แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์

ผู้แต่ง

  • อาริดา สาลีงาม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • วสันต์ชัย กากแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

คำสำคัญ:

แนวทางการพัฒนา, ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก และ 3) ประเมินแนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก การวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบันของชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 168 คน และหัวหน้ากลุ่มบริหารวิชาการในโรงเรียน จำนวน 168 คน รวมเป็น 336 คน โดยใช้สูตรการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างของ ทาโร ยามาเน ระยะที่ 2 ศึกษาแนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้เชี่ยวชาญ 5 คน ระยะที่ 3 ประเมินแนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์ โดยผู้บริหารโรงเรียน และผู้ที่ทำหน้าที่รับผิดชอบงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 30 คน
          ผลการวิจัยพบว่า
          1. สภาพปัจจุบันของชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าทุกด้านอยู่ในระดับมาก
          2. แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์ สามารถสรุปได้ดังนี้  1) การมีภาวะผู้นำร่วม ผู้บริหารโรงเรียน ครูและบุคคลากรของโรงเรียนทุกคนต้องมีกระบวนการตัดสินใจและรับผิดชอบต่อการปฏิบัติงานร่วมกัน 2) การมีวิสัยทัศน์ร่วม ผู้บริหารโรงเรียนต้องส่งเสริม เพิ่มเติมความรู้ด้านแผนให้บุคลากร ครูและบุคคลากรของโรงเรียนทุกคนต้องปฏิบัติตามแผนปฏิบัติอย่างเคร่งครัด และเต็มใจ 3) การเรียนรู้ร่วมกัน ผู้บริหารโรงเรียน ครูและบุคคลากรของโรงเรียนทุกคนต้องมีการสื่อสารให้ข้อมูลแก่ผู้อื่น และมีการสะท้อนการเรียนรู้ 4) การกำหนดเป้าหมายการพัฒนา ผู้บริหารโรงเรียน ครูและบุคคลากรของโรงเรียนทุกคนต้องมีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ร่วมกับผู้อื่น ครูผู้สอนต้องมีการสร้างนวัตกรรมใหม่ ๆ 5) การทำงานร่วมกันเป็นทีม ผู้บริหารโรงเรียนต้องมีการกระจายงานในหน้าที่ ความรับผิดชอบ ผู้บริหารโรงเรียน ครูและบุคคลากรของโรงเรียนทุกคนต้องมีปฏิสัมพันธ์ในองค์กร และ 6) การจัดการเรียนรู้ ผู้บริหารโรงเรียน ครูและบุคคลากรของโรงเรียนทุกคนต้องมีความรู้ความสามารถตามมาตรฐานความรู้ของมาตรฐานวิชาชีพ ครูผู้สอนต้องมีความรู้ความสามารถในการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ  
          3. ผลการประเมินแนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์ ในด้านความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). คําชี้แจงประกอบพระราชบัญญัติการศึกษาแหงชาติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กรมศาสนา.

ทองพรรณ ปัญญาอุดมกุล. (2563). แนวทางการพัฒนาการใช้กระบวนการ PLC (Professional Learning Community) เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนบ้านนาอ้อมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 2. สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.

นันท์นภัส ชัยสงคราม. (2561). การเสริมสร้างชุมชนการเรียนรู้วิชาชีพทางการศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. สุพรรณบุรี. สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรีเขต 1

พิชิต ขำดี. (2561). แนวทางการส่งเสริมการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก จังหวัดพระนครศรียุธยา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ไพผกา ผิวดำ. (2564). ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสู่ความสำเร็จของสถานศึกษา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 3(1), 11-18.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). หลักสูตรแกนกลางการศึกษา พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชุนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ. (2554). บทสรุปและข้อเสนอแนะเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติ จากผลการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสอง (พ.ศ. 2549-2553) ของสถานศึกษาสังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์ การเกษตรแห่งประเทศไทย.

Bolam, R. et al. (2005). Creating and sustaining effective professional learning communities.

Scribner, J. P. (1999). Professional Development: Untangling the Influence of Work. Context on Teacher Learning. International Journal Research, (5)2, 245.

Yamane, Taro. (1973). Statistics an introductory analysis. New York Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

สาลีงาม อ. ., & กากแก้ว ว. . (2023). แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(2), 330–342. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/264622

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles