การจัดการเรียนรู้ออนไลน์และการประยุกต์ใช้บนฐานชีวิตใหม่
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้ออนไลน์, ฐานวิถีชีวิตใหม่, การประยุกต์ใช้บทคัดย่อ
เทคโนโลยีในสังคมยุคสารสนเทศที่มีแหล่งเรียนรู้ได้ไม่รู้จักหมดสิ้นมีการเชื่อมโยงข้อมูลด้วยระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ คือ ระบบอินเทอร์เน็ตที่สร้างการเรียนรู้ให้เกิดได้อย่างกว้างขวางและกระจายไปทุกระดับ ทั้งในระบบ นอกระบบ และตามอัธยาศัย ปัจจุบันได้มีการพัฒนาบทเรียนโดยใช้สื่อเทคโนโลยีนำบทเรียนต่าง ๆ ขึ้นไว้บนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้เรียนรู้อย่างมากมายกับแนวคิดแบบใหม่ ๆ เริ่มเข้ามามีอิทธิพลต่อการจัดการศึกษา การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วสร้างความวิตกกังวลและความไม่มั่นคงในกลุ่มผู้สอน ซึ่งถือเป็นความท้าทายที่จะเรียนรู้กลยุทธ์ใหม่ในฐานะที่เป็นผู้นำการศึกษา ครูอาจารย์ต้องยอมรับที่จะเรียนรู้และแก้ปัญหาที่อาจจะเกิดจากทฤษฎีใหม่ ๆ ที่เข้ามาอย่างมีสติต้องเป็นตัวอย่างของการเรียนรู้วิธีการคิดนอกกรอบและพัฒนามากขึ้น ที่ทำให้ผู้สอนและผู้เรียนจะนำไปสู่การประยุกต์ใช้สำหรับการจัดการเรียนการสอนแบบออนไลน์ให้เกิดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามวัตถุประสงค์ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้นิสิต นักศึกษาและประชาชนทั่วไปได้ศึกษาเข้าใจความหลากหลายการจัดการเรียนรู้ออนไลน์บนฐานวิถีชีวิตใหม่ในประเด็นองค์ประกอบ การจัดการห้องเรียนออนไลน์ และการประยุกต์ในการจัดการเรียนการสอนแบบออนไลน์ เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับผู้สอนและผู้เรียนต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กฤษณา สิกขมาน. (2554). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาการสื่อสารภาษาอังกฤษธุรกิจ โดยการใช้การสอนแบบ E-Learning. กรุงเทพฯ: รายงานการวิจัยมหาวิทยาลัยศรีปทุม.
กัญญ์กุลณัช พีรชาอัครชัย. (2561). การใช้อินโฟกราฟิกในการนำเสนอข้อมูลยุคดิจิทัลคอนเทนต์ด้วยโปรแกรม Piktochart. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 12(4), 28-48.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2551). การพัฒนาคอร์สแวร์และบทเรียนบนเครือข่าย. พิมพ์ครั้งที่ 12. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ฐาปนีย์ ธรรมเมธา. (2557). อีเลิร์นนิง: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ e-Learning: from theory to practice. โครงการมหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย. กรุงเทพฯ: สำนักคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
ทิชาพร นามวงค์. (2560). การออกแบบอินโฟกราฟิกเพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์. Veridian E-Journal, Science and Technology Silpakorn University, 4(4), 14-25.
ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2561). ความสามารถและบทบาทของผู้สอนออนไลน์: การแสดงตนของผู้สอนและการสนับสนุนผู้เรียน. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(2), 244–256.
พันธุ์พฤกษ์ ดาวัลย์ และสิรินภา กิจเกื้อกูล. (2565). มุมมองของครูวิทยาศาสตร์ต่อการส่งเสริมความฉลาดรู้ด้านวิทยาศาสตร์ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบออนไลน์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 45(2), 17-33.
พีรนันท์ วิศาลสกุลวงษ์. และคณะ. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเสริมผ่านสื่อออนไลน์เฟซบุ๊กกรุ๊ป วิชาการพยาบาลผดุงครรภ์ 2. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 38(1), 97-106.
ราชบัณฑิตยสภา. (2565). รู้จัก New Normal ฉบับราชบัณฑิตยสภา. เข้าถึงได้จาก https://news.thaipbs.or.th/content/ (สืบค้นเมื่อ 12 เมษายน 2566).
วิทยา วาโย และคณะ. (2563). การเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัส COVID-19 : แนวคิดและการประยุกต์ใช้จัดการเรียนการสอน. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 14(34), 284-298.
สุวิมล มธุรส. (2564). การจัดการศึกษาในระบบออนไลน์ในยุค NEW NORMAL COVID-19. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(40), 33-42.
อลงกรณ์ เกิดเนตร และคณะ. (2564). การจัดการชั้นเรียนออนไลน์ด้วยรูปแบบ SMILES เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ชีวิตวิถีใหม่ในยุคเปลี่ยนผ่านการศึกษาด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 13(1), 294-307.
Boonphak, K. (2020). Learning Management in the New Normal. Journal of Industrial Education, 19(2), 1-6.
Boonsiriphan, M. (2023). Get to Know "New Normal" from the Royal Society of Thailand. Retrieved from https://news.thaipbs.or.th/content/292126 (Accessed 5 April 2023).
Oxford Dictionary. (2023). New Normal. Retrieved from https://www.lexico.com/definition/the_new_normal?locale=en (Accessed April 8, 2023).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ