การป้องกันและแก้ไขพฤติกรรม การกระทำความผิดซ้ำของผู้ต้องขัง คดีลักทรัพย์ในเรือนจำกลางนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการป้องกันและแก้ไขพฤติกรรม การกระทำความผิดซ้ำของผู้ต้องขังคดีลักทรัพย์ในเรือนจำกลางนครศรีธรรมราชและ 2) วิเคราะห์ปัญหาและแนวทางการป้องกันและแก้ไขการกระทำความผิดซ้ำของผู้ต้องขังคดีลักทรัพย์ในเรือนจำกลางนครศรีธรรมราช จำนวนประชากร 112 คน เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์การวิจัยเชิงปริมาณได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยใช้การวิเคราะห์เชิงพรรณนา
         ผลการวิจัยพบว่า
          1. การป้องกันและแก้ไขพฤติกรรม การกระทำความผิดซ้ำของผู้ต้องขัง คดีลักทรัพย์ในเรือนจำกลางนครศรีธรรมราช โดยรวม ค่าเฉลี่ย ( = 3.59) อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากสูงสุดไปต่ำสุด พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านปัจจัยทางสังคม ค่าเฉลี่ย ( = 3.81) อยู่ในระดับมาก รองลงมาคือ ด้านการอบรมวิชาชีพ ค่าเฉลี่ย ( = 3.74) อยู่ในระดับมาก และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านปัจจัยทางจิตวิทยา ค่าเฉลี่ย ( = 3.22) อยู่ในระดับปานกลาง ตามลำดับ
          2. การวิเคราะห์ปัญหาและแนวทางการป้องกันและแก้ไขการกระทำความผิดซ้ำของผู้ต้องขัง พบว่า การอบรมด้านการฝึกวิชาชีพ ไม่สอดคล้องกับตลาดแรงงานและยังไม่ตรงกับความต้องการของผู้ต้องขัง เมื่อพ้นโทษออกไปก็ยังไม่สามารถนำความรู้ที่ได้ไปประกอบอาชีพได้

          ส่วนแนวทางการป้องกันและแก้ไขการทำความผิดซ้ำ พบว่า ควรมีการจัดหลักสูตร โดยมีผู้เชียวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิเฉพาะด้านมาให้ความรู้ด้านปัจจัยทางสังคม ประกอบด้วย 1) ความสัมพันธ์ภายในครอบครัว ผู้ต้องขังมีความคาดหวังว่าบุคคลในครอบครัวจะไม่ตำหนิเกี่ยวกับการกระทำผิดให้อับอายและเป็นบาดแผลทางใจต่อครอบครัว 2) ภาวะทางเศรษฐกิจ ผู้ต้องขังกังวลว่าภายหลังพ้นโทษจะมีภาระและหนี้สินมาก และด้านการถูกชักจูงให้กระทำผิด ผู้ต้องขังต้องการให้มีสถานประกอบการรองรับภายหลังพ้นโทษ และคนในสังคมจะให้โอกาสในการปรับปรุงตัวเพื่ออยู่ร่วมกันในสังคมต่อไป