การประเมินโครงการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2

ผู้แต่ง

  • สุพรรณี ใจเขียว แขนงวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • ทัศนีย์ ชาติไทย แขนงวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • สังวรณ์ งัดกระโทก แขนงวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

คำสำคัญ:

การประเมินโครงการ, ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน, โรงเรียนขยายโอกาส

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินความคิดเห็นด้านปัจจัยเบื้องต้นของโครงการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2  2) ประเมินความคิดเห็นด้านกระบวนการดำเนินงานโครงการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 และ 3) ประเมินความคิดเห็นด้านผลลัพธ์ของโครงการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 กลุ่มตัวอย่างมี 4 กลุ่ม ได้แก่ ผู้บริหารและครู 58 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 42 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง นักเรียน 293 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น และผู้ปกครองนักเรียน 293 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น รวม 686 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. ปัจจัยเบื้องต้นของโครงการ ความพร้อมและทรัพยากร อยู่ในระดับมาก  ผ่านเกณฑ์การประเมิน โดยมีการจัดโครงสร้างการบริหารงานอย่างชัดเจนและครอบคลุมทุกด้าน มีงบประมาณเพียงพอ บุคลากรมีความรู้ และมีสื่อและอุปกรณ์ที่ทันสมัย และในด้านสภาพปัญหาของนักเรียน อยู่ในระดับปานกลาง ผ่านเกณฑ์การประเมิน ถือว่า ปกติ
             2. กระบวนการดำเนินงานของโครงการเกี่ยวกับการรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การคัดกรองนักเรียน การส่งเสริมและพัฒนานักเรียน การป้องกันและแก้ไขปัญหานักเรียน และการส่งต่อนักเรียน อยู่ในระดับมาก ผ่านเกณฑ์การประเมิน
             3. ผลลัพธ์ของโครงการเกี่ยวกับการรู้จักพึ่งพาตนเอง การรักและเห็นคุณค่าตนเองและผู้อื่น การมีสุขภาพกาย จิต สุขนิสัยที่ดี การหลีกเลี่ยงพฤติกรรมไม่ดี การมีทักษะการประกอบอาชีพสุจริต และการเป็นสมาชิกที่ดีของสังคม อยู่ในระดับมาก ผ่านเกณฑ์การประเมิน

เอกสารอ้างอิง

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2546). คู่มือการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนช่วงชั้นที่ 1-2 (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6). สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต.

ถนอมชัย เวียงสิมา. (2564). การประเมินโครงการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดราษฎร์บำเพ็ญ (กริ่ง สง่า ศิษย์อุปถัมภ์) อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. รายงานผลการประเมินโครงการ. พระนครศรีอยุธยา.

ธวัชชัย โคตรสุโน. (2563). การประเมินโครงการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนบ้านโพธิ์ชัยดอกคำ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุดรธานี เขต 2. รายงานผลการประเมินโครงการ. อุดรธานี.

ธวัชชัย อภิเดชกุล. (2560). พฤติกรรมและผลกระทบจากการดื่มแอลกอฮอล์ในกลุ่มเยาวชนชาวเขาเผ่าลาหู่และอาข่า (ระยะที่ 1). ศูนย์ความเป็นเลิศการวิจัย สุขภาพชนชาติพันธุ์ สำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ: มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.

ธีรเดช สายเส็น. (2555). การประเมินโครงการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนกิตติวิทยานุสรณ์ อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่. รายงานผลการประเมินโครงการ. กระบี่.

พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546. (2546, 24 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 120 ตอนที่ 59 ก, หน้า 24.

มูลนิธิกระจกเงา โครงการพิพิธภัณฑ์ชาวเขาออนไลน์. (2007). ชนเผ่าลาหู่–การแต่งงาน. เข้าถึงได้จาก https://www.hilltribe.org (สืบค้นเมื่อ 28 มีนาคม 2561).

เยาวดี รางชัยกุลวิบูลย์ศรี. (2553). การประเมินโครงการ: แนวคิดและแนวปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุนันท์ โพธิบาย. (2552). การประเมินโครงการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

Gunderson, J. (2000). The family group conference: An innovative approach to truancy in schools. In the National Roundtable on Family Group Decision Making: Summary of Proceedings in Madison. Wi. Englewood. CO: American Humane Association.

Jackson S.M. (2015). The effects of a cognitive-behavioral group counseling intervention that emphasizes self-management techniques on the classroom behavior and self-efficacy of middle school students. Dissertation Abstracts International. Walden University Barbara Solomon School of Social Work and Human Services, Minneapolis.

Owen Thomas. (1974). A Study to Determine the Effect of Selected Behavior Modification Techniques on Performance of Non-Attending, Non-Achieving Junior High School Students. Dissertation Abstracts International. University of Birmingham School of Chemical Engineering. 34, 4. 6318-6319 A.

Walton, Connie. (2007). The Effectiveness of Using a Student Monitoring System to Improve a School District’s State Test Scores. Dissertation Abstracts International. Academic Affairs. Grambling State University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-12-26

รูปแบบการอ้างอิง

ใจเขียว ส. ., ชาติไทย ท. ., & งัดกระโทก ส. . (2023). การประเมินโครงการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มโรงเรียนพะวอ-ด่านแม่ละเมา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(3), 359–373. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/268281

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles