เกษตรอินทรีย์: วิถีสู่ความยั่งยืนของเกษตรกรไทยในจังหวัดสุรินทร์

ผู้แต่ง

  • ภัฏชวัชร์ สุขเสน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • วรภูริ มูลสิน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • วันชัย ชูศรีสุข มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระปลัดสุระ ญาณธโร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระครูเกษมอาจารสุนทร (ศุภกิตติ์ ชนุชรัมย์) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระครูปริยัติปัญญาโสภณ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระปลัดกิตติ ยุตฺติธโร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์

คำสำคัญ:

เกษตรอินทรีย์, ความมั่นคง, เกษตรกรไทย

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวิเคราะห์รูปแบบและการจัดการความรู้ด้านเกษตรอินทรีย์ของเกษตรกรไทยในจังหวัดสุรินทร์ และ 2) ยกระดับมาตรฐานและส่งเสริมผลิตภัณฑ์เกษตรอินทรีย์ของเกษตรกรไทยในจังหวัดสุรินทร์ เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) โดยการศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพ (Qualitative Data) และการเก็บข้อมูลจากกลุ่มเป้าหมายได้แก่ 1) กลุ่มผู้บริหารภาครัฐ/ผู้นำท้องถิ่น จำนวน 5 คน 2) กลุ่มปราชญ์ชาวบ้าน/นักวิชาการด้านเกษตรอินทรีย์ จำนวน 5 คน 3) กลุ่มตัวแทนชุมชน/เกษตรกรผู้ทำเกษตรอินทรีย์ จำนวน 15 คน รวม 25 คน โดยการสัมภาษณ์แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์เชิงพรรณนา
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. รูปแบบและการจัดการความรู้ด้านเกษตรอินทรีย์ของเกษตรกรเกษตรกรไทยในจังหวัดสุรินทร์ มี 4 วิธี คือ 1) ด้านการแสวงหาความรู้ของเกษตรกร 2) ด้านการจัดเก็บความรู้ มีการจัดเก็บความรู้แบบการจดจำมากกว่าการจดบันทึก 3) ด้านการแลกเปลี่ยนและเผยแพร่ความรู้ 4) ด้านการประยุกต์และใช้ประโยชน์จากความรู้
             2. การยกระดับมาตรฐานส่งเสริมผลิตภัณฑ์เกษตรอินทรีย์วิถีสู่ความยั่งยืนของเกษตรกรไทยในจังหวัดสุรินทร์ มีหลักการและวิธีดำเนินการ คือ 1) การพัฒนาแนวคิด 2) การประเมินทางด้านธุรกิจ การเงิน และเทคโนโลยีที่ใช้เบื้องต้น 3) การประเมินทางด้านธุรกิจ การเงิน และเทคโนโลยีที่ใช้อย่างละเอียด 4) การพัฒนาแนวคิดผลิตภัณฑ์ 5) การวางผลิตภัณฑ์ออกสู่ตลาด กลุ่มเกษตรอินทรีย์มีการสร้างเครือข่ายระหว่างกันและกัน สร้างความเชื่อมั่นและไว้วางใจแก่ตลาดที่เข้ามารับซื้อผลผลิต ทำให้มีตลาดจำนวนมากเข้ามาติดต่อซื้อสินค้า สามารถบริหารจัดการกลุ่มได้อย่างมีประสิทธิภาพและปรับตัวเข้ากับตลาดได้เป็นอย่างดี

เอกสารอ้างอิง

ธวัชชัย เพ็งพินิจ และคณะ. (2562). เกษตรประณีต: องค์ความรู้และการพัฒนาเกษตรกรต้นแบบ. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 4(2), 209-224.

นิศารัตน์ โชติเชย และกิตติชัย เจริญชัย. (2562). รูปแบบการจัดการนวัตกรรมผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรอินทรีย์ เพื่อยกระดับคุณภาพการผลิต และการเพิ่มช่องทางการตลาดสินค้าเกษตรอินทรีย์และผลิตภัณฑ์แปรรูปทางการเกษตรอินทรีย์ของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเกษตรกรผู้เพาะเห็ดในจังหวัดมหาสารคาม. รายงานการวิจัย. คณะวิทยาการจัดการ: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ปราโมทย์ เหลาลาภะ. (2555). การจัดการความรู้ของเกษตรกรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(2), 69-81.

ศิริเมษ กลีบแก้ว และอุบลวรรณ เปรมศรีรัตน์. (2553). เครือข่ายการสื่อสารของเกษตรกรผู้ปลูกข้าวหอมมะลิอินทรีย์ โครงการเกษตรอินทรีย์ จังหวัดสุรินทร์. วารสารนิเทศศาสตร์, 28(1), 166-187.

สุรัตน์ สุขมั่น. (2559). การพัฒนารูปแบบการทำนาข้าวเกษตรอินทรีย์ กรณีศึกษากลุ่มชาวนาบ้านโพนโก ตำบลโพนโก อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์. รายงานวิจัย. โครงการวิจัยงบประมาณแผ่นดิน (วช.). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.

อัญชลี ยิ้มสมบูรณ์ และคณะ. (2554). การจัดการความรู้ด้านเกษตรอินทรีย์ของเกษตรกร อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารบรรณศาสตร์ มศว, 4(2), 56-66.

สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดสุรินทร์. (2567). จังหวัดสุรินทร์ขับเคลื่อนสุรินทร์รุ่งเรือง สู่เมืองเกษตรอินทรีย์. เข้าถึงได้จาก https://surin.prd.go.th/th/content/ category/index/id/33 (สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2567).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

สุขเสน ภ. ., มูลสิน ว. ., ชูศรีสุข ว. ., ญาณธโร พ. ., (ศุภกิตติ์ ชนุชรัมย์) พ. ., พระครูปริยัติปัญญาโสภณ, & ยุตฺติธโร พ. . (2024). เกษตรอินทรีย์: วิถีสู่ความยั่งยืนของเกษตรกรไทยในจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 9(2), 116–127. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/273693

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles