัดตั้งศูนย์เรียนรู้แหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และการประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรม
เอกสารอ้างอิง
พระใบฏีกาสุพจน์ ตปสีโล. (2556). ศึกษากระบวนการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรมขององค์กรชุมชนในจังหวัดอุบลราชธานี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี.
ภัชรบถ ฤทธิ์เต็ม. (2550). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงศาสนาและวัฒนธรรมในวัด. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540. (2540, 11 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 114 ตอนที่ 55ก, 73.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550. (2550, 24 สิงหาคม) ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 124 ตอนที่ 47ก, 112-113.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40ก, 74-75.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ