แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูของผู้บริหารโรงเรียนวัดไตรสามัคคี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1

ผู้แต่ง

  • มนัญชยา สิ้นโศรก มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
  • ธดา สิทธิ์ธาดา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คำสำคัญ:

แนวทางการพัฒนา, สมรรถนะครู

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะครูโรงเรียนวัดไตรสามัคคีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 และ 2) นำเสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูของผู้บริหารโรงเรียนวัดไตรสามัคคี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 1) ผู้อำนวยการโรงเรียน 2) รองผู้อำนวยการโรงเรียน และ 3) ครูในสถานศึกษา ประจำปีการศึกษา 2566 จำนวน 36 คน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาและผู้ทรงคุณวุฒิทางการบริหารด้านทักษะการบริหารสถานศึกษา จำนวน 5 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. ระดับสมรรถนะครูโรงเรียนวัดไตรสามัคคี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ได้แก่ ด้านการบริหารจัดการชั้นเรียน และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ได้แก่ ด้านการสร้างความสัมพันธ์และความร่วมมือกับชุมชนเพื่อการจัดการเรียนรู้
             2. แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูของผู้บริหารโรงเรียนวัดไตรสามัคคี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 มี 6 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ ผู้บริหารควรส่งเสริมให้ครูจัดกระบวนการเรียนการสอนให้เป็นไปตามเป้าหมายของการจัดการเรียนการสอนตามที่หลักสูตรแกนกลางกำหนด 2) ด้านการพัฒนาผู้เรียน ผู้บริหารควรส่งเสริมให้ครูศึกษาวางแผนการสอนและเขียนแผนที่สามารถปฏิบัติจริงได้ มีการประเมินผลตามตัวชี้วัดของหลักสูตร กำหนดเป้าหมายด้านผลสัมฤทธิ์ให้ชัดเจน 3) ด้านการบริหารจัดการชั้นเรียน ผู้บริหารควรกำหนดมาตรฐานห้องเรียนให้ชัดเจน โดยมีการสร้างและคงสภาพสิ่งแวดล้อมในการเรียนรู้ที่จะนำไปสู่การจัดการเรียนการสอนที่ประสบผลสำเร็จ 4) ด้านการวิเคราะห์ สังเคราะห์ และการวิจัยเพื่อพัฒนาผู้เรียน ผู้บริหารควรมีการกำหนดนโยบายและแผนงานที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัย โดยให้ครูผู้สอนทำการวิจัยในชั้นเรียน 5) ด้านภาวะผู้นำครู ผู้บริหารควรมอบหมายให้ครูเป็นหัวหน้าฝ่ายหรือประธานโครงการสำคัญ ๆ เพื่อฝึกเรียนรู้การทำงานในฐานะผู้นำและเปิดโอกาสให้ครูได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาสถานศึกษา และ 6) ด้านการสร้างความสัมพันธ์และความร่วมมือกับชุมชนเพื่อการจัดการเรียนรู้ ผู้บริหารควรส่งเสริมให้ครูมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ปกครองและมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ของชุมชน

เอกสารอ้างอิง

จารุวรรณ จันเลือน. (2557). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดในเขตจังหวัดภาคเหนือ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.

ทิวัตถ์ เทียนศิริ และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของครูโรงเรียนวัดโพรงมะเดื่อ (ศรีวิทยากร). วารสารการบริหารการศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร, 14(2), 55-69.

ธฤตมน บุญญานนท์ และวรชัย วิภูอุปรโคตร. (2563). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะประจำสายงานขอครูผู้สอนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 17 จังหวัดจันทบุรี. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(2), 42-52.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

พิณสุดา สิริธรังศรี. (2557). รายงานการสังเคราะห์องค์ความรู้การยกระดับคุณภาพครูไทยในศตวรรษที่ 21. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ อภิวัฒน์การเรียนรู้สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย. วิทยาลัยครุศาสตร์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

เพ็ญประกาย สุขสังข์. (2563). สภาพและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะประจำสายงานครูในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกบุรีรัมย์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

มลฤดี ศรีสานต์ และคณะ. (2563). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 8(30), 229-238.

เย็นฤทัย จงถนอม. (2561). การเสริมสร้างสมรรถนะในงานของครู กรณีโรงเรียนเอกชนในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณทิตย์.

วรรญา สิงห์ทอง และนงลักษณ์ ใจฉลาด. (2560). การศึกษาสภาพและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 6(1), 118-128.

สุภาพรรณ ธะยะธง. (2562). การศึกษาสมรรถนะของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยพะเยา

สานิตา แดนโพธิ์. (2560). สมรรถนะครูโรงเรียนวัดไผ่ล้อม (พูลประชาอุปถัมภ์). วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

Krejcie, Robert V., & Morgan, Daryle W. (1970). Determining sample size for research activities. Education and Psychological Management, 30(3), 607-610.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

สิ้นโศรก ม. ., & สิทธิ์ธาดา ธ. . (2024). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูของผู้บริหารโรงเรียนวัดไตรสามัคคี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 9(2), 52–66. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/272479

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles