สัจจธรรมที่มีผลต่อพฤติกรรมมนุษย์ตามหลักพุทธจิตวิทยา

ผู้แต่ง

  • วานิช พาลาด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา
  • พระครูสุวรรณสารานุกูล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา
  • วิเชียร นามการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา
  • ประสิทธิ์ คำกลาง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา
  • บุญช่วย ทองกลาง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา

คำสำคัญ:

สัจจธรรม, พฤติกรรมมนุษย์, หลักพุทธจิตวิทยา

บทคัดย่อ

             บทความวิชาการ เรื่อง “สัจจธรรมที่มีผลต่อพฤติกรรมมนุษย์ตามหลักพุทธจิตวิทยา” มีความมุ่งหมายเพื่ออธิบายสัจจธรรมของชีวิตกับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมมนุษย์ตามหลักพุทธธรรมจิตวิทยา โดยสัจจภาวะหรือความจริงในทางพระพุทธศาสนานั้น บางแห่งระบุว่ามี 4 ภาวะ คือสมมติสัจจะ สภาวสัจจะ ปรมัตถสัจจะ และอริยสัจจะ และบางแห่งระบุว่ามี 2 ภาวะ คือสมมติสัจจะ และปรมัตถ์สัจจะ ซึ่งสัจจธรรมดังกล่าวนี้มีผลต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของมนุษย์ให้มีการพัฒนาใน 3 ด้าน คือพัฒนาด้านกาย พัฒนาด้านจิต และพัฒนาด้านปัญญา ด้วยการอาศัยหลักธรรมในทางพุทธศาสนา คือขันธ์ 5 สติปัฏฐาน 4 อริยมรรค 8 ศีล สมาธิ และปัญญา

เอกสารอ้างอิง

ทิพวรรณ สุธานนท์. (2556). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขของผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2552). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2553). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาโสภณ วิจิตฺตธมฺโม (มณีปญญาพร). (2559). การรู้ความจริงที่มีผลต่อพฤติกรรมมนุษย์ตามหลักพุทธจิตวิทยา. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธจิตวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วัชระ งามจิตรเจริญ. (2551). แนวความคิดเรื่องอันตรภพในพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารศิลปศาสตร์, 8(1), 19-56.

วิทย์ วิศทเวทย์. (2540). ทัศนะทางอภิปรัชญาในพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา, 4(1), 38-52.

สมเด็จพระญาณสังวร. (2516). หลักพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2540). ศาสนาเปรียบเทียบ. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

อรพลอย เกษมสันต์ ณ อยุธยา. (2546). การศึกษาเปรียบเทียบการควบคุมตนเองและมโนภาพแห่งตนของนักศึกษาวัยรุ่นที่อาศัยอยู่หอพักกับนักศึกษาวัยรุ่นที่อยู่ตามบ้าน. วิทยานิพนธ์การศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

พาลาด ว. ., พระครูสุวรรณสารานุกูล, นามการ ว. ., คำกลาง ป. ., & ทองกลาง บ. . (2024). สัจจธรรมที่มีผลต่อพฤติกรรมมนุษย์ตามหลักพุทธจิตวิทยา. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 9(2), 361–374. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/273059

ฉบับ

ประเภทบทความ

Academic Articles